© X. Larretxea. Con la tecnología de Blogger.

2022/07/18

Hurrengo bidea noiz argitaratuko duten itxaroten, Sendero Limite taldeak aditzera eman duten azken bidea da hau. Bere alboko “Vía del molondro” bidearen antzekoa da. Kalitatezko granitoan eskalatzen da eta itsasgarritasunezko plakak dira nagusi. L5eko plaka oso polita. Sendero Limitekoek diotenez bidearen izena mendizaletasunean aitzindari izan zen emakume baten omenez jarri dute. Lady Lister Vignemale gailurra igotzen lehena izan zen 1838. urtean.

Ongi ekipatua (luzeetan 8 mm-ko paraboltekin eta bilgunetan 10 mm-koekin) eta bilguneak toki erosoetan ipiniak. Altuera sentsazio gutxiko bidea. Bidea horma segida bat gainditzen doa eta edozein unetan bidetik jaisteko aukera dagoelako sentsazioarekin igotzen da. Luze batzuk nahiko motzak dira eta material nahikorekin aukera dago binaka egiteko (adibidez L1-L2 eta L6-L7).  Luze ugariko bideak eskalatzen hasi direnentzat bide aproposa. Itsasgarritasunezko plakak gustatzen zaizkienentzat ere bide egokia.

L4tik aurrera bi bideak paraleloan doaz, bilgunean erlaitz berdinetan daude eta posible litzateke bide batetik bestera pasatzea. Bidea “Machos” bidezidorrak eskuinera egiten duen lehen bihurgunea (bigarren bihurgunea) baino 5 m aurrerago hasten da.

 

Iristeko: Panticosako bainuetxera hurbildu eta inguruan dauden aparkalekuren batean kotxea utzi.

Hurbiltzeko: Ikusihurrengo sarrera.

 

L1 (25 m, 6 aseguru, 3c). Kanal belzkara hasieran. Ondoren harmail batuzk bilgunean uzten gaituzte (zinta bat pinuan + parabolt 1).

L2 (25 m, 5 aseguru, 4b). Erresalte bat bilgunetik irteteko. Ondoren itsasgarritasunezko plaka bat. Azlen metroetan arrokak ondulazioak erakusten ditu.

L3 (40 m, 2 aseguru, II). Trantsiziozko luzeqa. Bilgunetik oinez irteten da eta 10 m inguru egin ondoren ia oinez igotzen den gandor zabal eta oso etzan bati ekiten zaio. Bilgunea justu mugarria baino lehen dago.

Oinez ezkerreko hormara pasatuko gara. Bidea erakusteko soka finko bat ipinita dago.

L4 (20 m, 6 aseguru, 5a). Horma bertikal motza bat hasieran (hobeto egiten da lehen aseguruaren eskuin aldetik) eta ondoren itsasgarritasunezko plaka etzana. Gauza gutxi dago eskuetarako eta oinetaz fidatu beharra dago.

L5 (25 m, 8 aseguru, 5c). Erdian mini-erresaltetxo bat duen plaka erraldoia. Itsasgarritasunezko pasagune finak hirugarren eta bosgarren aseguruen artean. Luzatuz eta zertxobait tranpeatuz posible da A0 modura egite. Bilgunea pinu batean.

L6 (25 m, 6 aseguru, 4c). Ese moduko bat eginez igotzen den itsasgarritasunezko plaka. Gainditu ondoren, harmaila batzuk bilgunean uzten gaituzte.

L7 (30 m, 6 edo 7 aseguru, 3c edo 5c). Plaka etzana. Plakaren amaierara iristerakoan bi aukera daude. Lehena eskuinetik igotzea da. Trepada motz batek (pinutxo batean kokatuta dagoen zinta batekin babestua) bilgunean uzten gaitu. Bigarren aukera zertxobait kanpora botatzen duen 2 m inguruko horma labur bati ekitea da. Luzatu egin behar da (edo altua izan) euste leku onera iristeko. Zati honetako zailtasuna 5 c mailakoa da. Ez dator bat luze osoak erakusten duen zailtasun mailarekin. Zertxobait gehiago konplikatu nahi duenarentzat dela ematen du. 5c-ko pasagunea ongi babestua dago gertu dauden bi paraboltekin eta, nahi izanez gero, A0 modura egiteko aukera ematen dute.

L8 (40 m, 6 aseguru, 5a). Erresalteak dituen horma hasieran. Ondoren itsasgarritasunezko plakatxo batek mini-pinu bat duen erlaitz batean uzten gaitu. Bilgunea aurkitzeko (pinu handi batean) gandor oso etzanari jarraitu (15 m inguru).

Hurrengo hormaren oinarrira iristeko, oinez, eskuinera, 20-30 m inguru egin behar dira.

