© X. Larretxea. Con la tecnología de Blogger.

2022/05/26

Anfiteatro (Plaza de Aragón) handi batez banatutako bi plakaz osatuta dagoen bidea motza. Tarte bat osatzeko edo luzeetan hasteko bide aproposa. Goiko plaketan, bidearen ezkerrera eta eskuinera, bide berriak ekipatu dira (“Lourdes”, “Lucia” eta “Plaza Aragón s/n”).

Jarduera zertxobait laburra suertatzen da, baina 2 luzez osatutako inguruko bideekin osa daiteke. Adibidez “Furtivos” edota “Clandestina” bideekin.

 

Iristeko: Chodes herrian jaiotzen den pista erabiliz hormetara hurbildu eta trenbidearen alboan dagoen aparkalekuan aparkatu.

 

Hurbilketa: Bi minutu eskasean bidearen oinarrian gaude. Ezinezkoa da nahastea. Bidearen izena horman itsatsita dagoen harri zabal batean idatzita aurkituko dugu, Chopera eta Macizo de Ali sektorera damaren bidearen alboan.

 

L1 (35 m, 9 aseguru, 4c). Hasieran oinentzat erlaitz txiki ugari dituen plakak. Ondoren, ezkerretik hobeto egiten den erresalte bat (eskuinetik zikina). Azkenik pasagunetxo finenak dituen plakatxo bat.

L2 (15 m, 0 aseguru, II). Ia oinez egiten da. Hurrengo plakaren oinarrira iristeko trantsiziozko luzea. Bilgunea kankamo bat eta mailloia duen parabolt batez osatuta dago.

L3 (30m, 7 aseguru, 5b). Sabai batez banandutako bi plaka. Pasagunetxoa sabaia gainditzeko. Euste leku inbertitu baten eta ipuru txiki baten laguntzarekin ongi egiten da. Goi aldeko plaka oso polita, zimurrez osatutako euste leku ugariekin.


 

Jaitsiera: Bidetik rapelatzen. R3tik R1era eta hortik lurrera. 60 metroko bi sokekin seguruenik tirada batean lurrera iristeko aukera dago, baina harriak botatzeko aukera handia izango delakoan gaude. Hobe bitan zatitzea.

 

Materiala: 9 zinta + bilgunerako materiala. Fisureroak eta friendsak ez dira beharrezkoak.

Arroka: Kararria.

Orientazio: Hegomendebaldea.

Iraupena: 1h.

Nork irekia: Jesus Yarza eta Javier Vera, urtarrila 2017.

 

Cambiar idioma (Castellano)

 

 

2022/05/14

Bideari buruz Interneten informazio gutxi zegoenez hasiera ikusirik pentsatzen genuen bide osoa ongi ekipatuta egongo zela, baina gauza asko aldatzen da L2an. Lehen 25 metroak nahiko etzanak dira, baina parabolt bakarra dago (lehen erresaltean, bilgunetik 8 m ingurura). Lehen eta bigarren aseguruen arteko urrutiratzea izugarria da (15-20 m ingurukoa). Egia da arrokaren kalitatearekin eta plaka den etzanagatik oso zaila dela zerbait apurtu eta erortzea, baina aseguru pare bat faltan bota genituen zati horretan. Eskerrak friendsak igo genituela. Urrutiratze horretan autobabes pare bat jartzeko aukera dago (tomen urdina eta berdea jarri genituen), baina katxarreatzen eta tokiak aurkitzen jakin behar da. Leku aproposak ez badira aurkitzen psikologikoki estualdi ederra pasa ahalko da.

Azken bilgunea eraztunik gabe. Malloiren bat eraman.

 

Iristeko eta hurbiltzeko:  Ikus hurrengo sarrera. Eskuineko sektorera hurbiltzeko onena C bidezidorra, muinoari buelta osoa ematen diona, jarraitzea da.

 

L1 (20 m, 5 aseguru, 4c). Horma motz bat hasieran, 4-5 m ingurukoa, 2 paraboltekin babestua. Bigarren aseguruaren azpian, justu bere azpian, dago pasagunea ematen ahalbidetzen duen euste leku ona. Euste lekua zertxobait altu geratzen da eta trukua beheko zuloa alderantziz, behetik gora, hartzea da. Horreko oinak zertxobait igotzea ahalbidetzen dizu eta horrela  euste lekura iritsi zaitezke. Jarraian eskuin aldera igotzen den euste leku onak dituen plaka. Gandor etzan batera irteten da. Azken metroak (5 edo 6) asegururik gabe arroka trinkoz osatutako plaka etzan batetik.

