© X. Larretxea. Con la tecnología de Blogger.

2021/09/05

Azken bi luzeak oso ederrak dituen bide motza eta polita. Azken bi luze horiek arroka trinkoz osatutako plakak dira. Azken bi luze horiengatik soilik pena merezi du bidea egitea.

Hurbilketa eta itzulia laburrak eta gainera oso erosoak. Kotxea uzten den tokitik bide hasierara 5 min eskas daude. Itzuliaren lehen zatia bidezidorretik egiten da eta gero zementuzko eskailera batzuetatik. Oso itzuli erosoa, garbia eta azkarra.

Bideak dituen aipatzeko zailtasunak bi dira. Lehena lurretik altxatzea da. Lurretik metro erdira dagoen erlaitz txiki batera igotzeko pasagunetxo arraroa dago bide hasieran. Behin erlaitzean oinak jarrita gelditzen dena ongi egiten da eskuinean dagoen pitzaduran oinak jarriz. Bigarren zailtasuna azken luzearen azken aseguruaren parean dago. Zertxobait estutu behar den pasagune motz bat dago.

Urte osoan eskala daiteke. Hori bai, udaran goiz-goiz edo arratsaldean, oso berandu, eguzkiak indarra galtzen duenean, ibili behar da. Egun euritsuekin lehen luzeko lehen zatia hezea egon daiteke. Bidearen izena bidearen hasieran jarrita dago, itsatsita dagoen uharri batean.

 

Iristeko:  Alfarras herrira hurbildu eta Benabarre aldera egin N-230 jarraituz. Lau kilometro inguru egin ondoren (errepidea zeharkatzen duen hodi erraldoia baino lehen), “embalse de Santa Ana” bezala adierazita dagoen bidegurutzea aurkituko dugu. Hori hartu eta urtegia dagoen tokiraino hurbildu. Zubia zeharkatu ondoren aparkatu.

 

Hurbiltzeko: Zubia zeharkatu. Tunelerako argiak behar direla adierazten duen seinalearen alboan zementuzko eskailera batzuk daude. Horietatik igo eta bideari jarraitu. Bidea makurtuta dauden eskalada bide batzuen azpitik pasatzen da eta zertxobait beranduago arroila txiki batean sartzen da. Sartu eta berehala, gure eskuinean, ikusiko ditugu bidearen lehena aseguruak. Bidearen izena horman itsatsita dagoen uharri batean aurkituko dugu. Kotxetik 5 min inguru dira.

 

L1 (30m, 6 aseguru, 5b). Euste leku onak dituen horma bertikala. Lurretik altxatzeko pasagune arraroa. Behin erlaitz txikira igo ondoren, eskuinean geratzen den pitzaduran oinak jarriz, ongi igotzen da. Hasierako zati hau gainditzean, hasiera batean ematen duena baino euste leku onak agertzen ditu ezkerrean geratzen den pitzadurak. Plaka etzan batekin amaitzen da luzea.

L2 (40 m, 3 aseguru, 3c). Oso etzana den, plaka estua. Tarteko bilgunea gainditu ondoren eskuinera pasa behar da (zeharkaldi horizontala, ia oinez). Zati delikatua da dagoen harri solte ugariarengatik. Zati hori gainditzean erdi oinez igotzen da bilguneraino. Zati hau zuhaixkez zikina dago. Arroka nahiko trinkoa du, baina lurkara. Dauden bi edo hiru zuhaixka sendoenetan zintaren bat jartzeko aukera dago. Luzea zatitu eta bi luzetan egin daiteke.

L3 (30 m, 6 aseguru, 5a). Aurreko horman bi parabolt lerro ikusiko ditugu. Eskuinekoa igo behar da. Hala ere, nahasteko aukerarik ez dago bidearen izena horman itsatsitako uharri batean jarrita baitago.

Luzea hiru plakez osatuta dago. Luxuzko arroka trinkoa da. Lehen plakaren goiko aldean, irteera babesteko, fisu edo friend bat jartzeko aukera dago.

L4 (20 m, 7 aseguru, 5b). Luxuzko arroka duen plaka. Ia plaka osoan zailtasuna 4 c ingurukoa da. Azken aseguru inguruan dago estutu beharreko pasagunea. Bilgunea gandorrean dagoen harri-bloke handi batean egiten da.

 



Jaitsiera: Gandor erraza hormatik irteteko. Beste bide batzuen aseguruak aurkituko ditugu eta horrek progresioa babesten du. Luzera 25 metro ingurukoa izango da eta tarte horretan 3 aseguru aurkituko ditugu. Lepoan dagoen pinuan bilgunea egin daiteke.

Lepoan bidezidor nabari bat jaiotzen da. Bidea jarraitu eta 3 min ingurutan Santa Anako baselizara eramango gaitu. Urtegiko etxe aldera jarraitu eta bertara iritsi baino lehen, ezker aldera jaitsi zementuzko eskailera batzuei jarraituz. Eskailera horiek bidearen oinera eramango gaituzte. Bertatik kotxera itzultzea soilik geratuko da. Lepotik kotxea dagoen tokira 10-15 min behar dira.

