Embalse de Sta Ana - Cola de dragón (130 m, 4b, derrigorrez 4a)

Bideen zerrendarako lotura

Bide polit eta erraza inguru eder batean, Santa Ana urtegian, hain zuzen ere. Hurbilketa eta itzulera azkarrak, esposizio txikia, altuera-sentsazio txikia, zailtasun baxua, luxuzko harkaitza eta ondo ekipatua. Gehiago eska daiteke?

Ikusten duzuenez, lasai hartzeko bidea da. Inguruneaz, konpainiaz eta harkaitzaz gozatzeko bide bat da. Hainbat luzetako bideetan hasteko edo asko eskalatu ez duen jendea eramateko balio dezake. Hainbeste jende ibiltzen den "Gran diagonal" bideko kongestioa zertxobait arintzen lagunduko duela suposatzen dut. Bide guztiz gomendagarria.

 

Iristeko eta hurbiltzeko: Ikusi hurrengo sarrera. Jarraitu arroiltxo barruan dagoen zubia zeharkatu arte. Hogei urrats aurrerago dago bidearen hasiera.

 

L1 (35 m, 11 aseg., 4b). Hasieran zertxobait lurkara den kanala. Lehen asegurua (harrizko zubi bat) lurretik 6 metro ingurura dago, baina eskuineko plakaren lehen kimikoa txapatu daiteke. Sustrai bat ere badago, non zinta bat jar daitekeen. Ikusten denez, bideak sarrerako aldaera bat du, kanalaren eskuinaldean dagoen plaka bertikal batetik igotzen dena. Plaka bertikala 2 kimikorekin babestuta dago. Ez dakit zer zailtasun maila atera daitekeen (ez genuen probatu).

Kanalaren amaiera landare igokari batzuen sustraien laguntzarekin gainditzen den diedro txiki bat da. Sustraiak pixka bat mugitzen dira, baina orekari pixka bat laguntzeko bakarrik balio dute. Gainera, horrelako landareak ematen duena baino pisu gehiago jasaten dute.

Kanala gaindituta, zeharkaldi luze bat egin behar da, pixka bat gorantz eta eskuinerantz eginez. Bloke handi baten izkinean dagoen kimikari batengana iristean (izkina erraz identifikatuko dugu, atzean zinta bat dagoelako), ez da hor txapatu behar, eta zuzen igo behar da, ezkerrean eta goian, ikusten den parabolt aldera eginez. Azken metro horiek euste leku onak dituzten bi erresalte dira. Bilgunea bi arroka-zubiz sendotutako kimiko batez osatuta dago.

L2 (25 m, 4 aseg., II). Gandor zabala, ia oinez igotzen dena.

L3 (25 m, 5 aseg., 4a). Gandor zabala, euste leku ugari eta onak dituzten plakatxoekin. Arazorik gabe L2 eta L3 lotzeko aukera dago.

L4 (25 m, 6 aseg., 4b). Gandor zabala, euste leku ugari eta onak dituzten plakatxoekin, bloke handiaren azpian jarri arte. Bloke handiaren ezkerraldean dagoen plaka gainditu eta gandorraren ertzeraino igo. Azken metroak gandorretik egiten dira.

L5 (20 m, 3 aseg., II). Ia oinez igotzen dena gangortxoa.

Jaitsiera: Oinez. Ikusi hurrengo sarrera.

 

Materiala: 11 zinta + bilgunerako materiala. Friendsak eta fisureroak ez dira beharrezkoak.

Arroka: Kareharria.

Orientazioa: Hegoaldea.

Iraupena: 1 h 30 min.

Nork irekia eta ekipatua: Agustí Sanz eta Pep Godoy, Remei Tortosaren laguntzarekin. 2025eko uda.