L2 (40 m, 4 aseguru, 5b). Parabolt batez babesturiko erresalteraino iritsi arte (urrutiratzea) plaka etzan bat. Ondoren, diedrotxo-kanal batera iritsi arte, berriro plaka etzan bat. Diedrotxoan totem urdin bat ipintzeko aukera dago. Berriro plaka etzanetik igotzen jarraitzen da horma bertikal baten oinarrira iritsi arte (hemen totem berde bat jartzeko aukera dago, baina zertxobait kili-kolo). Horma bertikala ongi kokatutako hiru aseguruekin babestua. Lehen asegurua jarri ondoren hobeto igotzen da zertxobait ezker aldetik.

L3 (35m, 1 aseguru, 3c). Ipuru aldera igo (zintaren bat jartzeko aukera) eta ondoren eskuineko gandortxotik igotzen jarraitu. Bertan dago luzeko parabolt bakarra. Ondoren plaka zabal eta oso etzan bat. Azken zati honetan autobabeseren bat jartzeko aukera dago.





Jaitsiera: Bidetik rapelatuz.

 

Materiala: 6-7 zinta + bilgunerako materiala. Friends joko bat L2rako.

Arroka: Kararria. Tillita trinkoa.

Orientazioa: Hego ekialdea.

Iraupena: 1h.

Nor irekia eta ekipatua: ??

 

Cambiar idioma (Castellano)

 

 

2022/05/06

Uste genuena baina gogorragoa suertatu da bidea. Behetik irekia. Eskalada mota aldetik luze oso desberdinak (plaka, gandorra, horma…)

Lehen luzeko horma-makurgune laburra gainditzeko estutu behar da (kanpora botatzen du) eta azken luzeari 6a zailtasuna ematen diogu. Lehen metroak ongi eskalatzen uzten ditu, baina zailtasunean oso mantendua eta paso fin ugari dituen plaka bertikala  da. Luzearen erdia egin ondoren gauza lasaituko dela pentsatzen duzu, baina oker zaude, estutzen jarraitu behar da. Ia amaiera iritsi arte ez du treguarik ematen.

 

Iristeko eta hurbiltzeko: Ikusi hurrengo sarrera.

 

L1 (20 m, 3 aseguru, 5c). Euste leku oneko plaka nahiko etzana hasieran. Lehen eta bigarren aseguru artean urrutiratzea, baina autobabesak jartzeko nahiko aukera daude. Ondoren horma-makurgune labur bat. Euste lekuak ditu, baina kanpo aldera botatzen du. Azken asegurutik bilgunera doan tartea zertxobait expoa da, gehien bat bigarrenarentzat zailtasun maila aldetik justu bazabiltza. Eskuin aldera egiten du eta erortzen bazara pendulu eder bat daukazu.

L2 (25 m, 5 aseguru, 4b).  Eskuin aldera irten. Gandorrera igotzeko pasagunetxo bat. Ondoren harri-bloke handiz osatutako gandor zabala. Blokeren bat edo besterekin arreta izan behar da.

L3 (30m, 1 aseguru, 3c). Azken plaka handira iristeko egin behar den trantsiziozko luzea. Lehen 15 metroak oinez egiten dira. Ondoren 5 m inguruko plakatxo etzana, parabolt batekin babestua. Bilgunea erlaitz eroso batean.

L4 (30m, 11 aseguru, 6a).  Bilgunetik ezkerrera ikusten den parabolt lerroa jarraitu behar da. Bilgunetik irten eta 3-4 metro ezkerrera desplazatu parabolt lerroaren bertikalaren azpian jartzeko eta igotzen hasi. Lehen metroak ongi egiten dira, baina hirugarren-laugarren asegurutik aurrera oinak ongi jartzea funtsezkoa duten pasagune finak aurkituko ditugu. Plaka bertikala da eta zailtasuna mantendua da. Txapen artean eskalatu behar da. Hori bai, noizbehinka deskantsatzea ahalbidetuko diguten euste lekuak aurkituko ditugu.

 





Jaitsiera: Bidea rapelatzeko prestatuta dago. Bilgune guztiak bi parabolt eta bi eraztunez osatuta daude. Aukera hori egokia da hormako beste bideren bat egin nahi bada. Oinez jaisteko atzean dagoen bidezidorra aurkitu eta oinez jaitsi. Kotxera iristeko guztira 25 min inguru beharko ditugu.