 


Materiala: 7 zinta + bilgunerako materiala. Bi edo hiru zinta zuhaixketarako.

Arroka: Kararria.

Orientazioa: Hegoa.

Iraupena: 1h30min.

Nork irekia: Agustí Sanz

 

Cambiar idioma (Castellano)


2021/08/23

Sendero Limiteko beste bide bat Agüeron. Arroka, orokorrean, ona. Nabari da garbiketa lana izugarria egin dutela, baina zati batzuetan arreta izan behar da arrokarekin (gehien bat azken luzean). L1 eta L3ko zati batzuk kenduta eskalada, orokorrean, nahiko  bertikala da. Luzeen zailtasuna mantendua da. Oso ongi babestuta egon arren, hain mantenduak izateak zailtasun maila ongi menperatuta izatea eta oso kontzentratuta igotzea behartzen du.

Orokorrean harri txikiz osatutako konglomeratua. Pegatuta mantentzen dituen zementu naturala oso urratzailea da  eta hori dela eta arrokaren itsasgarritasuna oso ona da. Beti dago ondulazio txikiren bat oinen gainean mantentzea ahalbidetzen duena.

Bilgune guztiak (azkena izan ezik) rapelatzeko eraikiak daude (2 parabolt + 2 eraztun). Beraz, edozein arazoren aurrean bidetik edozein momentuan jaitsi daiteke.

Arroka-zubi nahiko daude soka finarekin eginak. Orain ez, baina denbora pasa ahala hondatzen joango dira. Kontuan izan hori.

Lasaitasuna ziurtatuta. Lekuak pena merezi du. Bere orientazioagatik (ekia) goizean goiz eguzkiak ematen dio (udazkena eta negurako aukera ona izan daiteke), baina eguerditik aurrera itzalean dago (beraz, udaran ere eskala daiteke).

 

Iristeko, hurbiltzeko eta jaisteko: Ikus hurrengo informazioa (lotura).

 

L1 (25m, 12 aseguru, 4c).  Eskuinetik ezkerrera igotzen den plaka nahiko etzan batek zati bertikal motz batean uzten gaitu. Hori gainditu ondoren, emeki ezker aldera igo behar da bilgunea aurkitzeko. Bilgunea zertxobait deserosoa.

L2 (30 m, 13 aseguru, 5b). Bilgunearen eskerretik irten eta plaka luze batetik zuzen igo. Ondoren ur-arrastoa zeharkatu (arroka zertxobait zikina, baina oso trinkoa). Hori egin ondoren, azken metroetan zailtasuna gutxitzen doa. Luzeko pasagune finena bilgunetik irtetea da.

L3 (20 m, 7 aseguru, 5a). Emeki igotzen den zeharkaldi motz bat ezkerrera eginez zati bertikal labur batera hurbilduko gara. Hori gainditu ondoren berriro ezkerrera egin behar da bilgunea aurkitzeko.

L4 (25 m, 12 aseguru, 5b).  Bilgunetik irten eta eskuin aldera horizontalki 2 metro inguru desplazatu. Zailtasun maila mantendua duen plaka bertikal luzea bilgunera iritsi arte.

L5 (30 m, 13 aseguru, 5c).  Luzearen lehenengo 2/3ak plaka bertikal luze bat. Zailtasuna mantendua eta arroka zertxobait delikatua, arreta ipini beharrekoa. Ondoren zertxobait etzaten da eta diagonalean igotzen da ezkerretik eskuinera eginez.

 




Materiala: 13 zinta + bilgunerako materiala. Friendsak eta fisureroak ez dira behar.

Arroka: Konglomeratua (harri txikikoa). Orokorrean arroka ona, baina zati batzuetan arreta izan behar da berarekin.

Orientazioa: Ekia. Goiz-goizetik eguzkiak ematen dio. Eguzkiko eguerditik aurrera itzalean.

Iraupena: 2h.

Nork irekia eta ekipatua: Luís Royo, Enrique Recio eta Julio Benedé, 2018.

 

Cambiar idioma (Castellano)


2021/08/10

Bidearen izenak adierazten duen modura, bide erraza eta apururik gabe gozatzekoa. Arroka ona, baina bide berria denez harriren bat oraindik erortzeke dago. Jendea pasa ahala hobetzen joango da. Oso ongi ekipatua (Sendero Límiteko guztiak bezala). Gutxi eskalatzen duen edo luze ugariko bideak eskalatzen hasi nahi duen jendearentzat aproposa izan daiteke.

Orokorrean harri txikiz osatutako konglomeratua da. Elkartuta mantentzen dituen zementu naturala oso urratzailea da eta beraz, arrokaren itsasgarritasuna oso ona da. Beti zerbait aurkituko dugu oinen gainean mantentzen lagunduko diguna. Ibilbidea zonalde honetako bideak jaisteko erabiltzen den bidezidorraren gainean kokatuta dago eta eskalatzen ari garen bitartean jaisten ari den jendea pasa daiteke. Harriren bat botatzen badugu, kontuan izan detaile hori.

