© X. Larretxea. Con la tecnología de Blogger.

2022/09/23

Bide ederra. Arroka eta ekipamendua oso onak. Jarraitzeko gogoarekin geratzen zara. Inguruan beste bide bat egin ondoren eguna osatzeko bide aproposa izan daiteke. Baita ingurutan ibilita denborarekin justu bagabiltza ere bide aproposa izan daiteke, azkar egiten baita. Bideak “postontzilandia” den arroka mota erakusten du hainbat tokitan. Zailtasunean nahiko homogeneoa da, 4b/4c inguruan ibili daiteke, baina baditu luzeei zailtasuna ematen dieten pasagunetxo batzuk.  Bilguneak toki erosoetan, katez lotutako bi paraboltez osatuak.

 

Iristeko eta hurbiltzeko: Ikus hurrengo sarrera.

 

L1 (35 m, 8 aseguru, 5a). Eskuinera eginez diagonalean igotzen den plaka zimurtua hasieran. Txapen eskuinetik “postontzilandia”. Ondoren postontzi ugari agertzen dituen plaka bertikala. Aseguruen eskuinetik hobeto igotzen da. Azken asegurutik ezker aldera jo behar da. Hemendik bilguneraino asegururik gabe 10 m inguru egin behar dira, baina oso zati etzana eta erraza da. Zintak eramaten baditugu zati horretan dauden ezpeletan zintaren bat jar daiteke.

L2 (30 m, 10 aseguru, 5a). Ezker aldera irten. Txapen eskuinean pitzadura bat ikusiko dugu. Tentagarria da, baina hobe da plakatik igotzea (aseguruen ezkerretik) pitzadura itsua baita eta oso euste leku gutxi ditu. Ondoren plakatik ezker eskubira eta eskunetik ezkerrera mugitzen ibili behar da agerikoena dena bilatzeko. Bi pasagunetxo daude non zertxobait gehiago estutu behar den. Lehenengoa zazpigarren aseguruaren inguruan eta bigarrena azken aseguruan.

 


                                            

Jaitsiera: Bilgunetik bi metro eskuinera eraztun bat duen kimiko bat dago eta zertxobait aurrerago erresalte txiki bat igotzeko ferratetako grapa bat. Hori gainditu ondoren, “K” eta “Tardor Calenta” bideak amaitzen diren ingurura igoko gara. Bertatik, bidezidorrari jarraituz, bidezidor nagusira jaitsi (5 min) eta kable eta grapak dauden tokitik jaitsi. Kotxera itzultzeko 15 min inguru beharko ditugu.

 

Materiala: 10 zinta + bilgunerako materiala. Friendsak eta fisureroak ez dira beharrezkoak, baina beraiekin “jolastu” nahi baldin badugu, harkaitzak aukera handiak ematen ditu pitzadura eta zulo ugari baititu.

Arroka: Kalitatezko kareharri grisa.

Orientazioa: Hegoa.

Iraupena: 45min

Nork irekia: Santi Sanz, 2019ko amaiera aldera.

 

Cambiar idioma (Castellano)

 





2022/09/19

Bide oso polita. Kareharria kalitatekoa, oso kalitate onekoa. Luxuzko ekipamendua (kimikoak). Bilguneak katez lotutako bi kimikoz osatuak eta toki erosoetan jarriak.

Bideak “postaontzilandia” modura izendatzen ditudan zatiak ditu. Toki horietan postontzi baten moduko euste leku ugari agertzen ditu harkaitzak. Euste lekua hartzen duzunean hortik kamioi batekin zintzilika zaitezkeelako sentsazioa izaten duzu. Luze guztiak politak dira, baina L2 eta L3a benetan ederrak dira.

Bidearen hasieran R0 dago. Bere oinarria gorriz margotuta duen kimiko handi bat da. Justu bere gainean “M” letra aurkituko dugu harkaitzean markatuta (marka txikia da eta hasiera zaila da ikustea/aurkitzea).

Oharra: Bideak guk egin ez genuen beste luze bat du (L5). Aipamen oker bat geraman eta egin gabe utzi genuen. Aitzakia ona itzuli eta bidea berriro egiteko. 

 

Iristeko eta hurbiltzeko: Ikus hurrengo sarrera.

 

L1 (30 m, 8 aseguru, 5a). Hasieran, motzondoraino iritsi arte, harmailak. Zati hau begetazioz zertxobait jantzia dago, baina ez du molestatzen. Ondoren plakatxo batek estutu beharreko pasagunea duen sabel batean uzten gaitu. Guk eskuinetik egin genuen, baina bidea egin ondoren irakurritako aipamen batean, ezkerretik hobe dela zioten (hori dela eta bi aukerak marraztu ditut krokisean). Azken metroetan zati lurkara bat zeharkatzen da. Azken metro horiek joera gorakorra duen zeharkaldi bat dira (eskuin aldera). Zortzigarren asegurua, goian eta ezkerrean dago, ia bilguneko erlaitz oinarriaren altuera parean.