 

Materiala: 11 zinta + bilgunerako materiala. Fisu edota friends joko bat L1 luzerako.

Arroka: Kararria.

Orientazioa: Hegoa.

Iraupena: 1h 30 min.

Nork irekia (behetik): David Dominguez eta Juan Gutierrez, otsaila 2014.

 

Cambiar idioma (Castellano)

 


2022/04/30

“Bob Esponja”  ongi ekipatutako bide erraza da. Umeak eramateko, eskalatzen hasteko edota Formiguerako hego hormara hurbiltzeko balio dezake. Aldapa guztia igotzea aurrezten duzu eta gainera beroketa burutzen duzu. Hori da guk egin genuena. Luze homogeneoena lehena da. Beste biak aurrekoarekin alderatuta zailtasunean nahiko antzekoak dira, baina maila ematen dioten pasagunetxo bana dituzte. Hala ere, asegurua beti gertu izango dugu eta ez da estutasunik pasatzen. Arroka ona. Lehen bi bilguneak eraztunekin rapelatzeko prestatuta daude. Giro hezearekin lehen luzeko plaka etzana hezea eta zertxobait labainkorra egon daiteke.

“Bob Esponja” bidetik “El niño los peines” bidera igotzeko nahikoak dira, oinez, 2 min eskas. Bidea lehorra badago ez du pena merezi katuak kentzea ere.

Bidea aurkitzeko hormaren oinarria amaieraraino jarraitu. Bertan bistako parabolt lerro bat ikusiko dugu eta lerro horri jarraituz zinta bat duen zuhaixka bat. “Los hijos del Palau” bidea da. Gure bidea metro batzuk eskuinera geratzen da eta, hasieran, ezproi moduko batetik doa. Lehen asegurua begetazioak ezkutatzen du. Bide honetako bilguneak ere rapelatzeko prestatuta daude (2 parabolt + 2 eraztun). Inguruko beste bide bat egin nahi badugu rapelatzea da aukera erosoena.

Bi bideak konbinatuz eskalada egun polit bat irteten da.

 

Iristeko: St Llorenç de Montgai herrira hurbildu eta Formiguerako aparkalekuan kotxea utzi.

 

Hurbiltzeko: Erreka alboan doan bidezidorra jarraitu. Lehen bidegurutzean (ferrata adierazten duen horretan) eskuinera hartu eta zuzen igotzen jarraitu. Kotxetik 5 min ingurura bidearen hasieran egongo gara. Metro batzuk aurrerago “Bob Esponja” bidetik jaisteko edo Formiguerako hego hormara igotzeko bidezidorra ikusiko dugu.

 

Bob Esponja (4c, 95 m, derrigorrez 4a)

L1 (20m, 7 aseguru, 3c). Itsasgarritasunezko pasagunetxoren bat duen plaka etzana. Eskalada motan homogeneo den luzea da.

L2 (20 m, 5 aseguru, 3c). Harmailez osatutako gandorra. Maila ematen dion pasagunetxoa laugarren aseguruaren parean. Lehen bi luzeak elkartzeko aukera dago.

L3 (25 m, 7 aseguru, 5b). Erdian zati bertikal bat duen gandor horizontala. Eskalada polita arroka onean. Maila ematen dion pasagunetxoa laugarren aseguruaren parean. Zati bertikala gainditu ondoren bilguneraino azken metroak oinez egiten dira.

 





El niño los peines (5c, 60 m, derrigorrez 5b)

L1 (30m, 10 aseguru, 5c). Gandor moduko bat hasieran, zertxobait zikina eta non oinekin eskalatzen den (lehenengo asegurua begetazioak ezkutatzen du). Ondoren zeharkaldia eskuin aldera ageriko arrasto zurira iristeko. Arroka ongi garbitu dutela nabari da, baina euste leku batzuk ongi aztertu behar dira oraindik. Aurrean arrasto zuri bertikala dugu, arroka on eta trinkoarekin. Arrastoa eskalatzen uzten da, baina pasagune gogortxoren bat badu. Azken metroak plaka etzanago batetik egiten dira.

L2 (30 m, 7 aseguru, 4b). Plaka etzana hasiran. Azken metroetan plaka tentetzen joaten da, baina ez gehiegi.