Bilgune guztiak, azkena izan ezik, rapelatzeko antolatuta daude (2 parabolt + 2 eraztun) eta leku erosoetan daude. Beraz, edozein arazoren aurrean, edozein momentuan bidetik jaisteko aukera dago.

Giro lasaia ziurtatuta dago. Lekuak pena merezi du. Bere orientazioa dela eta (ekia) goizean eguzkiak ematen dio (aukera ona udazkena-negurako), baina eguerditik aurrera itzalean dago (beraz, udaran, arratsaldetan, ere eskala daiteke). Bidearen izena zuhaixka baten kokatuta dago, bidearen oinarrian, zinta batean idatzita.

 

Iristeko, hurbiltzeko eta jaisteko: Ikus hurrengo informazioa (lotura).

 

L1 (30m, 9 aseguru, 4a).  Zatitxo bat bertikalagoa duen plaka etzana hasieran. Gero ranpa etzan batek erresalte txiki baten azpian uzten gaitu. Bertan dago luzeko pasagune zailena (ez da derrigorrezkoa; bi aseguru bata bestetik oso gertu).

L2 (35 m, 11 aseguru, 4b). Zertxobait igo eta sabaitxo baten azpitik zeharkaldi horizontala egin behar da ezkerretik eskuinera. Urak sortutako zikin-arrastoa dago amaieran (euria egin ondoren bustita egon daiteke). Eskuinera egiten zertxobait jarraitu eta plaka bertikal luze batetik gora egin behar da. Erdian, 7 eta 8 aseguruen artean, urrutiratze bat dago, baina bi aseguruen artean zinta bat jartzeko ipuru txiki, baina trinko bat dago.

L3 (25 m, 7 aseguru, 3c).  Horizontalean, ezker aldera, metro pare bat egin eta plakari ekin. Azken metrotan nahiko etzan egiten da.

L4 (30 m, 5 aseguru, 3b).  Bilgunetik irten eta berehala dagoen zatitxo bertikala da luzeko zailtasun aipagarri bakarra. Laugarren asegurua jarri ondoren, eskuin aldera jo behar da. Bilgunea gailurrean bertan dagoen ipuru handi batean egiten da (mugarria).



 

Materiala: 12 zinta + bilgunerako materiala. Friendsak eta fisureroak soberan. L2ko ipuruarentzat zinta bat.

Arroka: Konglomeratua (harri txikikoa). Orokorrean arroka ona, baina zati batzuetan arreta izan behar da oraindik.

Orientazioa: Ekia. Goiz goizetik eguzkia. Eguzkiaren eguerditik aurrera itzala.

Iraupena: 1h 15 min.

Nork irekia eta ekipatua:  Luis Royo, Lucas Morales eta Julio Benedé, iraila 2018.

 

Cambiar idioma (Castellano)


2021/07/31

Egileak dion bezala, arroka “bereziko” bidea. Toki batzuetan nahiko altxatuta dagoen eta oraindik harri solte ugari dituen kareharria da. Harri-blokeren bat edo besterekin arreta izan behar da. Aurkituko dugun arrokarekin ez dezala inork ilusio handirik jarri.

Hala ere, oso ongi ekipatua dago 10 mm-ko paraboltekin. Metro t´erdi ingurura beti aurkituko dugu hurrengo parabolta y horrek harriarengatik estutasunik ez pasatzea dakar. 

Altuera sentsazio gutxi. R2 bilgunetik egoki ikusten da lurreraino jaistea 30 m inguruko rapel motz batekin. Hirugarren luzearen ezker aldean erlaitz belarkara handi bat dago eta horrek altuera sentsazioa gutxitzen dio. R3 bilgunea belaze zintzilikatu handi batean dago.

Bilgune guztiak sokarekin lotutako bi paraboltez eraikiak daude eta leku erosoetan daude. Hasierako bilgunean, R0an (parabolt 1), lotzea komeni da bidearen hasiera hartxingadi nahiko bertikal baten gainean baitago.

Bere hurbilketa, luzera eta itzuliagatik beste jarduera bat osatzeko bidea izan daiteke. Adibidez, guk Los Balcones de Anayet egin baino aurreko arratsaldean egin genuen. Jendea pasa ahala garbitzen joango da eta hobetuko da. Jarduera polita gera daiteke orduan.

 

Iristeko: Portalet mendatera (mugaraino) hurbildu eta Espainiatik etorrita ezkerrean geratzen den lehen aparkalekuan kotxea utzi. Pistatik igota, metro batzuk aurrerago, bi edo hiru kotxe uzteko lekua dago.

 

Hurbiltzeko: Pistatik igo eta berehala ikusiko dugu horma. Eskuinean dauden soroetatik igo eta hurbildu behar da bidera. Hartxingaditik igoera oso neketsua da. Egileen blogera lotura hemen.