L2 (30 m, 8 aseguru, 5b). Ezker aldera egiten duen pitzadura polita bat igo behar da hasieran. Euste leku onak ditu. Ondoren “postaontzilandia” den plaka bertikala. Azken kimikoan dago luzearen pasagunea. Hobe ezkerreko pitzaduratik plakatik baino.

 

Ia horizontalean 10 m inguru ezkerrera egin arrakalez beteriko plakaren azpian jartzeko. Bilgunea aurkituko ditugun bi kimikoetako edozeinean egin daiteke (1,5 m inguru bananduta daude). Lehenengoari gorputzetik aseguratzeko aukera ere badago, lekuak hori uzten baitu.

 

L3 (25 m, 7 aseguru, 5a). Arrakalez ostutako plaka ederra. Noizbehinka baditu euste leku onak. Plaka gainditzean ezkerrera egin behar da eta horma labur bati ekin. Bertan dago luzeko pasagune gogorrena. Azken metroak euste leku onak dituen plaka batetik egiten dira.

L4 (25 m, 6 aseguru, 5b). Ageriko diedroa. Ondoren erdian kanal-pitzadura moduko bat agertzen duen ezproia.

Oinez 20 m inguru igo aurrean dugun hormaren oinarriraino. Bilgunea kimiko handi batean egin daiteke.

L5. Guk ez genuen egin. Azken bilgunetik bidezidorrari jarraituz ezkerrera egin behar da.


 

Jaitsiera: Oinez bidezidorretik. Zailtasunen bat duten zatiak altzairuzko kable batez osatutako bizi-lerroarekin daude babestuta eta destrepatu behar direnak ferratetan aurkitzen diren moduko grapekin.

 

Materiala: 8-10 zinta + bilgunerako materiala. Friendsak eta fisureroak ez dira beharrezkoak, baina beraiekin “jolastu” nahi baldin badugu, harkaitzak aukera handiak ematen ditu pitzadura eta zulo ugari baititu.

Arroka: Kalitatezko kareharri grisa.

Orientazioa: Hegoa.

Iraupena: 1h45min

Nork irekia: Antoni Alarcón eta Joan Baraldes, urria 2016.

Nork garbitua eta birrekipatua: Santi Sanz, ekaina 2019

 

Cambiar idioma (Castellano)

 

 

2022/09/16

Toki zoragarria. Baso-ingurune lasaia. Arrokaren kalitatea apartekoa da (eta agian motz geratzen naiz kalifikazio horrekin). Leku gutxitan aurkituko duzue hemen aurkituko duzuen kalitatezko kareharria. Arrakalak dituzten zati oso politak aurkezten ditu hainbat tokitan eta beste batzuetan izugarrizko euste lekuak, “postontzi” modukoak. Euste leku horiek harrapatzen dituzuenean badakizu hortik zu eta kamio bat eusteko gai direla. Benetan gozamena da.

Luxuzko ekipamendua. Gainera, nahi izanez gero, katxarreatzeko aukera dago.

Bide gutxi egin genituen abuztuan bero sargoriko egunak suertatu zitzaizkigulako, baina itzuliko garela zin egin dut.

Bideak oso ongi ekipatuta daude eta begetazioz garbiak. Bilguneak ere oso ongi eraikiak daude (“El forat de las bruixas” bideko R1an adibidez, egurrezko enbor bat jarrita dago horrela bilgunea egiteko tokia erosoagoa eta handiagoa egiteko). Hurbiltzeko eta jaisteko bidezidorrak garbiak eta ongi zainduak daude. Jaitsierako hainbat zati segurtasun kableekin babestuta daude eta zati motz bertikal batzuk ferratetan egoten diren grapa metalikoekin. Ekipamendu eta mantenu lan guzti hori Santi Sanz-ek egiten du. Ez dut ezagutzen, baina nire merezimendu eta  aitorpen osoa du hartzen ari den lanagatik.

 


Iristeko: Ripoll herritik, Campdevanol-etik pasata, Gombrén herrira hurbildu. Aurrera jarraitu eta errepidearen 2 eta 3. puntu kilometrikoen artean Montgrony-ko monastegira igotzeko bidegurutzea aurkituko dugu. Bergatik bagoaz, Guardiola de Bergueda herrira igo behar gara eta, La Poble de Lillet pasatuz, Gombrén aldera hurbildu.