 


 


Jaitsiera: Mugarriak jarraitu eta ageriko bidezidorretik jaitsi.

Orain ezin da trenbidea gurutzatu. Hesi metaliko bat dago eta ateek kandadua jarrita dute. Metro batzuk jaitsi behar dira eta azpitik zeharkatu. Errekarentzat eginiko tunel handia erabili behar da trenbidea azpitik gurutzatzeko. Erosoa eta trenbidea gurutzatzea baino arrisku gutxiagokoa. Kotxera itzultzeko, guztira, 20 min inguru beharko ditugu.

 

Materiala: 10 zinta + bilgunerako materiala. Fisureros eta Friendsak ez dira beharrezkoak.

Arroka: Karaharria.

Orientazioa: Hegoa. Goiz-goizetik eguzkiak ematen dio.

Iraupena: 30min “Bob Esponja” biderako eta 1 h “El niño los peines” biderako.

Nork irekiak eta ekipatuak: “Bob EsponjaJuan Gutierrez,  azaroa 2011 eta “El niño los peines” Juan Gutierrez, abuztua 2019.

 

Cambiar idioma (Castellano)


2022/04/24

Gandorraren izena Joan Manel Remacharen omenez da. Bere oroimenez bidearen hasieran plaka handi bat jarrita dago.

Azken 5 metroak izan ezik bideak arroka ona du eta ongi ekipatuta dago. Azken zati hori 3 paraboltekin babestuta dago, baina estutu behar da. Bigarren luzea da, dudarik gabe, luze bertikalena, zailena eta zailtasunean mantenduena dena. Txapen artean eskalatu egin behar da. Bigarren eta laugarren aseguruen artean tranpa egin daiteke eta, asko luzatuta, A0 moduan egin. Bostgarren eta seigarren aseguruen artean, niretzat  beraien artean nahiko urrun, ezker aldera eginez igo behar den plaka fin bat dago eta bertan ere eskalatu behar da. Gainera erorketa ez da ona, sabai baten goiko ertzetik igo behar delako. Bi aseguru horien artean beste bat faltan bota nuen. Maila derrigorrezkoa.

Hurbilketa “super luzea”, 30 segundokoa. Bai, ez nahiz nahastu, gehienez jota hogeita hamar segundo dira. Itzulia ere oso erosoa.

 

Iristeko: Sant Llorenc de Montgai herrira hurbildu eta gandorraren aurrean aparkatu. Pare bat kotxeentzat lekua dago.

 

Hurbiltzeko: Bertan dauden 3 edo 4 grapa metaliko erabiliz bide ertzean dagoen erresaltea igo. Kate batek irteera egiten laguntzen du. Bidearen hasieran oroimen-plaka handi bat dago.

 

L1 (30m, 7 aseguru, 5a). Plaka fin batekin hasten da. Lehen asegurua nahiko altua. Behin lehenengoa txapatu ondoren lasaiago igotzen da. Euste leku onak dituen kanal-pitzadura batetik jarraituz bloke handi batera iritsiko gara. Bere eskuinetik gainditu eta 2 bloke handien ezkerretik zuzen igo. Bilgunea erlaitz handi eta eroso batean dago.

L2 (25 m, 7 aseguru, 5c). Hirugarren asegururaino plaka oso bertikala. Ondoren 2-3 metro eskuinera egin behar da ertz batetaraino. Ertz horrek pasagune finak dituen plakari sarrera ematen dio.

Azken metroak ezkerrera egiten den zeharkaldia da. Ez da oso zaila, baina esposatua da. Bilgunea erlaitz handi batean. Gure ezkerretara, bi edo hiru metrotara, beste bilgune bat dago. Rapelatutako ekipatua dago, kate batez lotutako bi paraboltez gehi eraztun batez.

Seigarren asegurua baino zertxobait gorago beste bilgune bat aurkitzen da, baina leku deseroso batean dago. Hobe zeharkaldia egin eta erlaitzean bilgunea egin.

L3 (35 m, 9 aseguru, 5b). Bilgunetik zuzen gorantz irten. Euste leku oneko horma laburra. Erreferentzia batzuk diote bidea ezkerrean geratzen den katedun bilgunearen ezkerretik jarraitzen duela, baina guk zuzen egin genuen logikoagoa ikusten baikenuen. Eskuinera egiten duen zeharkaldi xume bat eginez jarraitu behar da iltze batera iritsi arte. Ondoren zuzen gora ezproiaren ertzetik ongi babestutako plaka errezetatik. Azken metroak kanpora botatzen duen horma batetik egiten dira. Bertan azken aldiz estutu beharko dugu. Zati horretan ezkerreko arroka txarra da, baina eskuinekoa sendoa da.