L9 (25 m, 6 aseguru, 4c). Itsasgarritasunezko diedro-plaka hasieran. Ondoren eskuinera egiten zen zeharkaldi motz batek kolore marroiko arrastora eramaten gaitu. Bilgunea, arrasto marroiari jarraituz, 5-10 m atzean dago (pinu handi batean).

Hurrengo hormaren oinarrira iristeko, oinez, eskuinera, 15-20 m inguru egin behar dira.

L10 (25 m, 5 aseguru, 5a). Diedro-plaka. Azken metroak itsasgarritasunezko plakatxo batetik doaz. Bilgunea pinu txiki batean.




 

Jaitsiera: Mugarriak jarraituz berehala gara jaisteko bidezidorrean. Kotxera itzultzeko bideari jarraitzea soilik gertatzen da

 

Materiala: 8 zinta (13 luzeak elkartzen baditugu) + bilgunerako materiala. Fisureroak eta friendsak alferrikakoak.

Arroka: Granitoa.

Orientazioa: Hego mendebaldea.

Iraupena: 2h15min

Nork irekia eta ekipatua: Enrique Recio, Isabel Armendariz eta Julio Benedé, iraila 2021.

 

Cambiar idioma (Castellano)

 

 

2022/07/11

Granito onean burutzen den eskalada. Giro ederra atzean Cap de Long-eko lakua, Turon eta Pic de Neouvielle ditugula, baita Ramougn. Bidearen zailtasun maila aipamen originalean agertzen dena baina gogorragoa iruditu zitzaigun eta horrela islatzen dugu krokisean. Gero, Garlitz tabernan garagardo bat hartzen genuen bitartean, tabernako nagusiarekin gai horri buruz hitz egitean, gurekin ados agertzen zen. Esan zigun bidea egiten duten gehienak gauza bera komentatzen diotela. Eskalada mota askotarikoa da, baina nagusitzen direnak itsasgarritasunezko plakak dira. Hainbat tokitan arrokak mini-ontto moduko ondulazioak eta zimurdurak agertzen dituen zatiak ditu, benetan, oso politak. L3ko plaka erraldoia, benetan ederra. Horrengatik bakarrik pena merezi du bidea egitea.

Aipamen originalean bidea rapelatzeko ez dagoela prestatuta dio, baina R2 eta R3 bilguneek, alboan, rapelatzeko prestatuta dagoen beste bilgune bat dute (sokaz elkartutako 2 paraboltez + mailon batez hornituta).

Denboraldiaren hasieran (guk ekainak 19an egin genuen) elurtegi arrastoengatik L1 luzearen amaiera eta L4 luzearen hasiera bustiak egon daitezke. Guk bustiak aurkitu genituen, baina ez zuten oztopo handiegirik egiten.

Hurbilketa eta itzulia ere aipamen originalean agertzen diren 20 minutuak baino luzeagoak dira.  Gainera, denboraldi hasieran, bide hasierara iritsi baino zertxobait lehenago, bidea zailagoa eta hurbilketa luzeagoa egiten duten elurtegiak aurki daitezke (hori gertatu zitzaigun guri). Errimaiatik edo trepada bat eginez inguratzen ibili behar zara. Elurraren egoeraren arabera posible izan daiteke gainetik pasatzea, baina erorketa batek lakuan amaitzea eta bainu oso hotz bat hartzea suposatu dezake.

Ipar orientazioa du. Horregatik eta dagoen altueragatik (2.200 m inguru) bero asko egiten duen egun horietarako bide aproposa da.

 

Iristeko: Aragnouet herrira hurbildu eta hortik Neouvielle parke aldera igo. Cap de Long urtegiraino igo. Kotxea aparkatzeko toki ugari daude.

 

Hurbilketa: Campbieil aldera doan bidea hartu. Harri handiak erorita dauden eremua zeharkatu eta lakua inguratzen hasi. Bidezidorra gora egiten hasten denean (12-15 min kotxetik), lehen bihurgunean, bidea utzi eta lakua inguratzen duen bidezidorrari jarraitu. Toki horretatik, bidea zailtzen duten elurtegirik ez badugu aurkitzen, nik kalkulatzen dut beste 20 min inguru behar direla bidearen oinarrira iristeko (lasai-lasai joan da). Elurtegiak badaude hurbilketa beste 15-20 minututan luza daiteke. Guk 2 elurtegi aurkitu genituen. Lehenengoa errimaiatik inguratu genuen; bigarrena inguratzeko trepatzen ibili behar izan genuen. Laburbilduz, elurtegirik gabe 35 min inguru kotxea uzten den tokitik. Elurtegiekin (bere egoeraren arabera) 50 eta 60  min inguru beharko ditugu.