 


L1 (15m, 7 aseguru, 5a).  Arroka gris eta nahiko altxatu batean bost metro inguruko horma hasieran.  Ondoren arroka trinkoagoz osatutako plaka etzana.

L2 (30 m, 15 aseguru, 4c). Zeharkaldi guztiz horizontala eskuin aldera arroka trinko batean. Aseguruak gertu. Ondoren euste leku onak dituen eta harri-bloke handiz osatutako zati bertikala.

L3 (35 m, 18 aseguru, 6a edo A0/5a).  Geruzez osatutako harri batetik zeharkaldi gorakor xumea ezker aldera. Ondoren euste leku kamutsak dituen eta ezkerretik eskuin aldera diagonalean igotzen den zati bertikala. Azeratzeko aukera. Sabel xume bat duen diedro ireki batetik jarraitzen du. Azkenik, plaka etzan batek belaze zintzilikatu handian uzten gaitu.

L4 (20 m, 8 aseguru, 4c).  Diedro-babaresa hasieran. Euste leku onak ditu, baina arrokak ez du konfiantza gehiegi ematen (aseguruak gertu). Ondoren, arroka trinkoago batetik, zeharkaldi gorakorra ezker aldera.

 


 


Jaitsiera: Oinez. Gailur aldera zertxobait  igo eta mugarriak ikusten hasiko gara. Behin lehenengoa ikusi ondoren besteak jarraitzea soilik geratzen zaigu. Kotxean bueltan egongo gara 20-25 minututan.

 

Materiala: 18 zinta + bilgunerako materiala. Friendsak edota fisureroak soberan.

Arroka: Kareharria.

Orientazioa: Ekialdea.

Iraupena: 1h30min.

Nork irekia eta ekipatua: Sueño Vertical, iraila 2020.

 

Cambiar idioma (Castellano)

 


2021/07/26

Goi-mendiko jarduera. Hurbilketak, eskaladak eta itzuliak 9-10 orduko jarduera suposa dezakete. Egoera fisiko onean eta goiz esnatzea eskatzen du. Beste aukera bat aurreko egunean aintzira dagoen soroetara igotzea eta bertan lo egitea da. Aukera lasaiagoa da, baina pisu gehiago eramatea suposatzen du. Bakoitzak erabaki dezala.

Anayet mendiko arroka andesita da (arroka igneoa). Bloke handiz osatuta dago eta, orokorrean, ertz zorrotzak erakusten ditu. Euste leku onak eta itsasgarritasun ona (L4 izan ezik; oso higatua) dituen arroka da. Zati erraz eta erlaitzetan oraindik harri solte ugari dago. Behe parteko hirugarren mailako luzeak lurkarak eta belarkarak dira. Niretzat luze delikatuena L5 da, ez bere zailtasunagatik, sokarekin harriak askatzeko aukera handia dagoelako baizik. Horrek arreta handiarekin igotzea suposatzen du.

Lehen bi luzeak bertikalak dira eta L6tik L10er, nahiz eta tarte labur bertikal batzuk agertu, plaka etzanetan eskalatzen da. Plaka erraldoiak zimurdura ugari dituen arroka aurkezten ditu eta, bilatuz, beti dago non eutsi.

Bidea ongi ekipatua dago. Paraboltak 8 mm-koak dira. Bidearen zailtasun bat hurrengo parabolta non dagoen aurkitzea da. Harkaitzarekin oso ongi mimetizatzen dira eta ez bagaude adi baten bat saltatzeko aukera dago. Erreferentzia bezala, gehien bat lehen luzeetan, kontuan izan 3-5 metrotik behin parabolt bat aurkitu behar dugula. Zailtasuna igotzen den zati (edo pasagunetan) aseguruak gertuago daude.

Bilgune gehienak toki erosoetan egiten dira eta 2 paraboltez osatuta daude (horietako bat eraztunarekin). Salbuespenak R3, R10 eta R11 dira non 3 parabolt aurkituko ditugun. Azken bilgunetik oinez igotzen da gailurrera.

Udaran jende ugari biltzen da. Guk egin genuenean (eta asteartea zen) lehenak sartu ginen, baina gure atzetik beste lau sokada ibili ziren. Aurretik edo atzetik jendea eramateak eskalada asko baldintza dezake.

 

Iristeko: Portalet mendatera hurbildu eta bertan dagoen aparkaleku erraldoian kotxea utzi.

 

Hurbiltzeko: Batellero telesillaren amaieraraino igo behar da. Telesilla-zutoinen alboan bidezidorra dago. Igoera gogorra da eta gora igotzeko 45 min inguru beharko ditugu. Goian, kartel handi baten alboan, bidezidor nabari bat jaiotzen da. Horri jarraituz aintzira txiki batera igoko gara. Aintzira inguratu eta bera amaieran bidea bitan zatitzen da. Eskuineko besoa hartu. Bidea etxola txiki baten gainetik pasatzen da eta, gora-behera txiki batzuekin, emeki gora eginez Anayeteko aintzira nagusia dagoen tokiraino eramango gaitu (1h40min inguru kotxetik). Horma aldera igo eta bidearen hasierara hurbildu hartxingaditik igoz. Guk, guztira, 2h10min behar izan genituen.