 




Jaitsieera: Beti eskuinera eginez, bidezidorra jarraitu. Lau minutura pista moduko batera iritsiko gara. Eskuinera egin. Metro batzuk aurrerago gorantz jotzen duen bidezidorrean bihurtzen da. Bideari jarraituz, 8 min ingurura, zertxobait jaitsiz, kotxeentzat aproposa den pista batera iritsiko gara. Pistari jarraituz errepidera iritsiko gara eta bertatik kotxea utzi dugun tokira. Guztira 20 min inguru.

 

Materiala: 9 zinta + bilgunerako materiala. Zailtasun mailarekin justu bagabiltza egokia izan daiteke Friends joko bat, gehienbat L2 rako. Hala ere, trastoak jartzeko guk nahiko genituzkeen baino toki gutxiago dago.

Arroka: Kareharria.

Orientazioa: Hegoa.

Iraupena: 1h45min.

Nork irekia eta ekipatua: Quim Lores eta Andreu Cots, ekaina 1971.

 

Cambiar idioma (Castellano)

 

2021/12/30

Bide hau Gainirten izenarekin izendatzen nuen, baina blogean jasotako komentarioengatik garbi zegoen hori ez zela bere izena. Bere izena Patxiku da. Bidea 2015ean Gipuzkoako Mendi Federazioak berrekipatu zuen, baina gero konturatu ziren ez zutela lehen luzeko ibilbide originala jarraitu. Aurten Federazioak jarri zituen aseguruak kendu eta plaka-diedro bertikal batetik doan sarrera originala berrekipatu du.

Bertikalagoan diren lehen 10 metroak izan ezik, bide gehiena plaka nahiko etzanetatik doa. Arroka granito zahar eta trinko batez osatuta dago. Aiako Harriko eremu ederrarekin gozatzeko aukera paregabea izan daiteke bide hau. Inguruan dauden beste bide batekin osa daiteke eguna. Tokia, beti bezala, zoragarria.

 

Iristeko: Oiartzun herritik Irunera doan errepidea (GI-2134) jarraitu. Kilometro bat aurrerago (1,3 Km), bidegurutze batean, eskuinera hartu (GI-3454).  “Ingelesaren Gaztelua 7” adierazten duen kartela dago. Aiako Harri aldera igo. Mendate gainean aparkatu, eskuinean dagoen zelaigune handian.

 

Hurbiltzeko:  Begiratu hemen. Hormaren oinera iristerakoan ezkerrera egin behar da. Bidearen hasiera Erlaitz I eta II bideak hasten diren lekutik, ezkerrera, 15 metro ingurura dago. Kimikoak berehala ikusiko ditugu.

 

L1 (30 m, 8 aseguru, 4c): Lehen metroetako plaka-diedroak sabaitxo baten azpian kokatuko gaitu. Sabaia bere ezkerretik saihesten da. Ondoren plaka motz batek L1 erdian dagoen babaresa politera eramango gaitu. Babaresa gainditu ondoren, euste leku oneko plaka batek bilgunean uzten gaitu. Hori bai, plakaren azken 5-7 metrotan ez dago asegururik. Bilgune erosoa.

L2 (25 m, 3 aseguru, 4a): Harmailak hasieran. Gero arroka trinkoz osatutako plaka etzana.

L3 (30 m, 3 aseguru, 3b): Zailtasuna asko jaisten da luze honetan. Plaka asko etzaten da eta luzearen erdian dagoen hormatxoa kenduta beste guztia oso erraza da.


 

Materiala: 8  zinta + bilgunetarako materiala.

Arroka: Granito zaharra oso itsasgarritasun onarekin. Arroka trinkoa.

Orientazioa: Mendebaldea.

Iraupena: 1h15min.

1. igoera: J. Etayo, R. Marina eta J.M. Rodriguez, 1977.

Nork ekipatua: Iñaki Igoa eta Andoni Arregi-k, 2004.

2015eko martxoan Gipuzkoako Mendi Federazioak berrekipatua.

Gipuzkoako Mendi Federazioak 2021ean L1 aldatu eta berrekipatu du.