 

L1 (35 m, 7 aseguru, 5a). Zimurdurak eta mini-ontto moduko ondulazioak agertzen dituen plaka hasieran. Gero, 4. eta 5. aseguruen artean estutu behar den pasagunetxo arraro bat dago. Eskuentzat euste leku txiki bat dago eta oinetan fidatu behar zara. Zailtasun hori gainditu ondoren gandortxoaren plaketatik igotzea soilik geratuko zaigu. Pinua pasa ondoren, azken metroak, ia oinez igotzen den plaka oso etzan batetik doaz. Guk bustia aurkitu genuen, baina ez zuen oztoporik suposatu. Bilgunea erlaitz handi eta eroso batean. Bilgunea baino zertxobait lehenago oraindik elur pilaketak zeuden (ekainak 19).

L2 (30 m, 7 aseguru, 4c). Luzea pitzadura bati jarraituz ezkerrera egiten den zeharkaldi gorakorra bat da. Bilgunea dagoen erlaitz belarkarara igotzeko pasagunetxo arraroa. Eskuentzat gauza gutxi dago eta belarrera edota itxura txarra duen mini-ipuru batera eutsi behar zara. Belauna ipiniz gero errazago irteten da (badakit ez dela oso elegantea).

L3 (40 m, 11 aseguru, 5c). Granito trinkoz osatutako plaka erraldoia. Plakak gustatzen zaizkionari hemen disfrutatu egingo du. Hasieran (hirugarren asegururaino) arrokak zimurdurak eta mini-ontto motatako ondulazioak erakusten ditu eta ongi igotzen da. Hortik aurrera oinetan fidatu behar den itsasgarritasunezko pasagune finak agertzen ditu plakak. Azken zatia, zortzigarren asegurutik aurrera, berriro ere eramangarriagoa da.

L4 (45 m, 11 aseguru, 6a). Errazena aurkitzeko ezkerrera eta eskuinera mugitu behar den horma bertikala hasieran. Euste lekuak ditu. Guk bustia aurkitu genuen (ez zigun oztopo handirik sortu, baina bere gauza gehitzen dio). Ondoren eskuinera egiten duen diedro-kanal etzan batek pasagune finak dituen zeharkaldi horizontalaren hasieran uzten gaitu. Hasieran oinentzat mini erlaitz bat dago, baina ez dago ezer eskuentzat (oinekin eskalatu behar da). Plakara irteteko eta zati honetako hirugarren asegurura iristeko pasagune oso fin bat dago (oinetan fidatu behar dago derrigorrez). Plaka bertikal batetik  jarraitzen du luzeak eta azken metroetan toki pare batean estutzera behartzen zaituen pitzadura-plaka bat dago. Bilgunea dagoen erlaitzera igotzeko ere R2ra igotzeko ibili garen moduan ibiltzea suposatzen du. Eskerrak hemen pinuak duen sustrai on baten laguntza dugula.

 




Jaitsiera: Eskuin aldera eginez oinez igo eta handik  3 min eskasera Campbieilera daraman bidera iritsiko gara. Hortik kotxera itzultzeko 40 min inguru beharko ditugu.

 

Materiala: 11 zinta + bilgunerako materiala. Fisureroak eta friendsak alferrikakoak dira.

Arroak: Granitoa.

Orientazioa: Iparra.

Iraupena: 2h

Nork irekia eta ekipatua: Jeff Loaec, Romain Loaec eta Paul Matharan, abuztua 2019.

 

Cambiar idioma (Castellano)


2022/07/04

Bero-boladatik ihes eginez Piriniotako ipar aldera joan gara, 2.000 metrotik gora dauden bide erosoak bilatuz tenperatura atseginago batez gozatzeko asmoarekin. Asmatu egin dugu.

Troumousean dagoen “Dalle du Maillet”era itzultzen gara, Aqualand bidea egitera. “Lau hanketan” eskalatzen den plaka oso etzanetatik eskalatzen da, baina oso aseguru gutxirekin luze bakoitzean.  Oso urruti geratzen direnez derrigorrezkoa da friends eta fisureroekin autobabestea. Luzeen zailtasuna orokorrean 4a maila inguruan dabil, baina badira luze pare bat (L1 eta L3) itsasgarritasunezko zati motz batzuekin non zailtasuna zertxobait igotzen den.  Zati horietan agertzen dira aseguru finkoak. Luzeak ere oso luzeak dira (50 eta 60 m bitartean) eta bikotearekin ikusmen-kontaktua lehen luzean dago soilik. Besteetan ez eta gainera uharraren soinuarekin ezin da ere ahozko kontaktua burutu. Kontuan izateko detailea da.

Aurrekoarekiko nobedade bat dago. Maillet aterpearen parean aparkaleku handi bat egin dute eta errepidearen azken puska, Troumouseko lautadara igotzen dena, itxi egin dute. Beraz, hurbilketa 15-20 minutu gehiagotan luzatzen da.

 

Iristeko: Grede herrira hurbildu eta Troumouse aldera igo.