 

Cambiar idioma(Castellano)

Jarraitu

Chodes (Morata de Jalón) - Dani G. Yarza (85 m, 6a, derrigorrez 5c)

Bideen zerrendarako lotura

Plaka handian luzeak dituen beste bide bat. Bere alboko "Marisol y los infartados" bidearen antzekoa da, baina zailtasun puntu bat gehiagorekin. Vodka Taldeko bide guztiak bezala, oso ondo ekipatuta dago.
Hiru luzeak politak dira, baina egia da lehena eta azkena zerbait gehiago direla. L3aren tarte labur batean harkaitzak ez du konfiantza handirik ematen, baina oraindik jende asko pasatu ez delako da. Ondo babestuta dago, eta hobera egingo du jendea pasa ahala.
Bidea hornituta dago rapelatu ahal izateko, baina erosoagoa eta azkarragoa da oinez jaistea.
Txapa horiak.

Iristeko eta hurbiltzeko: Chodesetik trenbideko aparkalekura hurbildu. Minutu batean bidean gaude. Ez dago galerarik, bidearen izena duen plaka bat dago bere oinarrian.


L1 (35 m, 15 aseg., 6a). Arroka trinkoko hiru plaka bertikal, pasagune fin batzuekin. Guretzat tarterik gogorrena lehenengo ipuruaren gainean dagoen plaka izan zen. Azken plakak ere badu bere gauza, baina aseguruen eskuinaldetik egiten uzten da. Lehen parabolta altu samarra.
L2 (20 m, 9 aseg., 5b). Arroka beltzez osatutako plaka hasieran, oso zaila izan gabe, ebatzi ahal izateko pentsarazten dizuna. Gero, ezkerretara eginez igotzen den diedro etzan batek plaka erraz batean uzten gaitu. Hori gaindituta, erlaitz batera iristen da, eta bertatik helduleku onak dituen horma-sabel bati erasotzen zaio. R katearekin elkartutako bi parabolt.
L3 (30 m, 12 aseg., 5c). Harmailak, erresalte laburrekin hasieran. Tarte horretan harri solte pixka batzuk aurkituko ditugu. Gero, plaka etzan batek harri-bloke handi baten oinarrian uzten gaitu. Harri-bloke handian dagoen parabolta xaflatu ondoren, ezproiaren ezkerreko plakara irten behar da. Plakaren azken zatitik, ezproiko plakara atera arte, harkaitzak ez du konfiantza handirik ematen (oraindik basati samar dago; hobera egingo du jendea pasa ahala), baina tartea ondo babestua dago. Arroka on eta zimurtsua duen ezproiaren plakatik igo. Ezproia gaindituta, gandor txiki batek amaierako R-ra eramango gaitu.

Jaitsiera: Oinez. Gailurrera igo eta aurrera jarraitu. Pixka bat ezkerrerantz eginez jaitsi (Peña de los Túmulos aldera) eta 8 minututan bide nagusian egongo gara. Beste 3-4 minutu autoan. Jaitsiera azkarra eta erosoa.

Materiala: 15 zinta + bilgunerako materiala. Friendsak eta fisureroak ez dira behar.
Arroka: Kareharria.
Orientazioa: Hegoaldea. Udan bero handia.
Iraupena: 1 h 30 min.
Nork irekia eta ekipatua: Equipo Vodka. Lehen luzea 2017an, eta gailurreraino 2022an.

Cambiar idioma (Castellano)

 

Jarraitu

St Llorenç de Montgai - Paret de la Formiguera

Paret de la Formiguerako inguru honetan egon ginen azken alditik, beste bide pare bat ireki dituzte, eta, ingurua ondo ezagutzen ez duen norbaitentzat zerbait korapilotsua izan daitekeenez, bideak adierazten dituen krokis bat egitea erabaki dut.

Bide bakoitzaren banakako sarrea esteka hauetan aurki ditzakezue:

Normal

Vía dels Jesusos o Savina wall

Memoriaselectiva

Lacola

 

Hizkuntza aldatu (Euskara)

Jarraitu

Ipar Pirineoak 70

Aritz Sarria eta Unai Etxebeste nire liburuko bide guztiak egin berri dituzten bi eskalatzaile Gipuzkoarrak dira. Orain dela aste batzuk emailez nirekin kontaktuan jarri ziren eta horren berri eman zidaten. Aukera izan genuen elkar ezagutzeko eta bide eta toki desberdinei buruz gure bizipenak trukatzeko.