Erreferentzia bezala bidearen hasieran, lehen paraboltean, kolore urdineko plastikozko zirkulu handi bat dago jarrita. Bertatik zintzilikatuta, zinta batean, bidearen izena idatzita dago.

 


 



L1 (35m, 9 aseguru, 5a).  Bloke ugariz osatutako luze bertikala. Bloke bereizgarri handia igaro ondoren (3. asegurutik aurrera) emeki eskuinera eginez igo behar da.

L2 (20 m, 6 aseguru, 4c). Zuzen igo. Luze bertikala, aurrenekoa bezala, baina zertxobait errazagoa. Arroka gorriagoa da.

L3 (25 m, 3 aseguru, 3c).  Zeharkaldi motz bat, ia horizontala, eskuinera (belarkara). Ondoren kanal etzan batetik igo behar da.

L4 (25 m, 9 aseguru, 5c).  Arroka oso higatua duen plaka handia. Plakatik bertatik igotzen da batzuetan eta beste batzuetan ezkerrean geratzen den diedroaren laguntzarekin (babaresan). Euste leku txiki ugari ditu, baina deigarria da zein higatua dagoen harria. Horrelakorik ez dugu aurkituko bide osoan. Hain higatuak egoteak zailtasun maila bat gehiago ematen dio.

L5 (25 m, 4 aseguru, 3c). Bilgunearen gainean geratzen den kanal belarkaratik zuzen igo. Zati belarkara eta harri solte askorekin. Harririk ez botatzeko arreta handia jarriz igo behar da. Bilgunea erlaitz belartsu handi batean dago. Bilgunea zertxobait izkutatuta dago. Erreferentzia modura gorriz margotutako parabolt handi baten eskuinera, 1 metrotara, dago.

L6 (35 m, 9 aseguru, 5a). Bloke handiz osatutako eta euste leku onak dituen horma hasieran. Ondoren plaka erraldoira irtengo gara eta plaka etzan batetik igotzen da.

L7 (35 m, 7 aseguru, 4b). Plaka etzan erraza. Pasagune zertxobait finagoa bigarren eta hirugarren aseguruen artean.

L8 (35 m, 11 aseguru, 4c). Plaka hasieran. Ondoren aseguruak gertu dituen horma labur bat eta azkenik plaka labur eta harmaila segida bat.

L9 (35 m, 10 aseguru, 5a). Eskuinetik ezkerrera igotzen den plaka etzan labur bat hasieran. Ondoren bere eskuinean pitzadura handi bat duen 5 metro inguruko horma bertikala (euste leku onak). Metro batzuk aurrerago beste horma bat. Hau motzagoa da, baina aurrekoa baino zertxobait gogorragoa. Azken metroak harmaila belarkak.

L10 (25 m, 7 aseguru, 4c). Eskuinetik ezkerrera igotzen den blokez osatutako horma laburra. Ondoren aurreko luzeetan aurkitu dugun antzeko plaka etzan batetik igotzen da.

R10 bilgunea aurkitzeko, gandorrera irtetean, gu gauden tokitik 5 metro behera, ezkerrera, dagoela kontuan izan behar dugu. Leku eroso batean dago, baina bigarrena aseguratzeko ez da hain erosoa sokak gandorraren ertzarekin marruskadura handia duelako. Hobe L11 luzearekin jarraitzea. Gehienez 40 m inguruko luze bat irten daiteke. Guk ez genuen horrela egin, baina gure atzetik zetorren sokada batek bai.

R10 bilgunearen atzean, 50 m ingurura, Anayet gailurrera igotzen den bide arrunta ikusten da. Ematen du bidea uzteko aukera egon daitekela bilgune honetatik.

L11 (20 m, 4 aseguru, 3b). Gandor erraza, ia horizontala, harri-bloke handiz osatua.

L12 (35 m, 4 aseguru, 4c).  Harri-bloke handiz osatutako gandorra. Zati batzuetan bertikala. Guk 4 aseguru kontatu genituen, baina agian, baten bat pasatu zitzaigun. Autobabesteko aukerak daude.

 

Jaitsiera: Oinez, Anayet gailurrera igotzen den bide arruntetik.

 

Materiala: 12 zinta + bilgunetarako materiala. Friendsak edota fisureroak aukerazkoak.

Arroka: Andesita.

Orientazioa: Ekialdea.

Iraupena: 3h45min.

Nork ekipatua eta irekia: Luis Royo eta Julio Benedé, 2010.

 

Cambiar idioma (Castellano)

  

2021/07/07

Sendero Limiteko kideek inguru honetan dituzten bideekin alderatuta, desberdina. Panticosan Sendero Límitekoek irekitako bide askotan eskalada-eskola batean eskalatzen ari zarela iruditzen zaizu. Honetan ez. Giro zertxobait basatia, goi-mendikoa.