 

Hurbiltzkeo: Kotxe aparkalekuan utzi (doan 2022ko ekainean; ez litzaidake gehiegi harrituko frantsesek turismo garaian aparkatzeko kobratuko balute) eta Troumouse aldera doan agerizko bidezidor zabala hartu. Egoki ikusten dugunean bidetik irten eta, soroetatik barrena, harkaitz muinoa bere eskuinetik inguratu (15 min). Agerikoa ikusten dugun lekutik, bidezidorrik gabe, igotzen jarraitu. Ur-jauziaren parera iristen garenean mugarriak eta bidezidor arrastoak aurkituko ditugu. Horiek jarraitu hormaren oinarrira iritsi arte. Guztira, lasai-lasai igota, kotxetik 45 min inguru dira.

 

L1 (55 m, 4 aseguru, 5a). Kanal moduko arrastoak dituen plaka hasieran. Zati hau “Babylon by bus” bidearena ere da. Lehen 5 metroak (luzeko zatirik zailena) oinak ongi jarri beharrekoak dira. Pitzadura horizontal txiki batek friends txiki bat jartzeko aukera ematen du. Zertxobait aurrerago, eta “Babyloneko” bigarren asegurua baino lehen, pitzadura horizontal on batek ezker aldera egin behar den zeharkaldi horizontala friends handi pare batekin babesteko aukera eskaintzen du. Beste aukera bat zeharkaldi hori “Babylon by bus” bidearen bigarren asegurua jarri ondoren egitea da. Nahiz eta zeharkaldia ez izan zaila garrantzitsua da bigarrenaren progresioa babestea. Zati honetan pendulu bat egiteak lurra jotzea suposa dezake. Ezker aldera eginez igo, kolore marroi argiko arrastoa zeharkatu eta plaka etzan handia zuzen igo. Friendsak edota fisureroak ipitzen uzten dituzten artesi eta pitzadura batzuk badaude. Azken metroetan aurkituko ditugu 2 aseguru finkoak. Bilgunea ageriko sabaitxoaren eskuinean (zertxobait gora) aurkituko dugu.

L2 (60 m, 2 aseguru, 4b). Ezker aldera, loretxo batzuk dauden aldera, irten. Kolore marroia duen beta zimurtsu bat duen plaka (kareharri eta hareharriaren nahaste bat dirudi; ez da behintzat granito). Bere pitzadura batzuk autobabesaren bat jartzea ahalbidetzen dute. Beta zeharkatu eta plaka etzan erraldoiari ekin. Luichyren aipamen originalean bi aseguru finko aipatzen dira luze honetan, baina guk bat bakarra aurkitu genuen (agian saltatu egin genuen). Sabai handira iritsi arte igo. Pitzadura horizontal handi bat agertzen du (friends handiak jartzeko aproposa). Babaresa ezker aldera. Bigarren progresioa babesteko zerbait jartzea interesgarria da. Bilgunea sabai-pitzadura horretatik nahiko ezkerrera, erpin baten modukoan, uharretik nahiko gertu. Ez dago ikusmen-kontakturik, ez eta ahozkorik R1 eta R2 artean.

L3 (55 m, 2 aseguru, 5b). Kanal txiki moduko zimurdurez osatutako plaka bertikala. Erraza autobabesteko. Ondoren harmaila batzuk plaka leun baten oinarrian uzten gaituzte. Itsasgarritasunezko plaka leun hori zertxobait konkortua da. Pasagunea bigarren asegurutik askatzean dago. Gero ia oinez igotzen den plaka oso etzana. Bilgunea, eremiu belartsu bateko erpin batean dago kokatuta. Ez dago ikusmen-kontakturik, ez eta ahozkorik R2 eta R3 artean.

L4 (50 m, 3 aseguru, 3c). Goian ikusten parabolt aldera zuzen irten. Zati belartsu bat zeharkatu eta bere eskuinean geratzen den plakari ekin. Ondoren, eskuin aldera eginez, plaka luze eta oso etzan batetik igo behar da. Bilgunea erresalte txiki baten oinarrian kokatuta dago. Ez dago ikusmen-kontakturik R3 eta R4 artean.

L5 (15 m, 0 aseguru, II). Azken bilgunera igotzeko, ia oinez egiten den zati laburra. Azken bilgune hori “Babylon by bus” bidekoa da ere.

 




Jaitsiera: “Babylon by bus” bidetik rapela daiteke, baina hobeagoa, erosoagoa eta azkarragoa da oinez jaistea. Azken bilgunetik, ezker aldera eginez, uharrera hurbildu. Zeharkatu eta beste aldera pasa. Betan aurkituko ditugun bidezidor arrastoak jarraituz berehala gara hormaren oinarrian.

 

Materiala: 7-10 zinta + bilgunerako material. Friends eta fisurero joko bana. Ongi datoz 2 edo 3 friends handi (3. zki-raino)

Arroka: Kareharria.