Proiektuari “Ipar Pirineoak 70” izena jarri diote eta 3 urte luzez ibili dira hori burutzen. Beraien esanetan proiektu polita izan da Pirinioak alde batetik eta sokakidea/laguna bestetik gehiago ezagutzeko.

Aritz eta Unairekin.

Proiektuaren  berri ematen dut norbait horretan badabil edo asmo hori badu jakitun izateko.

Cambiar idioma (Castellano)

Jarraitu

Kopakoarri - San Antongo ertza (130 m, 6a, derrigorrez 5a)

Bideen zerrendarako lotura

Kopakoarriko beste bide luze bat. Duela gutxi, Xabier Mugikaren blogean (Smithyren bloga), bide berri honen erreferentzia aurkitu nuen eta berehala Kopakoarriako granito zaharrera itzultzeko gogoa piztu zitzaidan. Urtearen hasieran gauzatu da desio hori.

Bidea oso ondo ekipatuta dago eta eskalatzen jarraitzeko gogoz geratzen zara. Eremu belartsuek bereizitako plaketatik igarotzen da. Altuera sentsazioa txikia da, eta bilguneren bat baino gehiagotik oinez jaisteko aukera dago. Harkaitza inguru honetako ohikoa da: granito zaharra, trinkoa eta oso itsasgarritasun handikoa, lixa ematen duena. Eskalatu ondoren eskuetan mikrozauri bat baino gehiagorekin amaitzen da.

Luze guztiek dute zerbait, baina politena, guretzat, L2a da. Horregatik bakarrik, merezi du bidea egitea. Bidearen zailtasun aipagarriak bi puntutan kontzentratzen dira. L1eko sarrera eta plaka beltza da lehena eta bigarrena L5eko sarrera. Gainerako luze eta zatien, zailtasuna 4b/4c ingurukoa izan daiteke.

Leku lasaia izaten jarraitzen du, jendetzarik gabekoa, eskalada egun lasai baterako aproposa. Lekuak horrelako bide gehiagotarako aukerak eskaintzen dituela uste dut. Ikuspegi ederrak Aiako Harriratz eta itsasorantz azken R-tik.

 

Iristeko eta hurbiltzeko: Ikusi hurrengo sarrera. 15 minutu inguru dira autoa uzten den tokitik (lasai-lasai ibilita). Bidea zuhaitzen arteko ubide zabal bat gurutzatu ondoren dago (10-15 metrora, gutxi gorabehera), lehenengo plakan. Erraz identifikatzen da, lehen paraboltak zinta laranja bat baitu.

 

L1 (25 m, 7 aseg., 5b). Pasagune arraroa lurretik irteteko eta arrakala horizontal bat gainditzeko. Asko luzatu behar da oinak igotzeko aukera ematen duen euste leku onera iristeko (altuak direnak errazago dute). Plaka beltzaren oinarriraino igo eta egokien ikusten dugun tokitik erasotu (ezkerretik magnesio arrasto gehiago daude). Plaka beltz bertikalak, estu leku kamutsak ditu eta pasagune batzuk egin baino lehen zertxobait pentsatzekoak dira. Lehenengo Rra iritsita, hobe da hurrengora arte jarraitzea. Erlaitz belartsu batetik zeharkaldi labur bat egin behar da, harkaitzean pauso pare bat dituena. Zeharkaldia parabolt batekin babestuta dago. Bilgunea erlaitz belartsu zabal eta eroso batean dago.

L2 (35 m, 12 aseg., 4c). Pitzadura zabal batek bereizitako plaka hasieran. Gero, horma pixka bat etzaten den tarte batek pitzadura baten oinarrian uzten gaitu. Pitzadura hori babaresa polit bat eginez igotzen da (euste leku onak). Bederatzigarren segurua txapatu ondoren, eskuineko plakara irten eta plakatik igotzen jarraitu. Azken metroak kolore zurixkako arroka batetik egiten dira.