Cambiar idioma (Castellano)


2021/10/21

Ustekabe atsegina. Askotariko eskaladak dituen bide polita. Denetatik aurkituko dugu (diedroak, plakak, hormak….)

Bidea oso eskuragarria da, zailtasun puntualekin. Gainera zailtasun horiek A0 modura gaindi daitezke. Luxuzko ekipamenduak (Guillem Ariasen ohiko txapa horiekin) eskalada atsegingarria bihurtzen du. Nahiz eta luzeak egin ahala altura hartzen goazela ohartu, ez dago altuera sentsaziorik.

Gris koloreko arroka duten L2 luzea eta azken luzeko tartetxo bat izan ezik, bideko arroka kolore urdinkara duen kararria da. Harri trinkoa eta kalitate onekoa. Arroka grisaren kalitatea okerragoa da, baina hala eta guztiz ere nahiko ona. L3 eta L4 luzeak trantsiziokoak dira, baina beste guztiak oso ongi daude.

Tokia lasaia da eta hormak duen orientazioagatik egun osoan eguzkia izango dugu. Guk bidea abuztu amaieran egin genuen. Oso egun beroa suertatu zitzaigun, baina goiz ibili ginenez ez genuen bero asko pasa. Hori bai, ura nahiko eraman.

Jarduerari jarri daitekeen alde ez hain ona duen itzulera luzea da. Guk antenetako pistatik jaitsi ginen eta, nahiz eta oso erosoa izan, luze egiten da. Beste erreferentzia batzuk suebakitik jaitsi daitekeela diote. Motzagoa omen da, baina azken aldera rapel labur bat (ekipatu gabekoa) edota destrepe txiki bat egin behar dira hormatxo bat jaisteko.

Bide guztiz gomendagarria.

 

Iristeko: Tremp-etik Coll de Nargo aldera (edo alderantziz) egin L-511 errepidea jarraituz. Boixols herria zeharkatu ondoren (edo, beste aldetik bagatoz, zeharkatu baino lehen), 20 eta 21. kilometroen artean, gure ezkerrean, Els Prats, Montanissell eta Sallent adierazita dituen pista bat aurkituko dugu.

Pista hori hartu eta 700 metro aurrerago bitan zatitzen dela ikusiko dugu. Ezkerreko adarra hartu. Pista hasieratik 2,1 km zehatz-zehatzak egitean bide ertzean aparkatu.

 

Hurbiltzeko: Ikusten dugun toki garbienetik, ezkerreko mendi-bizkarra erabiliz, igotzen hasi (mugarri batzuk). Goian, azken metroetatik gertu, hartxingadi batera iritsiko gara. Bere ezkerretik igo (bidezidorraren arrastoak nabari dira). Guillem Arias-ek horma honetan ireki eta ekipatu duen D´En Guillem izeneko bidearen hasieran amaitzen da igoera. Hormaren oinarria jarraitzen duen bideari, eskuin aldera, 100 m inguru jarraitu eta txapa horiak dituen ageriko plaka etzan batera iritsiko gara. Bidearen hasiera da. Kotxetik 20-25 min inguru dira.

 

L1 (30m, 10 aseguru, 4c). Plaka luze bat tarte batzuk besteak baino etzanagoak izanik. Erdiko zatian harriak zulo nahiko ditu. Azken aldera, 7 eta 8. aseguruen artean itsasgarritasunezko pasagunetxo fin bat duen plakatxo bat dago. Hala ere, aseguruak gertu daudenez, ez da estutasunik pasatzen. Azken metroak harmailetatik egiten dira. Erlaitzetan harri solte pixak bat aurkituko dugu. Laugarren asegurua zertxobait ezkutatuta dago bi ezpel txikien artean.

L1bis (15m). Hurrengo luzerarako lotura. Oinez igotzen da.

L1 eta L1bis elkartu daitezke, baina sokaren mugimenduarekin lagunari harriak botatzeko aukerak asko areagotzen dira. Uste dut seguruagoa dela banatuta egitea. Ez da denbora gehiegi galtzen.

L2 (25 m, 7 aseguru, 4b). Arroka grisez osatutako 8 metro inguruko horma bertikala hasieran. Euste leku onak ditu. Ondoren plakatxo bat eta azkenean aseguruak gertu dituen itsasgarritasunezko plaka etzana.

L3 (20 m, 2 aseguru, 3a). Harmailak. Erdi eskalatuz, erdi oinez igotzen da. Bilgunea ageriko sabai bat duen harri bloke handi baten azpian dago.