Orientazioa: Iparra.

Iraupena: 1h 45min.

Nork irekia eta ekipatua: Luis Alfonso, Jean-Michel Arizon eta Jacques Lordon, 2012.

 

Cambiar idioma (Castellano)

2022/06/30

Bidea horman ikusten den gandor agerikotik doa. Bista politak. Ongi ekipatua eta arroka ona. Bidearen izena hormaren oinarrian aurkituko dugun plakatxo metaliko batean.

 

Iristeko eta hurbiltzeko: Ikus hurrengo sarrera.

 

L1 (30 m, 6 aseguru, 5a). Zertxobait kanpora botatzen duen horma bertikal laburra hasieran. Giltzarria den euste lekua (erregleta horizontal bat), oinak igotzea ahalbidetzen dizuna, lehenengo asegurutik metro erdi gorago dago. Geratzen den luzeraren beste zati guztia nahiko homogeneoa da zailtasunean eta 4b/4c inguru ibiliko da. Euste lekuak dituzten plakez osatuta dago. Amaieran, bilgunera iritsi baino lehen, euste leku onak dituen erresalte txiki bat (sabeltxo bat) dago.

L2 (25 m, 6 aseguru, 4a). Gandorrari jarraitzen dion arroka trinkoz osatutako plaka etzana. Ondoren zuzen igotzen den plaka. Bere amaieran, ezker aldera, zeharkaldi motz bat egin behar da bloke handian dagoen bilgunera igotzeko.

L3 (25 m, 7 aseguru, 5b). Luzea gandorraren erdi-erditik igotzen den plaka bertikal batez osatuta dago. Bilgunearen eskuin aldetik irten eta plaka bertikalari ekin. Euste lekuak eta erlaitzak ditu, baina bilatu egin behar dira. Ipurua dagoen aldera irten behar da eta bere atzean aurkituko dugu pitzadura batetik jarraitu.

L4 (20 m, 5 aseguru, 5c). Lehen metroetan pasagune finak dituen plaka. Ondoren gailurra osatzen duen bloke handiaren eskuin aldetik jarraitzen du bideak. Bigarren eta hirugarren aseguruen artean urrutiratze txiki bat dago, baina bien artean agerikoa den arroka-zubi bat dago. Bertan zintaren bat jartzeko aukera dago. Gailurraren bloke handiaren eskuin aldean enbor potolo bat duen ipurua dago. Bertan ere zintaren bat jartzeko aukera dago. Azken bilgunea lurrean kokatuta dago.

 




Jaitsiera: Ikus hurrengo sarrera.

 

Materiala: 7 zinta + bilgunerako materiala (12 edo 13 luzeak elkartzen baditugu). Trabatzaileak eta friensak ez dira beharrezkoak. Zinta pare bat ongi etor daitezke arroka-zubiarentzat eta ipuruarentzat.

Arroka: Kareharria.

Orientazioa: Hegoa.

Iraupena: 1h 20min.

Nork irekia eta ekipatua: ¿?

 

Cambiar idioma (Castellano)

 


2022/06/22

Hobetzen doan bidea. Arroka trinkoa, oso kalitate onekoa. Azken luzeko lehen metrotan dagoen horma labur bat izan ezik, plaka etzanetatik eskalatzen da. Gainera arrokak oinentzat oso aproposak diren erlaitz zabalak agertzen ditu. Ongi ekipatua. Eskalatzen jarraitzeko gogoarekin uzten zaitu. Hala ere inguruko beste bideren batekin osa daiteke eguna.

Bideak bilgune modernoak (bi parabolt eta 2 eraztun berriz osatutakoak) eta itxura zaharragoa dutenak konbinatzen ditu. Azken hauek 2 parabolt eta eraztunez osatuta daude, baina txapen ordez plaka metaliko gorri batzuk dituzte. Riglosean aurki daitezkeen bilguneen modukoak dira. Hori gogorarazi zidaten behintzat. Bilgune modernoak ipinita dauden tokiak kontuan izanik, uste dut rapelatzeko prestatuta daudela. Hala ere, erosoagoa eta azkarragoa da oinez jaistea.

Hirugarren bilgunetik bidea uzteko aukera dago. Bilgunearen ezkerrean, 5 metro ingurura, kable bat dago. Kable horrek delikatua izan daitekeen zati txiki bat igarotzeko balio du. Zati hori gainditu ondoren oinez jaistea soilik geratzen da.

Zati batzuetan “zailtasuna” hurrengo asegurua aurkitzean datza (arrokarekin oso ongi mimetizatzen dira). Orokorrean kanalaren zentrotik bi metro inguru ezkerrera kokatuta daude.