Erlaitz belartsu batetik 8-10 m inguru ezkerrerantz eginez R2bisera hurbildu eta L3ren oinarrian jarriko gara. Hemen harrizko plataforma "fotogeniko" bat dago, Endara/San Anton urtegira argazki politak ateratzeko aukera ematen dituena.

L3 (25 m, 7 aseg., 4c). Plakatxo bertikala hasieran (luzeari gradua ematen dion zatitxoa), bi parabotez babestua. Gero, plaka estu etzan batek plakaren gailurrean uzten gaitu. Gandor estutik jarraitu beharrean, ezkerretik eta behetik, saihestuz hurbildu behar da bilgunera.

L4 (20 m, 4 aseg., 4b). Zuzen irten daiteke blokeatzeko pasagune labur bat eta oinak igoz (euste leku onak), edo zeharkaldi txiki bat egin dezakegu sabai handiaren azpitik. Zeharkaldia ez da zaila, baina zerbait deserosoa orekarekin jolastu behar baita pixka bat. Gero plaka bertikal bat pitzadura baten ezkerretara. Tarte hori gaindituta, plaka pixka bat etzan egiten da eta ondo igotzen da bilguneraino.

Mendi-hegal belartsua oinez zeharkatu, azken luzeraren oinarrian jarri arte (nahiko gertu dauden 3 paraboltekin identifikatuko dugu). Ez dago bilgunerik, baina ez dago arazorik gorputzean aseguratzeko. Lehen parabolt ere erabil daiteke R gisa, edo, zinta bat badugu, pare bat metro gorago lurrean dagoen harri-bloke handi bat.

L5 (25 m, 8 aseg., 6a). Sabaitxoa hasieran. Euste leku onen bat badu, baina bigarren eta hirugarren aseguruen artean estutu behar da euste leku salbatzailera iristeko (A0 moduan egin daiteke). Eskuineko plakara irten eta plataforma belartsu batera igo. Eskuinetara 5 metro inguruko zeharkaldia egin (parabolta harkaitzaren moko batean), azken plakari erasotzeko. Arroka trinkozko plaka da, hasieran zertxobait pentsarazten duten pasagunetxoren batekin.

 

Jaitsiera: Oinez. Gailurrera igo (5 minutu) eta ohiko bidetik jaitsi. Beste 10 minututan kotxean izango gara. Inguruko beste bideren bat egin nahi badugu (adibidez, "Urdaburu ertz herrikoia"), lehenengo belar-kanaletik (soka finkodun bi destrepe labur) edo "Urdaburu ertz herrikoia" amaitzen den gailurraren ondoren dagoen kanaletik jaitsi gaitezke. Belarrezko malda aldapatsuak dira, eta ez dute aparteko zailtasunik. Lehenengo aukeran soka finkoz hornitutako bi destrepe txiki daude, eta bigarrenean, berriz, destrepe txiki bat, zailtasun handirik gabekoa, Eguzki Lore sektorean uzten gaituena (eroritako zuhaitzaren bidez identifikatuko dugu). Hortik, destrepe txikiren batekin, berehala iritsiko gara bidearen oinarrira. Guztira 10-15 minutu inguruko jaitsiera izan daitezke.

 

Materiala: 12 zinta + bilgunerako materiala. Friendsak eta fisureroak ez dira beharrezkoak.

Arroka: Granito zaharra.

Orientazioa: Hegoa.

Iraupena: 2 ordu.

Nork irekia eta ekipatua: Xabier Galdos, Asier Intziarte eta Aitzol Isasa, "Kopako hirukotia", 2023.

Kopakoarriko kirol-bideen krokisen informazioa hirukotearen blogean aurki ditzakezue: Kopakoarri

 

Cambiar idioma(Castellano)

Jarraitu

Chodes (Morata de Jalón) - Marisol y los infartados (110 m, 5c, derrigorrez 5b)

Bideen zerrendarako lotura

Equipo Vodka taldearen beste bide bat plaka handian, Moratan hainbat luzetako bide bat egiteko aukera ematen duena.