Bide gurutzea hartu eta kilometro t´erdira eskuinean beste bidegurutze bat aurkituko dugu. Santa Maria de Montgrony adierazita dago. Eskuinera egin. Lehen 100-200 metroetan bide asfaltatua da, gero tarte luze batean zementuzkoa, ondoren berriro asfaltuzkoa eta azkenean zementuzkoa. Goian, bidegurutzetik 3,4 km-ra, ezker aldera irteten den pista bat aurkituko dugu. Ez hartu eta aurrera jarraitu. Metro batzuk aurrerago bidea banandu egiten da. Eskuinera hartuta monastegira joaten da. Guk ezkerreko adarra hartu behar dugu. Bidegurutzetik 4 km-ra zementuzko zati zabal bat aurkituko dugu. Bertan hainbat kotxe uzteko tokia dago. Aurrera jarraitu nahi baldin badugu mendiko pista batetik igo behar da. Lehen 100  eta azken 300 metroak kotxe normal batentzat nahiko egoera kaxkarrean daude (todoterreno edo kotxe altu batekin ez dago arazorik), baina kontu pixka batetik pasa daiteke. Pista Coll de Roig izeneko lepoan amaitzen da. Hainbat kotxerentzat lekua dago. Pistak guztira 1,4 km ditu.

 

Hurbiltzeko: Lepoan panel adierazle bat dago. Bere eskuinean mugarri dago eta mugarriaren alboan bidezidor bat jaiotzen da. Bide horri jarraitu behar zaio. Hasieran, harri handi batera iritsi arte, bideak beheko joera du. Gero biratu eta igotzen hasten da. Egin nahi dugun bidearen arabera, zertxobait gorago, eskuinera edo ezkerrera egin beharko dugu. Lepotik hormak nahiko urruti daudela dirudi, baina 10 minututan bideen oinarrietara iristen da.

 

Oharra: Arrakalaz beteriko plaka erraldoian (Alicorn eta Ullets d´Esmeralda bideak dauden plakan) ez ginen egon eskalatzen eta horregatik ez dut marraztu bertara hurbiltzeko bidezidorra (ez baitakit). Norbait argitzen badit sartuko nuke.

 

Cambiar idioma (Castellano)

2022/09/13

Eskaladako bide motza. Lehen luzea oso polita, itsasgarritasun handia duen kalitatezko harriarekin. Pena da L2 eta L3an harriaren kalitatea hainbeste jaistea. Luze horietan arroka lamina modukotan desegiten da eta arreta jartzen igo behar da, baina ongi babestuak daude. L3ko arroka L2koaren antzekoa da, baina luze honetan zati lurkara gehiago daude. Bidea Guillem Arias-en ohiko parabolt horiekin ongi ekipatuta dago eta horregatik ez da estutasunik pasatzen bi luze horietan, baina egia da hor arroka pixka bat hobea balitz bideak asko irabaziko lukeela. Jendea pasa ahala, luze horiek hobetzen joango direla imajinatzen dut. Bilerak 3  paraboltez osatuta daude. Bilera bakoitzaren alboan, rapelean jaisteko instalazioa bat aurkituko dugu (2 parabolt + 2 uztai).

 

Iristeko: Bergara hurbildu eta C-16 errepideari jarraitu Guardiola de Bergueda-rantz. 14 km-ra Malanyeu-ra igotzen den bidegurutzea aurkituko dugu. Asfaltatutako errepide estutik igo eta bidegurutzetik 2,1 km ingurura dagoen pista hartu (ezkerrean). 300-400 metrora pista bitan banatzen da. Ezkerreko adarra hartu, beherantz. Errepidetik 700 bat metrora, ezkerretara dagoen masia baten ondotik igaroko gara. Toki horretaraino pista ona da, tarteka hormigoizkoa. Masia pasata pista nahiko egoera oneko mendiko pista batean bihurtzen da. Errepidetik 1.200 metrora txabola bat aurkituko dugu (eskuinean) eta 100 metro aurrerago masia bat, hau ere eskuinean. 300 m aurrerago (errepidetik 1.700 m-ra), baso bat zeharkatu ondoren, autoa basoko soilgune batean utzi.

 

Hurbiltzeko:  Egoki ikusten dugun tokitik basoan zeharkatuz igo eta hormetara hurbildu. Hormaren oinarria jarraituz bidearen hasierara hurbildu. Oinarrian R0 modura erabil daitekeen parabolt hori bat aurkituko dugu (kotxea utzi dugun tokitik guztira 15 min inguru). Aipamen originalean ekipatzaileek diote hormetara hurbiltzeko bidezidorra dagoela, baina guk ez genuen aurkitu.

 

L1 (30 m, 11 aseguru, 5a). Plaka bertikala. Lehen asegurua zertxobait altu. Lehen eta bigarren aseguruen artean urrutiratzea dago (bien artean pitzadura txiki bat dago, bat bakarra, guk eraman ez genuen friend txiki-ertain bat jartzeko egokia izan daitekeena; horrek seguruenik urrutiratzea zertxobait arindu dezake). Hortik aurrera aseguruak gertu daude, arrokaren kalitatea ona da eta gustura eskalatzen da. Zati bertikal bat gainditu ondoren plakatxo batera irteten da. Hori gainditzean guztiz horizontala den zeharkaldia egin behar da eskuin aldera bilgunea aurkitzeko.