L4 (25 m, 3 aseguru, 4a). Bilgunearen eskuinetik irten. Bilgunetik irteteko dago luzearen pasagunetxoa. Ondoren aurreko luzearen antzekoa da (harmailak). L3 eta L4 luzeak elkar daitezke inongo arazorik gabe.

L5 (25 m, 5 aseguru, 5b). Bilgune gainean dagoen eta aseguruak gertu dituen 2-3 metroko horma motz bat hasieran. Hobe egiten da eskuineko pitzaduratik ekinez. Hala ere A0 modura egiteko aukera dago. Ezker aldera eginez igotzen jarraitu pitzadura ugari agertzen dituen arrokatik. Azken metroak zimurrak agertzen dituen plaka oso etzan batetik egiten dira.

L6 (25 m, 7 aseguru, 4b). Bilgunetik ezker aldera irten eta 8 metro inguru oinez egin (horizontalean) plaka bertikal luzearen azpian jarri arte. Plaka oso polita, arroka trinkoz osatuta eta euste leku onekin.

L7 (30 m, 10 aseguru, 5b). Lehen zatia ezker aldera egiten den zeharkaldi gorakorra da. Erraza da eta plaka etzan batetik egiten da. Ondoren aseguruak gertu dituen itsasgarritasunezko plaka labur bat. Diedro labur batek jarraitzen dio. Bertan dago luzeko pasagune gogorra (A0 modura egiteko aukera dago). Azken metroak bilguneraino nahiko lurkarak dira, baina parabolt batekin ongi babestuta dago.

L8 (25 m, 6 aseguru, 4a). Bilgunetik ezker aldera irten eta arroka trinkoz osatutako plaka oso etzanari ekin. Luzeko azken metroak zertxobait bertikalagoak dira, baina itsasgarritasuna eta euste lekuak onak dira.

L9 (30 m, 9 aseguru, 4b). Hasieran plaka nahiko etzana. Laugarren asegurutik aurrera eskuin aldera egin behar da. Harmailetatik igo ageriko pitzadura bat agertzen duen kolore griseko arroka aurkitu arte. Hemen dago luzeko pasagunetako bat (aseguruak gertu). Arroka grisaren zatia gainditzean bideak ezker aldera egiten du eta azken metroetan diedro ireki bat duen 3-4 metroko horma labur bat gainditu behar da.

 




Jaitsiera: Amildegiaren ertza jarraituz antenak dauden tokiraino igo (bidezidor arrastoak; 5 min). Bertatik bi aukera daude. Lehenengoa pista jarraitzea da. Guztira 1h20min inguru beharko ditugu kotxea dagoen tokira iristeko. Luze egiten da. Bidea laburtzeko ikusten dudan aukera bat, pinudia garbitzen dela ikustean, pinuditik zuzen Barranc d¨Obaga Negra-ra jaistea izango litzateke.

Bigarren aukera suebakitik jaistea da. Amaieran rapelatu edo destrepatu behar den horma labur bat dago. Guk ez genuen horrela egin, baina beste erreferentzia batzuetan horrela agertzen da.

 

Materiala: 10-11 zinta + bilgunerako materiala. Fisureroak eta friendsak soberan daude, ez dira beharrezkoak.

Arroka: Kararria.

Orientazioa: Hegoa

Iraupena: 2h30min.

Nork irekia eta ekipatua: Guillem Arias, urria 2014.

 

Cambiar idioma (Castellano)

 

 

2021/09/05

Azken bi luzeak oso ederrak dituen bide motza eta polita. Azken bi luze horiek arroka trinkoz osatutako plakak dira. Azken bi luze horiengatik soilik pena merezi du bidea egitea.

Hurbilketa eta itzulia laburrak eta gainera oso erosoak. Kotxea uzten den tokitik bide hasierara 5 min eskas daude. Itzuliaren lehen zatia bidezidorretik egiten da eta gero zementuzko eskailera batzuetatik. Oso itzuli erosoa, garbia eta azkarra.

Bideak dituen aipatzeko zailtasunak bi dira. Lehena lurretik altxatzea da. Lurretik metro erdira dagoen erlaitz txiki batera igotzeko pasagunetxo arraroa dago bide hasieran. Behin erlaitzean oinak jarrita gelditzen dena ongi egiten da eskuinean dagoen pitzaduran oinak jarriz. Bigarren zailtasuna azken luzearen azken aseguruaren parean dago. Zertxobait estutu behar den pasagune motz bat dago.