Bide nahiko erraza. Zailtasunean gogorrena eta mantenduena lehenbizikoa da, bertikala eta arroka trinkoa duena, bigarren zatian diedro polit batekin. Gainerakoa erresalte segida bat da plaka etzanetatik zehar. Hiru luze hauetako zenbait zatitan harri solteak daude. Luze hauetan ikusten da ez dela jende asko pasatu, eta harkaitza, ona bada ere, oraindik basati samar dago. Hobera egingo du jendea pasa ahala.

Bidea hornituta dago rapelatua izateko, baina ez dugu gomendatzen. Aukera asko dago harriren bat botatzeko sokarekin eta hormaren oinarritik mugitzen den jende kopurua ikusita, arriskutsua izan daiteke.

Bideak txapa gorri granate itzaliak (edo marroiak) ditu, berde koloreko batzuekin tartekatuta (Gran travesía bidekoak direla uste dut).

 

Iristeko eta hurbiltzeko: Chodes herritik trenbideko aparkalekura hurbildu. Minutu batean bidean gaude. Ez dago nahasteko aukerarik, bidearen izena duen plaka hormaren oinarrian baitago.

 

L1 (35 m, 14 aseg., 5c). Harri trinkoko plaka bertikala, zulo dezente dituena. Zatitxo fina diedrora iritsi aurretik. Diedroa ezkerreko plakaren laguntzaz (oinetarako) eta eskuineko plakan (diedrotik kanpo) dauden euste lekuekin igotzen da. Diedro polita. Diedroa gaindituta, plaka batek bilgunean uzten gaitu. Pasagunetxo fin bat Rra iritsi baino lehentxeago.

L2 (30 m, 11 aseg., 4c). Zailtasuna lehenengo 4 metroetan kontzentratzen da (zertxobait bertikala den plakatxo bat). Gero, plaka etzan bat, zertxobait eskuinerako joerarekin igotzen dena. Luzearen erdialdera R bat aurkituko dugu. Eskuineko bidearena da. Luzearen amaieran, diedro labur bat bloke handi batean. Azken metroak nahiko harri soltea duen harmaila etzan batetik.

L3 (25 m, 5 aseg., 4b). Oro har, harri oneko hiru erresalte. Luzeraren lehen zatian harmaila batzuk daude, eta hobe da eskuinetik saihestea. Hor harriaren kalitatea txarra da eta harriren bat botatzeko aukera dago.

L4 (20 m, 3 aseg., 4a). Hasieran, amaierako plaka motzaren oinarrian jartzeko, oinez igotzen den zatitxo bat. Azken plaka nahiko etzana da eta euste leku onak ditu. Ez joan eskuinean ikusten den plaka nabarmenerantz (bi parabolt ikusten dira). Bar Vodka bidearen irteera da.

 

Jaitsiera: Oinez. Emeki ezker aldera eginez jaitsi (Peña de los Túmulos aldera) eta 8 minututan bidezidor nagusian egongo gara. Beste 3-4 minututan kotxean gara. Jaitsiera azkarra eta erosoa.

 

Materiala: 14 zinta + bilgunerako materiala. Friendsak eta fisureroak ez dira beharrezkoak.

Arroka: Kareharria.

Orientazioa: Hegoa. Udan bero handia.

Iraupena: 2h 15min

Nork irekia eta ekipatua: Carmelo Torrijo-k duela urte batzuk ireki zuen. Equipo Vodka-ko taldekideek birrekipauta 2023ko martxoan.

Cambiar idioma (Castellano)

 

Jarraitu

Embid de la Ribera - Cresta de Embid edo de la Noguerilla (320 m, 5c, derrigorrez 5b)

Bideen zerrendarako lotura

Goi-mendi erako bidea, beti helduleku onak dituzten bloke handien gaineko eskalatzen dena. Hainbat lekutan pixka bat "nabigatu" egin behar da bide zuzena aurkitzeko. Pausagune atletikoren bat, baina, oro har, euste leku onekin. Pirinioetako gandorrak gogorarazi zizkidan.

Harkaitza kuartzitan aberatsa den gneis da, bloke handietan zatikatua dagoena. Haitz motagatik, autobabesak jartzeko aukera asko dago. Friendsak oso ongi sartzen dira.