Eguzkiak ematen dio, goiz-goizetik. Udaberri eta udazkenerako aproposa. Udaran hobe arratsaldeko azken orduetarako uztea (itzala). Bidearen izena hormaren oinean aurkituko dugun plakatxo metaliko batean dago.

 

Iristeko: Calcena herrira hurbildu. Herria zeharkatu eta hirurehun  metro aurrerago (Tiergatik bagatoz) edota herrira iritsi baino lehen (Cueva de Agredatik bagatoz) bidegurutze eta zubi bat daude. Zubiaren alboan 3-4 kotxerentzat aparkatzeko lekua dago. Aurrerago, errepidearen ertzean aurkitzen diren espazio batzuk aprobetxatuz, aparkatzeko aukera dago ere. Kotxe batentzat edo birentzat tokia duten lekuak dira (beteta egon daitezke).

 

Hurbiltzeko: Kotxea uzten dugun tokitik, errepidez, hormaren oinarrira hurbildu. Guztira 3-5 min beharko ditugu.

 

L1 (35 m, 6 aseguru, 3c). Kanalaren ezker aldetik metro pare bat ingurura igotzen den eta erresalte txikiren bat duen plaka etzana. Arroka trinkoa da eta oinentzako erlaitz ugari aurkezten ditu.

L2 (30 m, 9 aseguru, 4a). Bilgunetik irteteko 3-4 metroko hormatxoa. Euste leku onak ditu. Lehen asegurua ezkutuan dago (ez da ikusten bilgunetik) eta bigarrena erdi ezkutuan (hormatxoaren irteeran, ezkerrean). Lehen hormatxo hori gainditu ondoren, beste bat dago, baina aurrekoarena baino txikiagoa. Ondoren plaka batetik igotzen da. Lehen metroetan zuzen eta ondoren ezker aldera egiten den zeharkaldi gorakor bat eginez.

 

L3 (30m, 8 aseguru, 4b). Plakatxo etzana hasieran. Ondoren plaka bertikal-semikanala. Zati hori gainditu ondoren, luzea eskuinetik ezker aldera igotzen den plaka batean amaitzen da. Luze osoan euste leku onak daude eskuentzat eta erlaitz onak oinentzat.

L4 (15m, 5 aseguru, 4c). Euste leku onak dituen 4-5 metroko horma bertikala hasieran. Kanpo aldera tiratzen du zertxobait. Ondoren zulo ugariko eta arroka trinkoz osatutako plaka. Bilgunea gailurra baino 5 metro lehenago dago. Plaka metaliko gorriak dituzten 3 paraboltez osatuta dago.

 




Jaitsiera: Gailurretik gure aurrean dagoen lepotxora hurbildu. Bertan, eskuin aldera egin behar da eta erresalte txiki bat jaitsi. Hori jaitsi ondoren ageriko bidezidor bat aurkituko dugu. Jarraitu hori. Zertxobait aurrerago beste erresalte bat aurkituko dugu (aurrekoa baino zertxobait handiagoa), hau kate batez hornitua. Katearen laguntzarekin jaitsi eta bidezidorrari jarraituz 7 minututan errepidean egongo gara. Hortik kotxea utzi dugun tokiaren arabera beste 1-5 minutu beharko ditugu kotxera iristeko.

 

Materiala: 10 zinta + bilgunerako materiala. Fisuak eta friendsak ez dira beharrezkoak.

Arroka: Kararria.

Orientazioa: Hegomendebaldea.

Iraupena: 2h.

Nork irekia eta ekipatua:

 

Cambiar idioma (Castellano)


2022/06/16

Oharra: Lehen bi luzeak “Creador de sueños” bidekoak dira eta beste biak “Concepción García” bidekoak.

Bide polita. Lehen bi luzeetan pasagune finak dituzten arroka trinkoz osatutako plaketan eskalatzen da. Lehen luzeari 5c ematen diote, baina lasai-lasai 6a izan daiteke. Hurrengo bi luzeetan (Concepción García bidearenak) arrokaren kalitatea jaitsi egiten da eta euste-leku batzuekin arreta izan behar da (gehien bat azken luzean). Hala ere, azken luzea kanal moduko baten barrutik doanez, bota ditzakegun harriek ez dute arriskurik lineatik kanpo eroriko lirateke eta.

Bidea rapelatzeko prestatuta dago, baina hobe oinez jaistea. Azkarragoa eta erosoagoa da. Atzetik jendea badugu edo beheko bideetan jendea badago, oinez jaisteko asuntoa derrigorrezkoa bihurtzen da. Segurtasunagatik.

 

Iristeko: Morata de Jalón herritik abiatuta hormetara hurbildu eta Pared del Reloj hormara hurbiltzen garen heinea, pistan aurkituko dugun lehen zabalgunean kotxea aparkatu. Bi kotxeentzat lekua dago.   

 

Hurbiltzeko: Oinez bideen oinarriraino igo (7 min).