L2 (25 m, 9 aseguru, 4b). Plaka hasieran. Nahi baldin bada bigarren eta hirugarren aseguruen artean aurkitzen den zuhaixka batean zinta bat jarri daiteke. Ondoren zeharkaldi guztiz horizontala eskuin aldera. Azken metroak gandortxo baten erpinetik egiten dira. Bilgunera igotzeko tartea lurkara da.  Bilgunea eta azken asegurura lotzen dituen soka finko batekin babestuta dago (imajinatzen dut lurra bustia dagoen garaietarako prestatu dutela horrela).

L3 (30 m, 10 aseguru, 4c). Arrokaren kalitatearen aldetik bigarren luzearen antzeko luzea da hau. Desberdintasun nabariena hemengo honek zati lurkara gehiago dituela da. Zailtasun gehiena hasierako zati labur batean biltzen da. Ondoren luze guztia 4b/4c inguruko mailakoa da. Bilgunea eta azken asegurura lotzen dituen soka finko batekin babestuta dago.




Jaitsiera: Rapelatuz.

 

Materiala: 11 zinta + bilgunerako materiala.  

Arrola: Kareharri grisa.

Orientazioa: Hego ekialdea.

Iraupena: 1h30min

Nork irekia eta ekipatua: Esteve Fabra, Martí Santamaria, Joan Marc Griñan eta Guillem Arias, abuztua/iraila 2017.

 

Cambiar idioma (Castellano)

 

2022/07/18

Hurrengo bidea noiz argitaratuko duten itxaroten, Sendero Limite taldeak aditzera eman duten azken bidea da hau. Bere alboko “Vía del molondro” bidearen antzekoa da. Kalitatezko granitoan eskalatzen da eta itsasgarritasunezko plakak dira nagusi. L5eko plaka oso polita. Sendero Limitekoek diotenez bidearen izena mendizaletasunean aitzindari izan zen emakume baten omenez jarri dute. Lady Lister Vignemale gailurra igotzen lehena izan zen 1838. urtean.

Ongi ekipatua (luzeetan 8 mm-ko paraboltekin eta bilgunetan 10 mm-koekin) eta bilguneak toki erosoetan ipiniak. Altuera sentsazio gutxiko bidea. Bidea horma segida bat gainditzen doa eta edozein unetan bidetik jaisteko aukera dagoelako sentsazioarekin igotzen da. Luze batzuk nahiko motzak dira eta material nahikorekin aukera dago binaka egiteko (adibidez L1-L2 eta L6-L7).  Luze ugariko bideak eskalatzen hasi direnentzat bide aproposa. Itsasgarritasunezko plakak gustatzen zaizkienentzat ere bide egokia.

L4tik aurrera bi bideak paraleloan doaz, bilgunean erlaitz berdinetan daude eta posible litzateke bide batetik bestera pasatzea. Bidea “Machos” bidezidorrak eskuinera egiten duen lehen bihurgunea (bigarren bihurgunea) baino 5 m aurrerago hasten da.

 

Iristeko: Panticosako bainuetxera hurbildu eta inguruan dauden aparkalekuren batean kotxea utzi.

Hurbiltzeko: Ikusihurrengo sarrera.

 

L1 (25 m, 6 aseguru, 3c). Kanal belzkara hasieran. Ondoren harmail batuzk bilgunean uzten gaituzte (zinta bat pinuan + parabolt 1).

L2 (25 m, 5 aseguru, 4b). Erresalte bat bilgunetik irteteko. Ondoren itsasgarritasunezko plaka bat. Azlen metroetan arrokak ondulazioak erakusten ditu.

L3 (40 m, 2 aseguru, II). Trantsiziozko luzeqa. Bilgunetik oinez irteten da eta 10 m inguru egin ondoren ia oinez igotzen den gandor zabal eta oso etzan bati ekiten zaio. Bilgunea justu mugarria baino lehen dago.

Oinez ezkerreko hormara pasatuko gara. Bidea erakusteko soka finko bat ipinita dago.

L4 (20 m, 6 aseguru, 5a). Horma bertikal motza bat hasieran (hobeto egiten da lehen aseguruaren eskuin aldetik) eta ondoren itsasgarritasunezko plaka etzana. Gauza gutxi dago eskuetarako eta oinetaz fidatu beharra dago.

L5 (25 m, 8 aseguru, 5c). Erdian mini-erresaltetxo bat duen plaka erraldoia. Itsasgarritasunezko pasagune finak hirugarren eta bosgarren aseguruen artean. Luzatuz eta zertxobait tranpeatuz posible da A0 modura egite. Bilgunea pinu batean.