Bide luze samarra. Dituen bi sekzioekin eta rapelekin, egun osorako jarduera polita suertatzen da.

Egun hodeitsu batean sartu ginen, eta arratsalderako euria emana zegoen. Ez zen horrela izan. Azken luzean euria erruz egiten hasi zen, eta R8ko bilgunearen irteeran dagoen  pareta bertikala eskalatu ondoren (2 parabolt), bidea utzi genuen lurrezko erlaitz zabal batetik (eskuinetara). Horregatik, L9ko aseguru-kopurua orientagarria da (beste erreferentziaren batean ikusitakoaren arabera jarri ditut).

Eskalada abenduaren 1etik uztailaren 15era arte araututa dago, hegaztiek habiak egiten dituztelako. Uztailaren 16tik azaroaren 30era bitartean bakarrik (biak barne) eskala daiteke.

 

Iristeko: Embid de la Ribera herrira hurbildu. Paracuellos de la Riberatik CV-901 errepidetik hurbilduta, errepidea herriaren azpitik igarotzen da. Herria zeharkatu eta trenbidearen azpitik igaro aurretik, zementuzko pista bat hartu, ezkerrera, ibairantz jaisten dena. Pistatik jarraitu, tren geltokia pasa eta futbol zelairen alboan dagoen zabalgunera iritsi arte jarraitu. Autoa bertan aparkatu.

Hurbiltzeko: Zubitik trenbidearen beste aldera gurutzatu eta zubia zeharkatu bezain laster jaiotzen den bidezidorra hartu. Bidezidor horretatik igo (hasieran ezkerrerako joera izan arren), lepo baten aurretik aurkituko dugun eroritako ukuilu batera iritsi arte. Lepoaren beste aldera igaro eta almendrondo batzuen gainetik doan bidezidorretik igo. Bidezidorrak ez du galerarik eta ertzaren oinarrian uzten gaitu. Bidearen azken zati hau polita da, plataforma harritsu zabalen gainean pasabide politen bat baitu. Guztira autotik 35 bat minutu inguru beharko ditugu.

 

L1 (25 m, 2 aseg., 4a). V itxura duen pasagunera iritsi arte harrizko blokeak. Pausagune atletikoa, baina helduleku onekin. Luzeraren lehenengo 10 metroak zertxobait bertikalak dira. Gainerakoak horizontalak dira eta oinez egiten dira. Harrizko mugarri baten aurretik dagoen mokodun harri-bloke handi batean egiten da bilgunea.

L2 (60 m, 3 aseg., 4b). Harri-blokez osatutako gandorretik igo, parabolt batekin babesturako plakatxo batera iritsi arte. Pixka bat gorago, zati horizontal labur batera iritsiko gara, sabai baten azpian dagoena, non bilera egin (bloke batean) eta luzea zatitu daitekeen. Sabaia ezkerretik erasotzen da, parabolt batez babestutako plakatxo batetik. Luzeko pasagunerik gogorrena da. Plakatxoa gaindituta, gandorrera irtengo gara. Harri-blokeak berriro, Rra iritsi arte (2 paraboltez osatua).

L3 (35 m, 0 aseg., 4a). Bileratik irten bezain laster, tarte horizontal bat. Gero, harri-blokez osatutako gandorra, eskuinerantz pixka bat eginez igotzen dena. Tarte horizontal batera irtengo gara. Amaieran, bloke handi baten atzean, bilgunea (eta 1. rapela) dago.

 

15 metro inguruko rapela. R3tik L4a bertikala ikusten da, baina ilusio bat da. Oinarrian gaudela, nahiko etzana dela ikusten da.

 

L4 (40 m, 6 aseg., 5a). Harri-blokeak pixka bat altu geratzen den lehen asegururaino. Bloke handien artean igotzen jarraitzen da, harri-bloke handi batera iritsi arte (2 paraboltek babesten dute), Bertan luzeari gradua ematen dion pasagunea dago. Bilera bloke handi hori gainditu bezain laster aurkituko dugu.