Arroka, orokorrean, ona, zati batzuetan liken eta goroldioz jantzita, baina ez dute enbarazurik sortzen. Jendea pasa ahala hobetzen joango da. Lehen luzeak eta azkena belartsuak dira eta zati batzuk lurkarak dituzte. L4 eta L5 dira luze mantenduak eta politenak.

Ongi ekipatua. Bilgune guztiak toki erosoetan. Denak, azken biak izan ezik, 2 parabolt eta 2 eraztunez eraikiak daude eta beraz, edozein arazoren aurrean, bidea uzteko aukera egongo litzateke.

 

Iristeko: Panticosako Bainuetxera hurbildu eta Casa de Piedra aterpearen inguruan dauden aparkalekuren batean kotxea utzi.

 

Hurbiltzeko: Argualaseko uz-jauzira eta “De la Laguna” iturrira hurbildu. Iturria babesten duen etxetxoaren azpitik uharrera hurbildu. Metalezko 2 oholez osatutako zubi batetik erreka zeharkatu. Zeharkatu eta berehala, bideak 5 metro gora egiten ditu eta gero beheraka egiten du (emeki beheko joerarekin). Ageriko bidezidorrari jarraitu mugarri handi bat eta gezi gorri bat margotuta duen harri handi bat aurkitu arte.  Bidezidor arrastoei jarraituz gora egin bidearen hasiera aurkitu arte. Lehen luzearen hasieran, zinta batean, bidearen izena aurkituko dugu.

 

L1 (35m, 10 seg., 5b).  Harmaila belarkara batetik (zertxobait lurkara) igo bloke handiz osatutako ageriko diedroaren oinarrira iritsi arte. Diedroa gainditu ondoren, zeharkaldi gorakor bat egin behar ezker aldera (hau ere zertxobait lurkara). Zortzigarren aseguruak soka zati bat dauka. Horrek diedrotik irteteko txapatzeko hainbeste ez luzatzea ahalbidetzen du. Bederatzigarren asegurua lurretik gertu dago eta, arreta ez bada jartzen, ikusi gabe pasa dezakegu.

L2 (30 m, 9 seg., 5b). Makurgunera iritsi arte aldapa erraz bat (zertxobait lurkara). Zertxobait kanpora botatzen duen makurgune bertikala, baina euste leku onak ditu eskuineko aldean. Aseguruak gertu, nahiz eta bilgunetik 5, 6 eta 7. aseguruak ezin diren ikusi. Azken zatia zeharkaldi lurkara. Azken 5 metroak oso lurkarak. Lur bustiarekin kontuan hartzeko kontua.

L3 (35 m, 6 seg., 4b).  Aldapa luze lurkara eskuinean geratzen den ageriko ezproiaren oinarrira iritsi arte. Ezproira igo eta arroka trinkotik bilguneraino igo. Bilgunea eraztunak dituen bi paraboltez osatuta dago. Bietako bat 2 metrora dagoen pinu batera soka batekin indartuta dago.

L4 (40 m, 13 seg., 5a).  Kalan estu bat zeharkatu eta horma bertikal bati ekin. Euste leku onak ditu bai esku, bai oinentzat. Beste horma txiki batek eta plaka labur batek “Placa negra” delakoaren oinarrian uzten gaituzte. Izenak dion bezala, liken beltzez jantzitako plaka bat da (likenak ez du enbarazurik egiten). Pasagune finen bat badu, baina euste lekuak daude. Azken metroak arroka trinkoz osatutako plaka etzan batetik egiten dira. Bilgunea erlaitz zabal eta handi batean egiten da. Bertatik Panticosako aintzira aldera dauden bistak, zoragarriak.

L5 (40 m, 14 seg., 5c). Hasieran, bilgunetik irten eta berehala, arroka zurixka duen horma motz bat. Gainetik ikusita ematen du euste leku onak izango dituela, baina ez da horrela. Gehienak higatuak daude eta behe aldera orientatuta daude. Gaitz erdi aseguruak gertu daudela. Ondoren plaka etzan bat eta ondoren tenteago dagoen beste plakatxoa. Azken honek azken plaka bertikalaren oinarrian uzten gaitu, “Placa del pino” izenekoa. Estutu behar den (gehien bat lehen bi aseguruen artean) plaka fina. Azken metroak zertxobait goroldioz hartuta dagoen plaka etzan batetik egiten dira. Harri borobil handi batera iristen da (“La Bola”). Betan eraztuna duen parabolt bat aurkituko dugu. Metro pare bat gorago dago bilgunea.

L6 (40 m, 10 seg., 4c). Bilgunetik irteteko blokeo bat behar duen pasagunea. Lurretik 1 metro eskasera dagoenez ez da estutasunik pasatzen. Ondoren goroldioak hartutako plaka etzan batek kanal moduko baten oinarrian uzten gaitu, hau ere goroldioz hartuta. Kanal moduko horrek irteera bertikala du. Zati hori ongi igotzen da X moduan, hankak ongi irekiz eta bi aldeetan aurkitzen diren aldeko euste lekuak hartuz. Irteerako aseguruak zinta zati bat dauka. Horrek txapatzeko hainbeste ez luzatzea ahalbidetzen du. Amaitzeko bertan oinak ongi ipintzen diren eta zeharka igotzen den pitzadura luzea. Pitzaduraren gainetik eskuentzat beti euste lekuren bat aurkituko dugu. Goroldio duen zatia, baina ez du enbarazurik sortzen. Bilgunea 2 paraboltez osatua, baina bakarrak du eraztuna.