 

L1 (30 m 8 seg., 5c). Plaka, plaka eta plaka. Pasagune batzuk finak.

Aseguruen artean ezkerrera eta eskuinera, eta eskuinetik ezkerrera mugitu behar da zulo onenak aurkitzeko. Bilgunea iritsi baino lehenago pasagune fina. Hobe eskuinetik. Lehen asegura zertxobait altua.

L2 (30 m, 10 seg., 6a). Bilgunetik eskuin aldera irten. Lehen erresaltea gainditu ondoren diedro ireki moduko bati ekin behar zaio. Ondoren oinetan fidatu behar den pasagune finak dituen plaka dator. Pasaguneren batean oinak asko igo behar dira. Azken metroetan plaka etzanago da eta lasaiago eskalatzen da.

L3 (25 m, 5 aseguru, 5b). Harmailak hasieran. Bigarren aseguruaren parean, eskuinera, dagoen harri bloke handirekin kontuz. Ematen du erortzekotan dagoela. Luzea diedro-babaresa oso polit batekin amaitzen du. Estutu behar da.

L3 (25m, 5 aseguru, 5a). Pitzadura zabalaren ezkerrera dagoen hormatik igo behar da. Euste leku onak, baina arrokak ez du konfiantza handia ematen. Beste aldera pasatzen da (ezkerrera) eta kanal moduko batetik igotzen da. Lehenik diedro motz bat gainditu behar da eta kanaletik jarraituz (harri solteak) irteerako hormatxora iritsiko gara. Euste leku onak, baina hemen ere arrokarekin arreta izan behar da.

 




Jaitsiera: Eskuin aldera eginez gailur aldera igotzen hasi. Horretarako hormaren eskuin ertzari jarraitu. Goian (4 min) pintura urdin-zuriko markak aurkituko ditugu. Horiei jarraitu eta bidezidorretik lepotxo batera jaitsi (7 min). Hortik, eskuin aldera, zuzen jaitsi egokiena ikusten dugun tokitik (bidezidor arrastoak). Kotxera iristeko 20 min inguru beharko ditugu.

Gauzak bidearen oinarrian utzi baditugu, lepotik behera jaitsi eta eskuinean geratzen zaigun gandorraren oinarria inguratu. Igoera xamur baten bideen hasieran utziko gaitu 5 minututan.

Rapelatzen jaisteko aukera dago. Bilgunean 2 parabolt eta 2 eraztunez eraikiak daude (R3 izan ezin; eraztunen partez maillotak).

 

Material: 10 zinta + bilgunerako materiala. Fisuak eta friendsak ez dira beharrezkoak.

Arroka: Kararria.

Orientazioa: Hegomendebaldea.

Iraupena: 2h.

Nork irekia eta ekipatua: ¿?

 

Cambiar idioma (Castellano) 

2022/06/08

Bi minutuko hurbilketa duen bidea. Edozein momentutan egiteko balio dezake, baina eguraldia oso segurua ez denerako oso aproposa da atzera-egitea oso erraza delako eta ez duelako arazorik. Ongi ekipatua dago eta arroka ona da, baina goiko aldean oraindik jende gutxi pasa da eta arroka oraindik zertxobait “basatia” dagoenez blokeren bat edo besterekin arreta izan behar da. Denborarekin, jendea pasa ahal, hobetzen joango da.

Bideko zailtasun aipagarriena lehen luzeko 6a zailtasuna duen pasagunea da (5c/A0). Beste guztiak zailtasun oso eskuragarria du eta gozatu egiten da.

Bigarren luzearen erdi aldera “La gran travesía” bidearekin gurutzatuko gara (berdez margotutako paraboltak). Azken bi luzeetan paraboltak txapak izan beharrean kate-mailak dituzte.

Lehen bi luzeak rapelatzeko prestatuta daude (2 parabolt + 2 eraztun). Hortik aurrera hobe da goitik irtetea eta katez hornituta dagoen bidetik jaistea.

Gailurretik Morata de Jalón aldera dauden bistak zoragarriak dira. Horrengatik soilik pena merezi du igoerak.

 

Iristeko eta hurbiltzeko: Ikus hurrengo sarrera.

 

L1 (35 m,11 aseguru, 6a). Nahiko etzana den plaka batek horma bertikal baten oinarrian uzten gaitu. Hasieran euste leku onak ditu, baina bere erdi aldera pasagune gogorra dago. Pasagune hori gainditu ondoren zailtasuna gutxitzen doa eta bilgunera hurbiltzen garen heinean plaka etzan batetik igotzen da.

Lehen asegurua zertxobait altua (7-8 metrora). Hala ere, nahi bada, alboko bidearen (Edelweis) lehen asegurua erabiltzeko aukera dago.