 

Gailur horizontal handira igo. Bere erpinean, bigarren rapelaren instalazioa aurkituko dugu (27-30 m ingurukoa). Rapelatzean, putre-habia huts baten albotik igaroko gara. Pentsatzen dut denboraldi hasieran putrearekin topo egiteko aukerak handiagoak direla. Rapelatzen ari zaren bitartean hegaztiarekin topo egitea sekulakoa izan behar du.

 

L5 (45 m, 2 aseg., 4a). Harri-bloke handiko harmailak, parabolt batek babestutako plakatxo batera iritsi arte. Gero, gandorraren eskuinetik igo eta zeharkaldi horizontal erraz bat egin, baina pasagune delikaturen bat duena. Autobabesak jartzeko tartea, beste ezer baino gehiago bigarrenean pentsatuz. Bilera lepoan, harri-bloke handi batean.

L6 (25 m, 9 aseg., 5c). Bidearen luze gakoa. Erdian plaka bertikal bat du. Parabolt batzuen artean, psikologikoki ondo etor daitezkeen spit oso zaharrak aurkituko ditugu.

Luzea plaka "lelo" batekin hasten da, lurretik altxatzeko oinez fidatzeko pasagune txiki batekin. Gero, harri-bloke handiak, plakaren oinarrira iritsi arte. Ezkerrera pasatzeko eta plakaren oinarrian jartzeko beste pasagune lelo bat. Plakaren lehen paraboltari helduta A0 modura egiteko aukera dago. Plakaren amaieran, spit zahar batek babesten duen sabai txiki bat dago. Bertan estutu egin behar da (luzeraren pasagune gogorrena). Gero diedro etzan bat, eskuineko pitzaduran banaresa bat eginez, ondo igotzen dena. Bi paraboltez osatutako bilgunea. Alboan beste R bat, spit-ez osatua.

L7 (25 m, 0 aseg., 3c). Harri-bloke handiz osatutako gandorra. R7 plataforma batean egiten da, Friends batekin edo zuhaizti batekin indartu daitekeen bloke handi batean.

L8 (20 m, 3 aseg., 5b). Harri-bloke handiz osatutako gandor bertikala. Lehenengo asegurua lurretik 8 m ingurura dagoen iltze zahar bat. Bigarren parabolt txapatu ondoren, ezkerrerantz zeharkaldi horizontal labur bat egin eta plakara irten. Bilgunea plataforma zabal batean egiten da.

L9 (40 m, 2 +? aseg., 5b). 8 metro inguruko horma bertikal pitzatua, helduleku kamutsekin. Gainerakoa, beste erreferentzia batzuen arabera, gandor batetik doa, harri-bloke handitan, parabolt batekin edo batzuekin (ezin dut esan zenbat). Gu plataforma batetik atera ginen (eskuinetik) euri asko egiten hasi zitzaigulako.

 

Jaitsiera: Oinez (30 min).

 

Materiala: 12 zinta (batzuk luzeak) + bilgunerako materiala. Friends eta pitzatzaile sorta bat eta zinta batzuk.

Arroka: Gneis, kuartzitan aberatsa.

Orientazioa: Mendebaldea.

Iraupena: 3h 45min

Nork irekia: L. Garchitorena, C. Tomás eta M. Oroz.

 

Cambiar idioma(Castellano)

Jarraitu

Roques de Sant Honorat - Diagonal del Corb (150 m, 5b, derrigorrez 4c)

Bideen zerrendarako lotura

Bide bitxia inguru eder batean. Sant Honorat aldera dauden bistak oso politak dira. Horregatik bakarrik merezi du bidea egitea. Orientazioagatik (ipar mendebaldea) egun beroetan igo daiteke oraindik (guri tokatu zitzaigun bezala), ia eskalada guztia itzalpean egiten baita.

Bide erraza, bi zailtasun puntual dituena. Gainerakoa plataforma zabaletan egiten diren trepadak dira, eta zailtasuna hurrengo parabolt non dagoen aurkitzea da, oso ondo mimetizatzen baitira arrokarekin. Horman nabigatzen ibiltzeak interes puntu bat ematen dio eskaladari.