L6 (25 m, 6 aseguru, 4c). Ese moduko bat eginez igotzen den itsasgarritasunezko plaka. Gainditu ondoren, harmaila batzuk bilgunean uzten gaituzte.

L7 (30 m, 6 edo 7 aseguru, 3c edo 5c). Plaka etzana. Plakaren amaierara iristerakoan bi aukera daude. Lehena eskuinetik igotzea da. Trepada motz batek (pinutxo batean kokatuta dagoen zinta batekin babestua) bilgunean uzten gaitu. Bigarren aukera zertxobait kanpora botatzen duen 2 m inguruko horma labur bati ekitea da. Luzatu egin behar da (edo altua izan) euste leku onera iristeko. Zati honetako zailtasuna 5 c mailakoa da. Ez dator bat luze osoak erakusten duen zailtasun mailarekin. Zertxobait gehiago konplikatu nahi duenarentzat dela ematen du. 5c-ko pasagunea ongi babestua dago gertu dauden bi paraboltekin eta, nahi izanez gero, A0 modura egiteko aukera ematen dute.

L8 (40 m, 6 aseguru, 5a). Erresalteak dituen horma hasieran. Ondoren itsasgarritasunezko plakatxo batek mini-pinu bat duen erlaitz batean uzten gaitu. Bilgunea aurkitzeko (pinu handi batean) gandor oso etzanari jarraitu (15 m inguru).

Hurrengo hormaren oinarrira iristeko, oinez, eskuinera, 20-30 m inguru egin behar dira.

L9 (25 m, 6 aseguru, 4c). Itsasgarritasunezko diedro-plaka hasieran. Ondoren eskuinera egiten zen zeharkaldi motz batek kolore marroiko arrastora eramaten gaitu. Bilgunea, arrasto marroiari jarraituz, 5-10 m atzean dago (pinu handi batean).

Hurrengo hormaren oinarrira iristeko, oinez, eskuinera, 15-20 m inguru egin behar dira.

L10 (25 m, 5 aseguru, 5a). Diedro-plaka. Azken metroak itsasgarritasunezko plakatxo batetik doaz. Bilgunea pinu txiki batean.




 

Jaitsiera: Mugarriak jarraituz berehala gara jaisteko bidezidorrean. Kotxera itzultzeko bideari jarraitzea soilik gertatzen da

 

Materiala: 8 zinta (13 luzeak elkartzen baditugu) + bilgunerako materiala. Fisureroak eta friendsak alferrikakoak.

Arroka: Granitoa.

Orientazioa: Hego mendebaldea.

Iraupena: 2h15min

Nork irekia eta ekipatua: Enrique Recio, Isabel Armendariz eta Julio Benedé, iraila 2021.

 

Cambiar idioma (Castellano)

 

 

2022/07/11

Granito onean burutzen den eskalada. Giro ederra atzean Cap de Long-eko lakua, Turon eta Pic de Neouvielle ditugula, baita Ramougn. Bidearen zailtasun maila aipamen originalean agertzen dena baina gogorragoa iruditu zitzaigun eta horrela islatzen dugu krokisean. Gero, Garlitz tabernan garagardo bat hartzen genuen bitartean, tabernako nagusiarekin gai horri buruz hitz egitean, gurekin ados agertzen zen. Esan zigun bidea egiten duten gehienak gauza bera komentatzen diotela. Eskalada mota askotarikoa da, baina nagusitzen direnak itsasgarritasunezko plakak dira. Hainbat tokitan arrokak mini-ontto moduko ondulazioak eta zimurdurak agertzen dituen zatiak ditu, benetan, oso politak. L3ko plaka erraldoia, benetan ederra. Horrengatik bakarrik pena merezi du bidea egitea.

Aipamen originalean bidea rapelatzeko ez dagoela prestatuta dio, baina R2 eta R3 bilguneek, alboan, rapelatzeko prestatuta dagoen beste bilgune bat dute (sokaz elkartutako 2 paraboltez + mailon batez hornituta).

Denboraldiaren hasieran (guk ekainak 19an egin genuen) elurtegi arrastoengatik L1 luzearen amaiera eta L4 luzearen hasiera bustiak egon daitezke. Guk bustiak aurkitu genituen, baina ez zuten oztopo handiegirik egiten.

Hurbilketa eta itzulia ere aipamen originalean agertzen diren 20 minutuak baino luzeagoak dira.  Gainera, denboraldi hasieran, bide hasierara iritsi baino zertxobait lehenago, bidea zailagoa eta hurbilketa luzeagoa egiten duten elurtegiak aurki daitezke (hori gertatu zitzaigun guri). Errimaiatik edo trepada bat eginez inguratzen ibili behar zara. Elurraren egoeraren arabera posible izan daiteke gainetik pasatzea, baina erorketa batek lakuan amaitzea eta bainu oso hotz bat hartzea suposatu dezake.