Urte osoan eskala daiteke. Hori bai, udaran goiz-goiz edo arratsaldean, oso berandu, eguzkiak indarra galtzen duenean, ibili behar da. Egun euritsuekin lehen luzeko lehen zatia hezea egon daiteke. Bidearen izena bidearen hasieran jarrita dago, itsatsita dagoen uharri batean.

 

Iristeko:  Alfarras herrira hurbildu eta Benabarre aldera egin N-230 jarraituz. Lau kilometro inguru egin ondoren (errepidea zeharkatzen duen hodi erraldoia baino lehen), “embalse de Santa Ana” bezala adierazita dagoen bidegurutzea aurkituko dugu. Hori hartu eta urtegia dagoen tokiraino hurbildu. Zubia zeharkatu ondoren aparkatu.

 

Hurbiltzeko: Zubia zeharkatu. Tunelerako argiak behar direla adierazten duen seinalearen alboan zementuzko eskailera batzuk daude. Horietatik igo eta bideari jarraitu. Bidea makurtuta dauden eskalada bide batzuen azpitik pasatzen da eta zertxobait beranduago arroila txiki batean sartzen da. Sartu eta berehala, gure eskuinean, ikusiko ditugu bidearen lehena aseguruak. Bidearen izena horman itsatsita dagoen uharri batean aurkituko dugu. Kotxetik 5 min inguru dira.

 

L1 (30m, 6 aseguru, 5b). Euste leku onak dituen horma bertikala. Lurretik altxatzeko pasagune arraroa. Behin erlaitz txikira igo ondoren, eskuinean geratzen den pitzaduran oinak jarriz, ongi igotzen da. Hasierako zati hau gainditzean, hasiera batean ematen duena baino euste leku onak agertzen ditu ezkerrean geratzen den pitzadurak. Plaka etzan batekin amaitzen da luzea.

L2 (40 m, 3 aseguru, 3c). Oso etzana den, plaka estua. Tarteko bilgunea gainditu ondoren eskuinera pasa behar da (zeharkaldi horizontala, ia oinez). Zati delikatua da dagoen harri solte ugariarengatik. Zati hori gainditzean erdi oinez igotzen da bilguneraino. Zati hau zuhaixkez zikina dago. Arroka nahiko trinkoa du, baina lurkara. Dauden bi edo hiru zuhaixka sendoenetan zintaren bat jartzeko aukera dago. Luzea zatitu eta bi luzetan egin daiteke.

L3 (30 m, 6 aseguru, 5a). Aurreko horman bi parabolt lerro ikusiko ditugu. Eskuinekoa igo behar da. Hala ere, nahasteko aukerarik ez dago bidearen izena horman itsatsitako uharri batean jarrita baitago.

Luzea hiru plakez osatuta dago. Luxuzko arroka trinkoa da. Lehen plakaren goiko aldean, irteera babesteko, fisu edo friend bat jartzeko aukera dago.

L4 (20 m, 7 aseguru, 5b). Luxuzko arroka duen plaka. Ia plaka osoan zailtasuna 4 c ingurukoa da. Azken aseguru inguruan dago estutu beharreko pasagunea. Bilgunea gandorrean dagoen harri-bloke handi batean egiten da.

 



Jaitsiera: Gandor erraza hormatik irteteko. Beste bide batzuen aseguruak aurkituko ditugu eta horrek progresioa babesten du. Luzera 25 metro ingurukoa izango da eta tarte horretan 3 aseguru aurkituko ditugu. Lepoan dagoen pinuan bilgunea egin daiteke.

Lepoan bidezidor nabari bat jaiotzen da. Bidea jarraitu eta 3 min ingurutan Santa Anako baselizara eramango gaitu. Urtegiko etxe aldera jarraitu eta bertara iritsi baino lehen, ezker aldera jaitsi zementuzko eskailera batzuei jarraituz. Eskailera horiek bidearen oinera eramango gaituzte. Bertatik kotxera itzultzea soilik geratuko da. Lepotik kotxea dagoen tokira 10-15 min behar dira.

 


Materiala: 7 zinta + bilgunerako materiala. Bi edo hiru zinta zuhaixketarako.

Arroka: Kararria.

Orientazioa: Hegoa.

Iraupena: 1h30min.

Nork irekia: Agustí Sanz

 

Cambiar idioma (Castellano)