L7 (40 m, 4 seg., 4a). Plakatxo bat hasieran. Gero koska txikiren bat duen aldapa luze belarkara.

 


 


Jaitsiera: Azken bilgunearen ezker aldean dagoen aldapatik 20-25 m inguru igo eta materiala kentzeko toki eroso batera irtengo gara.

Hormaren erpina jarraituz 50 m inguru jaitsi (mugarriak). Ondoren bideak ezkerrera biratzen du eta, emeki gora eginez, muino batean uzten gaitu. Zertxobait aurrerago (ibiltzen hasi eta 10 minutu igaro baino lehen), bidezidor nabari bat aurkituko dugu. Pintura zuri eta urdinez eginiko markak dituen bidea da. Ordicuso aintzirara igotzen den bidea da. Bideari jarraituz Majada Baja de Argualas delakora jaitsi eta errekatxo ugari dituen eremua egokien ikusten dugun tokitik zeharkatu. Zertxobait aurrerago Garmo Negro gailurrera igotzen den bidea aurkituko dugu. Bide horretatik jaitsi. Aparkalekura iristeko, guztira, 50 min inguru beharko ditugu (lasai-lasai hartuta).

 

Materiala: 14 zinta + bilgunerako materiala. Friendsak eta fisureroak soberan, ez dira behar.

Arroka: Granitoa. Liken eta/edo goroldio beltza dituzten zati ugari.

Orientazioa: Eki aldea.

Iraupena: 2h30min.

Nork irekia eta ekipatua: Martín el Txeko, Luis Royo eta Julio Benedé, uztaila 2018.

 

Cambiar idioma (Castellano)

2021/07/02

Bide bitxia. Lehen luzea izan ezik, eskuentzat gauza gutxi duten plaka etzanetatik doa. Koska txiki batzuk han-hemenka, baina ezer gutxi gehiago. Hala ere arrokak ondulazio txiki batzuk erakusten ditu eta bertan oinak oso ongi eusten dute. Arroka itsasgarritasun handiko da eta ez du ezer labaintzen. Hasieran, arrokari konfiantza hartu arte, estualdi txikiren bat pasa daiteke, baina gero, trukua hartzen zaionean, asko gozatzen da. Luze politenak L3 eta L5.

 

Metrika 8 mm-ko paraboltekin ekipatuta dago. Bilgune guztiak (R1, R2, R3, R4 eta R5) bi parabolt eta 2 eraztunez osatuta daude. Azken bilgunea (R6) antzekoa da, baina paraboltak elkartzen dituen katea eta jaisteko bi mosketoi ditu. Bidea 70 metroko soka bakarrarekin jaisten bada sei rapel beharko dira, baina 60 metroko bi sokekin 3 rapeletan jaisteko aukera egon daitekeela uste dugu. R6bis bilgunea oinez jaitsi nahi dutenentzat (edo azken luzea egin nahi dutenentzat) antolatuta dago. Ez dago rapelatzeko prestatuta. Eraztunik gabeko bi parabolt dira.

 

Giro alpinoa. Lasaitasuna ziurtatuta. Lekuak eta bideak merezi dute bisitatxo bat. Bide guztiz gomendagarria.

 

R6bis bilgunetik zuzen, gora, irteteko aukera dago. Artifizialean egiteko ekipatuta dagoen zatia da. Modu askean 6a+ edo agian gogorragoa (??) irten daiteke. Sarrera gogorra da. Guk artifizialean egin genuen eta arnasbehartuta ibili ginen. Azken luze hau ez dago beste luze guztiek erakusten duten zailtasun eta estiloarekin bat. Katxarreatzen ibili nahi baldin bada, ongi, baina bestela aurreko plakako bost luzeek uzten duten sentsazio onarekin geratzea hobe dela uste dut. Baina tira, bakoitza librea da nahi duena egiteko.

 

OHARRAK: Nahiz eta aurten argitaratu, bidea lehengo urtean egina dago. Beraz, agian, aldaketaren bat egon daiteke.

Sendero Limiteko kideen argitaratzera aurreratu naiz, baina jakitun dira.

 

Iristeko: Lizara aterpera hurbildu eta kotxea aparkalekuan utzi.

 

Hurbiltzeko: Llano de Lizara delakoa gurutzatu (15 min) eta GR marka zuri-gorriak jarraituz Collado del Bozo aldera igo. Lepora iritsi baino 100 metro desnibelean lehenago gure ezkerrean geruza geologiko handia ikusiko dugu. Bidezidorra utzi eta agerikoa eta erosoena ikusten dugun tokitik bidearen oinarrira hurbildu. Kotxea uzten den tokitik 1h 20min inguru beharko dugu (lasai igoz).