Ipar orientazioa du. Horregatik eta dagoen altueragatik (2.200 m inguru) bero asko egiten duen egun horietarako bide aproposa da.

 

Iristeko: Aragnouet herrira hurbildu eta hortik Neouvielle parke aldera igo. Cap de Long urtegiraino igo. Kotxea aparkatzeko toki ugari daude.

 

Hurbilketa: Campbieil aldera doan bidea hartu. Harri handiak erorita dauden eremua zeharkatu eta lakua inguratzen hasi. Bidezidorra gora egiten hasten denean (12-15 min kotxetik), lehen bihurgunean, bidea utzi eta lakua inguratzen duen bidezidorrari jarraitu. Toki horretatik, bidea zailtzen duten elurtegirik ez badugu aurkitzen, nik kalkulatzen dut beste 20 min inguru behar direla bidearen oinarrira iristeko (lasai-lasai joan da). Elurtegiak badaude hurbilketa beste 15-20 minututan luza daiteke. Guk 2 elurtegi aurkitu genituen. Lehenengoa errimaiatik inguratu genuen; bigarrena inguratzeko trepatzen ibili behar izan genuen. Laburbilduz, elurtegirik gabe 35 min inguru kotxea uzten den tokitik. Elurtegiekin (bere egoeraren arabera) 50 eta 60  min inguru beharko ditugu.

 

L1 (35 m, 7 aseguru, 5a). Zimurdurak eta mini-ontto moduko ondulazioak agertzen dituen plaka hasieran. Gero, 4. eta 5. aseguruen artean estutu behar den pasagunetxo arraro bat dago. Eskuentzat euste leku txiki bat dago eta oinetan fidatu behar zara. Zailtasun hori gainditu ondoren gandortxoaren plaketatik igotzea soilik geratuko zaigu. Pinua pasa ondoren, azken metroak, ia oinez igotzen den plaka oso etzan batetik doaz. Guk bustia aurkitu genuen, baina ez zuen oztoporik suposatu. Bilgunea erlaitz handi eta eroso batean. Bilgunea baino zertxobait lehenago oraindik elur pilaketak zeuden (ekainak 19).

L2 (30 m, 7 aseguru, 4c). Luzea pitzadura bati jarraituz ezkerrera egiten den zeharkaldi gorakorra bat da. Bilgunea dagoen erlaitz belarkarara igotzeko pasagunetxo arraroa. Eskuentzat gauza gutxi dago eta belarrera edota itxura txarra duen mini-ipuru batera eutsi behar zara. Belauna ipiniz gero errazago irteten da (badakit ez dela oso elegantea).

L3 (40 m, 11 aseguru, 5c). Granito trinkoz osatutako plaka erraldoia. Plakak gustatzen zaizkionari hemen disfrutatu egingo du. Hasieran (hirugarren asegururaino) arrokak zimurdurak eta mini-ontto motatako ondulazioak erakusten ditu eta ongi igotzen da. Hortik aurrera oinetan fidatu behar den itsasgarritasunezko pasagune finak agertzen ditu plakak. Azken zatia, zortzigarren asegurutik aurrera, berriro ere eramangarriagoa da.

L4 (45 m, 11 aseguru, 6a). Errazena aurkitzeko ezkerrera eta eskuinera mugitu behar den horma bertikala hasieran. Euste lekuak ditu. Guk bustia aurkitu genuen (ez zigun oztopo handirik sortu, baina bere gauza gehitzen dio). Ondoren eskuinera egiten duen diedro-kanal etzan batek pasagune finak dituen zeharkaldi horizontalaren hasieran uzten gaitu. Hasieran oinentzat mini erlaitz bat dago, baina ez dago ezer eskuentzat (oinekin eskalatu behar da). Plakara irteteko eta zati honetako hirugarren asegurura iristeko pasagune oso fin bat dago (oinetan fidatu behar dago derrigorrez). Plaka bertikal batetik  jarraitzen du luzeak eta azken metroetan toki pare batean estutzera behartzen zaituen pitzadura-plaka bat dago. Bilgunea dagoen erlaitzera igotzeko ere R2ra igotzeko ibili garen moduan ibiltzea suposatzen du. Eskerrak hemen pinuak duen sustrai on baten laguntza dugula.

 




Jaitsiera: Eskuin aldera eginez oinez igo eta handik  3 min eskasera Campbieilera daraman bidera iritsiko gara. Hortik kotxera itzultzeko 40 min inguru beharko ditugu.

 

Materiala: 11 zinta + bilgunerako materiala. Fisureroak eta friendsak alferrikakoak dira.

Arroak: Granitoa.

Orientazioa: Iparra.