L2 (35 m, 9 aseguru, 5a). Plakatxoak eta harmailak hasieran. Ondoren, zeharkaldi labur bat eginez, metro pare bat ezkerrera egin behar da. Tarte honetan dago luzeko pasagunetxo gogorrena. Hori gainditu ondoren harri trinkoz osatutako inklinatutako erlaitz handi batera irteten da. Bertan parabolt berde bat eta eskuin aldera adierazten duen gezi berde bat aurkituko ditugu. Kontrako norantzan igo behar da eta ezkerrera xume eginez igo. Beste parabolt berde bat aurkituko ondoren, azken metroak, harmailak izango balira, erresalte motz segida batetik egiten dira.

L3 (30m, 3 aseguru, 3b). Gandorraren ertza aurkitzera, eskuin aldera irten bilgunetik. Ondoren galdorraren eskuin aldetik igotzen da, ertzetik metro batzuk behera. Luze oso etzana. Arroka ona, baina blokeren batekin edo bestearekin arreta izan behar da.

L4 (25m, 3 aseguru, 4c). Zimurdura pilo bat duen plaka bertikal laburra. Gailurrera iristerakoan altzairuzko klabea duen ipurua aurkituko dugu. Bertan bilgunea egin daiteke, baina 5 metro gorago, eskuinera, bi paraboltez osatutako bilgunea dago.

 




Jaitsiera: Ertza eskuin aldera jarraitu eta hormaren ertza jarraituz  eskuin aldera jaitsi. “Aguja del Olvido” orratzaren gailurraren parera izan arte jaitsi behar dugu. Mugarri bat  eta erresalte labur bat jaisteko balio duen kate zati motz bat ikusiko dugu. Hori jaitsi eta jaisten jarraitu, oinez, hurrengo kateak ikusi arte (mugarria hasieran). Kateek bertikalagoa den zati bat nahiko modu erosoan jaisteko aukera ematen dute. Bidearen oinera iristeko, guztira, 25 min inguru beharko ditugu.

 

 

Materiala: 11-12 zinta + bilgunerako material. Friendsak eta fisureroak ez dira beharrezkoak.

Arroka: Kararria.

Orientazioa: Hegomendebaldea.

Iraupena: 1h 15 min.

Nork irekia eta ekipatua: Jesus Yarza, Javier Ortega eta Javier Vera, azaroa 2016.

 

Cambiar idioma (Castellano)


2022/05/26

Anfiteatro (Plaza de Aragón) handi batez banatutako bi plakaz osatuta dagoen bidea motza. Tarte bat osatzeko edo luzeetan hasteko bide aproposa. Goiko plaketan, bidearen ezkerrera eta eskuinera, bide berriak ekipatu dira (“Lourdes”, “Lucia” eta “Plaza Aragón s/n”).

Jarduera zertxobait laburra suertatzen da, baina 2 luzez osatutako inguruko bideekin osa daiteke. Adibidez “Furtivos” edota “Clandestina” bideekin.

 

Iristeko: Chodes herrian jaiotzen den pista erabiliz hormetara hurbildu eta trenbidearen alboan dagoen aparkalekuan aparkatu.

 

Hurbilketa: Bi minutu eskasean bidearen oinarrian gaude. Ezinezkoa da nahastea. Bidearen izena horman itsatsita dagoen harri zabal batean idatzita aurkituko dugu, Chopera eta Macizo de Ali sektorera damaren bidearen alboan.

 

L1 (35 m, 9 aseguru, 4c). Hasieran oinentzat erlaitz txiki ugari dituen plakak. Ondoren, ezkerretik hobeto egiten den erresalte bat (eskuinetik zikina). Azkenik pasagunetxo finenak dituen plakatxo bat.

L2 (15 m, 0 aseguru, II). Ia oinez egiten da. Hurrengo plakaren oinarrira iristeko trantsiziozko luzea. Bilgunea kankamo bat eta mailloia duen parabolt batez osatuta dago.

L3 (30m, 7 aseguru, 5b). Sabai batez banandutako bi plaka. Pasagunetxoa sabaia gainditzeko. Euste leku inbertitu baten eta ipuru txiki baten laguntzarekin ongi egiten da. Goi aldeko plaka oso polita, zimurrez osatutako euste leku ugariekin.


 

Jaitsiera: Bidetik rapelatzen. R3tik R1era eta hortik lurrera. 60 metroko bi sokekin seguruenik tirada batean lurrera iristeko aukera dago, baina harriak botatzeko aukera handia izango delakoan gaude. Hobe bitan zatitzea.

 

Materiala: 9 zinta + bilgunerako materiala. Fisureroak eta friendsak ez dira beharrezkoak.

Arroka: Kararria.

Orientazio: Hegomendebaldea.

Iraupena: 1h.

Nork irekia eta ekipatua: Jesus Yarza eta Javier Vera, urtarrila 2017.

 

Cambiar idioma (Castellano)