© X. Larretxea. Con la tecnología de Blogger.

2014/06/08

Riglosekin alderatzen badugu, Mallos de Agüero ez da hain ezaguna. Riglosek darama fama guztia eta Agüero eklipsatzen du. Hala ere, azken aldi honetan zailtasun eskuragarria duten hainbat bide ekipatu dira eta bertara hurbiltzea ideia ona bihurtzen ari da. Jendeari eta bideen zailtasunari dagokionez garbi izan Riglosen baino askoz jende gutxiago eta zailtasun baxuagoa aurkituko dugula.
“Tierra de naide” bideak, orokorrean, arroka ona du eta oso ongi ekipatua dago. Luze bakoitiak plaka etzanetatik doaz eta bikoitiak pasagunetxo finen bat duten plaka bertikaletatik.
Bidea aurkitzeko erraza da eta hurbilketa motza du. Mallos de Agüero ezagutzeko modu egokia izan daiteke.

Iristeko: Agüero herrira hurbildu. Herrira iritsi baino lehen eskuinera hartu eta kanposantu aldera igotzen den errepidetxoari jarraitu. Etxea bat eta kanposantua atzean utzi ondoren, goiko aldetik herrira iritsi baino 200 metro lehenago, hegaztiei buruzko poste adierazle batzuk dituen toki batera iritsiko gara. Bertan aparkatu. Hainbat kotxerentzat tokia dago.

Hurbiltzeko: Mallos de Agüerori buelta ematen dion bidezidorra hartu (eskuineko norabidean). Bidea eskalatzeko bidetxo batzuk dituzten bi bloke handien albotik pasa eta erreka lehor batek sortzen duen bailaratxo batean sartzen da. Erreka gurutzatu eta eskuin aldera pasatzen gara. Igotzen jarraitu eta bidea bitan banatzen den toki batera iritsiko gara (lekua erraz identifikatzen da eskuineko bidearen alboan harri-bloke handi bat dagoelako). Toki horretan, gure ezkerrean, jaiotzen den bidezidortxo bat hartu behar da. Bide berri hori uhartxo lehor batean sartzen da. Adi egon behar da, uharraren erdi aldera dagoen mugarri bat aurkitu behar da eta. Mugarria dagoen tokian, berriro ere, ezkerrera jo behar da. Erdi ezkutatuta dagoen bidezidortxoa jarraitu eta berehala gara bidearen oinarrian. Harri-bloke handi baten azpian dagoen aterpe naturalean itzala eta gauzak uzteko tokia aurkituko dugu.

L1 (25 m, 7 aseguru, 3c). Esku eta oinentzako euste-leku ugari dituen plaka etzana.
L2 (30 m, 10 aseguru, 5a). Ipurua ikusten den toki aldera, emeki eskuin aldera igotzen den plaka bertikala. Ipurura iristerakoan norabidea aldatu eta ezkerrera jo behar da bilgunea aurkitzeko. Sabaitxo bat dago luzearen hasieran eta bertan dago luzeko pasagune fina. Arroka-zubi txiki baten laguntzaz baliatuz A0 modura egiteko aukera egon legoke.
L3 (30 m, 8 aseguru, 4a). Zatitxo batzuetan arroka soltea duen plaka etzana.
L4 (30 m, 13 aseguru, 5c). Ongi estutu behar den pasagune fin pare bat dituen plaka bertikala. Bilgunearen gainean, eskuinean, ikusten den kubeta hobe da eskuinetik gainditzen saiatzen bagara. Bost eta seigarren aseguruen artean urrunketa txiki bat. Ondoren gertuago daude aseguruak. Bilgunera iristen ari garela plaka zertxobait etzan egiten da.
L5 (30 m, 6 aseguru, 4a). Eskuin aldera zeharkaldi horizontala egin behar da laugarren asegurura iritsi arte. Ondoren zuzen igo ipuru batean egiten den bilgunea aurkitzeko. Azken zati honetan arrokari arreta apur bat jarri behar zaio, zertxobait hautsita dago eta.



Jaitsiera: Oinez eskuinera egin eta gailurretik zelai batera jaitsi. Bideari jarraitu mugarri batekin adierazita dagoen ageriko kanal bat aurkitu arte. Hasieran dagoen kable batek eta ezpel batean dagoen zinta batek hasierako metroak destrepatzea ahalbidetzen dute. Ondoren kanal estu eta malkartsu batetik jaitsi behar da. Destrepa daiteke (delikatua), baina guk rapel bat (20-25 m) egin genuen. Erreferentziaren batean kanala ferrata bat  izango balitz bezala adierazita agertzen da, baina ez dago ez kablerik edo beste inolako ekipamendurik (guk behintzat ez genuen aurkitu ezer). Komentario batengatik jakin dudanez, ematen du forestal batek desmontatu zuela. Hori dela eta agian reseñaren batean ferrata modura adierazia aurki dezakegu oraindik.
Kanalaren oinarritik, hormaren oina jarraitzen duen bidezidor batetik  jaitsi behar da. Gauzak utzi diren tokira 15-20 minututan itzultzen da.

Materiala: 13-15 zinta + bilgunerako materiala. Friendsak eta fisureroak ez dira beharrezkoak.
Arroka: Kareharria (konglomeratua).
Orientazioa: Eki aldea. Goi-goizetik eguzkia.
Iraupena: 2h.
Nork ekipatua: Luis Royo, Julio Benedé eta Gonzalo Arguedas, ekaina 2010.

Categories: , ,


Komentariorik egin nahi baduzu,hau da lekua.

0 comentarios:

Publicar un comentario