Iraupena: 2h

Nork irekia eta ekipatua: Jeff Loaec, Romain Loaec eta Paul Matharan, abuztua 2019.

 

Cambiar idioma (Castellano)


2022/07/04

Bero-boladatik ihes eginez Piriniotako ipar aldera joan gara, 2.000 metrotik gora dauden bide erosoak bilatuz tenperatura atseginago batez gozatzeko asmoarekin. Asmatu egin dugu.

Troumousean dagoen “Dalle du Maillet”era itzultzen gara, Aqualand bidea egitera. “Lau hanketan” eskalatzen den plaka oso etzanetatik eskalatzen da, baina oso aseguru gutxirekin luze bakoitzean.  Oso urruti geratzen direnez derrigorrezkoa da friends eta fisureroekin autobabestea. Luzeen zailtasuna orokorrean 4a maila inguruan dabil, baina badira luze pare bat (L1 eta L3) itsasgarritasunezko zati motz batzuekin non zailtasuna zertxobait igotzen den.  Zati horietan agertzen dira aseguru finkoak. Luzeak ere oso luzeak dira (50 eta 60 m bitartean) eta bikotearekin ikusmen-kontaktua lehen luzean dago soilik. Besteetan ez eta gainera uharraren soinuarekin ezin da ere ahozko kontaktua burutu. Kontuan izateko detailea da.

Aurrekoarekiko nobedade bat dago. Maillet aterpearen parean aparkaleku handi bat egin dute eta errepidearen azken puska, Troumouseko lautadara igotzen dena, itxi egin dute. Beraz, hurbilketa 15-20 minutu gehiagotan luzatzen da.

 

Iristeko: Grede herrira hurbildu eta Troumouse aldera igo.

 

Hurbiltzkeo: Kotxe aparkalekuan utzi (doan 2022ko ekainean; ez litzaidake gehiegi harrituko frantsesek turismo garaian aparkatzeko kobratuko balute) eta Troumouse aldera doan agerizko bidezidor zabala hartu. Egoki ikusten dugunean bidetik irten eta, soroetatik barrena, harkaitz muinoa bere eskuinetik inguratu (15 min). Agerikoa ikusten dugun lekutik, bidezidorrik gabe, igotzen jarraitu. Ur-jauziaren parera iristen garenean mugarriak eta bidezidor arrastoak aurkituko ditugu. Horiek jarraitu hormaren oinarrira iritsi arte. Guztira, lasai-lasai igota, kotxetik 45 min inguru dira.

 

L1 (55 m, 4 aseguru, 5a). Kanal moduko arrastoak dituen plaka hasieran. Zati hau “Babylon by bus” bidearena ere da. Lehen 5 metroak (luzeko zatirik zailena) oinak ongi jarri beharrekoak dira. Pitzadura horizontal txiki batek friends txiki bat jartzeko aukera ematen du. Zertxobait aurrerago, eta “Babyloneko” bigarren asegurua baino lehen, pitzadura horizontal on batek ezker aldera egin behar den zeharkaldi horizontala friends handi pare batekin babesteko aukera eskaintzen du. Beste aukera bat zeharkaldi hori “Babylon by bus” bidearen bigarren asegurua jarri ondoren egitea da. Nahiz eta zeharkaldia ez izan zaila garrantzitsua da bigarrenaren progresioa babestea. Zati honetan pendulu bat egiteak lurra jotzea suposa dezake. Ezker aldera eginez igo, kolore marroi argiko arrastoa zeharkatu eta plaka etzan handia zuzen igo. Friendsak edota fisureroak ipitzen uzten dituzten artesi eta pitzadura batzuk badaude. Azken metroetan aurkituko ditugu 2 aseguru finkoak. Bilgunea ageriko sabaitxoaren eskuinean (zertxobait gora) aurkituko dugu.

L2 (60 m, 2 aseguru, 4b). Ezker aldera, loretxo batzuk dauden aldera, irten. Kolore marroia duen beta zimurtsu bat duen plaka (kareharri eta hareharriaren nahaste bat dirudi; ez da behintzat granito). Bere pitzadura batzuk autobabesaren bat jartzea ahalbidetzen dute. Beta zeharkatu eta plaka etzan erraldoiari ekin. Luichyren aipamen originalean bi aseguru finko aipatzen dira luze honetan, baina guk bat bakarra aurkitu genuen (agian saltatu egin genuen). Sabai handira iritsi arte igo. Pitzadura horizontal handi bat agertzen du (friends handiak jartzeko aproposa). Babaresa ezker aldera. Bigarren progresioa babesteko zerbait jartzea interesgarria da. Bilgunea sabai-pitzadura horretatik nahiko ezkerrera, erpin baten modukoan, uharretik nahiko gertu. Ez dago ikusmen-kontakturik, ez eta ahozkorik R1 eta R2 artean.