Lehenengo zailtasuna L1ean lurretik irtetea da. Oinetaz fidatzeko pasagune txiki bat dago, lehen paraboltera iristeko. Luzearen gainerakoa zeharkaldi luze bat da, lurretik 5 m-ko altuerara, plataforma on batetik (II). Gainera, oso ondo babestuta dago.

Bigarren zailtasuna, L2ren hasieran dagoena. 6-8 m-ko tarte bertikal labur bat da (4 parabotekin oso ondo babestuta). Hormatxo honen bigarren zatian pixka bat estutu behar da. Euste leku onak daude, baina gutxi oinetarako.

Juan Vidalen krokisean 4 parabolt agertzen dira L4ean, baina guk ez genituen azken 2ak ikusi/aurkitu. Harri solte ugariko eremua da eta, harkaitzarekin mimetizatuta, agian, saltatu egin genituzke.

 

Iristeko eta hurbiltzeko: Ikusi hurrengo sarrera.

 

L1 (35 m, 6 aseg., 4c). Lurretik altxatzeko pasagune txikia. Gero zeharkaldi horizontal bat plataforma batetik, erraza eta ondo babestua (II). Azken 15 metroak oinez egiten dira, bidexka batetik, sabai handi baten azpian dagoen plataforma belartsu zabal batetik. Sabai zabal horren eskuineko izkinan R dago.

L2 (45 m, 7 aseg., 5b). Lehenengo 6-8 metroetan, oso ondo babestuta dagoen zatitxo bertikala (4 parabolt). Etzana den leku batera irteten da. Pixka bat eskuinerantz igo, bilera aurkitzeko goranzko diagonala eginez. Bosgarren parabolta harri-mugarri baten azpian dago (pixka bat berregin genuen; ondo baitator asegurua aurkitzeko; zaila da ikusten txapa txikia duelako).

L3 (35 m, 5 aseg., 4b). Diagonal bat eginez eskuinerantz igo, goian, eskuinean, ikusten den ur-arrasto beltz baterantz. Lehen asegurua R-tik gertu dago. Bigarrena lehenengotik 10 bat metrora dago. Tarte batean horizontalean jarraitu eta hurrengo plataformara igo behar da. Han, hurrengo parabolta aurkituko dugu. Luzeraren azken zatia (ur-arrastoaren eskuinaldean dagoena) pixka bat bertikalagoa da, baina ondo babestuta dago 2 paraboltekin (luzeraren zailtasuna hemen kontzentratzen da). R ur-arrastoaren eskuinaldean.

L4 (35 m, 5 aseg., 4a). R-tik irteteko zertxobait bertikala den zatitxoa. Luzeraren zailtasuna hemen kontzentratzen da. Gero, eskuinerantz igo, arrapaletatik, Ra egiten den ipurua aurkitzeko. Azken zati honetan harri solte asko dago.

Bigarren parabolt txapatu ondoren, ezkerretara ikusten den zuhaitzean bilera egitera joan gaitezke (erreferentziaren batean horrela ikusi dugu), baina R3-ren bertikaletik igaroko ginateke eta lagunaren gainean harriak botatzeko aukera handia egongo litzateke.

 

Jaitsiera: Baselizara igotzeko bidetik, oinez (mugarriak).

5-6 minututan pistan egongo gara. Igoerako leku beretik itzul gaitezke edo, paseo polit bat emanez, Sant Honorat aldera buelta osoa eman. Luzeagoa da, baina ingurua ezagutzen ez bada, merezi duen pasealekua da. Buelta osoa ematea (zutoin adierazle batekin bidegurutze batera iritsi arte) 1h15min eta 1h30min artekoa izan daiteke. Hortik autora beste 30 minutuko jaitsiera gehitu.

 

Materiala: 7 zinta + bilgunerako materiala. R4 osatzeko zinta pare bat.

Arroka: Konglomeratu marroia.

Orientazioa: Ipar mendebaldea.

Iraupena: 1h 45 min.

Nork irekia eta ekipatua: Sergi Villar, Christian Ruiz y Joan Vidal, urria 2021.

Cambiar idioma (Castellano)

Jarraitu