L3 (55 m, 2 aseguru, 5b). Kanal txiki moduko zimurdurez osatutako plaka bertikala. Erraza autobabesteko. Ondoren harmaila batzuk plaka leun baten oinarrian uzten gaituzte. Itsasgarritasunezko plaka leun hori zertxobait konkortua da. Pasagunea bigarren asegurutik askatzean dago. Gero ia oinez igotzen den plaka oso etzana. Bilgunea, eremiu belartsu bateko erpin batean dago kokatuta. Ez dago ikusmen-kontakturik, ez eta ahozkorik R2 eta R3 artean.

L4 (50 m, 3 aseguru, 3c). Goian ikusten parabolt aldera zuzen irten. Zati belartsu bat zeharkatu eta bere eskuinean geratzen den plakari ekin. Ondoren, eskuin aldera eginez, plaka luze eta oso etzan batetik igo behar da. Bilgunea erresalte txiki baten oinarrian kokatuta dago. Ez dago ikusmen-kontakturik R3 eta R4 artean.

L5 (15 m, 0 aseguru, II). Azken bilgunera igotzeko, ia oinez egiten den zati laburra. Azken bilgune hori “Babylon by bus” bidekoa da ere.

 




Jaitsiera: “Babylon by bus” bidetik rapela daiteke, baina hobeagoa, erosoagoa eta azkarragoa da oinez jaistea. Azken bilgunetik, ezker aldera eginez, uharrera hurbildu. Zeharkatu eta beste aldera pasa. Betan aurkituko ditugun bidezidor arrastoak jarraituz berehala gara hormaren oinarrian.

 

Materiala: 7-10 zinta + bilgunerako material. Friends eta fisurero joko bana. Ongi datoz 2 edo 3 friends handi (3. zki-raino)

Arroka: Kareharria.

Orientazioa: Iparra.

Iraupena: 1h 45min.

Nork irekia eta ekipatua: Luis Alfonso, Jean-Michel Arizon eta Jacques Lordon, 2012.

 

Cambiar idioma (Castellano)

2022/06/30

Bidea horman ikusten den gandor agerikotik doa. Bista politak. Ongi ekipatua eta arroka ona. Bidearen izena hormaren oinarrian aurkituko dugun plakatxo metaliko batean.

 

Iristeko eta hurbiltzeko: Ikus hurrengo sarrera.

 

L1 (30 m, 6 aseguru, 5a). Zertxobait kanpora botatzen duen horma bertikal laburra hasieran. Giltzarria den euste lekua (erregleta horizontal bat), oinak igotzea ahalbidetzen dizuna, lehenengo asegurutik metro erdi gorago dago. Geratzen den luzeraren beste zati guztia nahiko homogeneoa da zailtasunean eta 4b/4c inguru ibiliko da. Euste lekuak dituzten plakez osatuta dago. Amaieran, bilgunera iritsi baino lehen, euste leku onak dituen erresalte txiki bat (sabeltxo bat) dago.

L2 (25 m, 6 aseguru, 4a). Gandorrari jarraitzen dion arroka trinkoz osatutako plaka etzana. Ondoren zuzen igotzen den plaka. Bere amaieran, ezker aldera, zeharkaldi motz bat egin behar da bloke handian dagoen bilgunera igotzeko.

L3 (25 m, 7 aseguru, 5b). Luzea gandorraren erdi-erditik igotzen den plaka bertikal batez osatuta dago. Bilgunearen eskuin aldetik irten eta plaka bertikalari ekin. Euste lekuak eta erlaitzak ditu, baina bilatu egin behar dira. Ipurua dagoen aldera irten behar da eta bere atzean aurkituko dugu pitzadura batetik jarraitu.

L4 (20 m, 5 aseguru, 5c). Lehen metroetan pasagune finak dituen plaka. Ondoren gailurra osatzen duen bloke handiaren eskuin aldetik jarraitzen du bideak. Bigarren eta hirugarren aseguruen artean urrutiratze txiki bat dago, baina bien artean agerikoa den arroka-zubi bat dago. Bertan zintaren bat jartzeko aukera dago. Gailurraren bloke handiaren eskuin aldean enbor potolo bat duen ipurua dago. Bertan ere zintaren bat jartzeko aukera dago. Azken bilgunea lurrean kokatuta dago.

 




Jaitsiera: Ikus hurrengo sarrera.

 

Materiala: 7 zinta + bilgunerako materiala (12 edo 13 luzeak elkartzen baditugu). Trabatzaileak eta friensak ez dira beharrezkoak. Zinta pare bat ongi etor daitezke arroka-zubiarentzat eta ipuruarentzat.

Arroka: Kareharria.

Orientazioa: Hegoa.

Iraupena: 1h 20min.

Nork irekia eta ekipatua: ¿?

 

Cambiar idioma (Castellano)