 

 

L1 (35m, 4 aseguru, 3c).  Kanal moduko batek diedro motz baten azpian uzten gaitu. Hori gainditu ondoren harmaila batzuk bilgunera eramaten gaituzte. Luze hau “Chimenea del Strato” bidearekin komuna da. Lehen asegurua zertxobait urrun, baina zatia erraza da eta estualdirik gabe iristen da bertara.

L2 (30 m, 9 aseguru, 4c). Zuzen  gorantz irten, geziak adierazten duen noranzkoan (eskuin aldera eginez "Chiminea del Strato” bidea egingo genuen; gezia eta izena horman margotuta). Plakatxo segida batek arazorik gabe gainditzen den erresaltetxo batean uzten gaituzte. Erresaltea gainditu ondoren ezkerretik eskuinera igotzen den plaka leuna batek (pasagune fina) bilgunean uzten gaitu.

 

L3 (30 m, 6 aseguru, 4b).  Erlaitz belartsu batek banandutako bi plaka handi. Bi plakek eskuentzat nahiko koska dituzte. Horrez gain arrokak ere ondulazio ugari erakusten ditu. Ongi igotzen da.

L4 (30 m, 6 aseguru, 4b).  Hasieran plaka labur bat. Ondoren plaka gehiago etzaten da eta nahiz eta eskuentzat gauza gutxi egon ongi igotzen da.

L5 (35 m, 8 aseguru, 4c).  Plaka luzea. Lehen metrotan oinak ongi orekatzeko eta igotzeko oso ongi datozen zulo bitxi batzuk aurkituko ditugu eskuentzat. Luzearen erdi aldera hanketako muskulu bikiak deskantsua hartzeko oso egokiak diren bi zulo handi aurkituko ditugu. Bilgunea iritsi baino lehen, azken metrotan daude luzearen zati finenak.

L6 (25 m, 3 aseguru, 4a). Plaka etzana eta aurrekoak baino euste leku eta erlaitz gehiago dituena. Arazorik igotzen da eta berehala gara azken bilgunean.

 

L7 aukerakoa (15 m, 5 aseguru, A1/5c edo 6a+? askean).  Luze motza, baina begi bistaz irudi duen baino gogorragoa. Sabaia eta ondoren plaka labur bat, euste lekuekin, baina kanpora asko botatzen duena. R7 eraztunik gabeko bi parabolt.

 




Jaitsiera:  R6bis bilgunetik mugarriak eta gezi gorriak jarraitu. Hasiera batean ezker aldera, ondoren biratu eta eskuin aldera egiten du. Collado del Bozo lepora iristeko 20-20 min beharko ditugu. GRtik jaistea soilik geratuko zaigu (ordu inguru beharko dugu aparkalekura iristeko).

 

Materiala: 9 zinta + bilgunerako materiala. Fisuak eta friendsak ez dira behar.

Arroka: Kareharria. Oso itsasgarria, ez du labaintzen ezer.

Orientazioa: Hegoa. Hala ere geruza handiak itzalen  mantentzen du bidea lehen 2-3 luzetan.

Iraupena: 1h30min.

Nork irekia eta ekipatua: Julio Benedé eta Luis Royo, ekaina 2010.

 

Cambiar idioma (Castellano)


2021/06/25

Zailtasun puntualak dituen bidea. Arroka trinkoz osatutako luze politak ditu, baina baita transiziozko luzeak eta lurrak hartutako tarteak. Horrek bideari edertasuna kentzen dio, baina bestalde mendi giroa ematen diote. Aparkalekutik hain gertu egonik, seguru gaude jende asko animatuko dela egitera.

Nahiz eta Arnales-eko trokartearen albo batetik igaro bidea, uharrak ez du molestatzen. Guk bidea maiatza amaiera aldera egin genuen, ur asko zeraman unean eta ez zigun gehiegizko enbarazurik egin. R1 eta R5 izan ezik, beste bilgune guztietan ikusmen-komunikazioa dago eta horrek gauza asko errazten du.

Bideak duen beste ezaugarri bat duen altuera sentsazio txikia da. Uharraren albotik joatean, gehienez, asko jota, lurretik 25 m ingurura egongo gara.

Zehaztu behar den beste ezaugarri bat, bidea oso ongi ekipatuta dagoela da. Ez da inongo estutasunik pasatzen. L1 eta L4ko pasaguneak espresatik tiratuz egin daitezke eta hormetan A0 modura. Horma horietan gehiago estutu behar da, baina lehenengoan, azken bi paraboltek, zintekin hornituta daude (A0 delakoa errazago egiteko).

Bidea 8 mm-ko paraboltekin ekipatuta dago. Bilgune guztiak, azken biak izan ezik, soka zati batekin elkartuta dauden 2 paraboltez osatuta daude. Bilgune guztiak toki erosotan eraikiak daude.

 

Iristeko: Panticosa-ko bainuetxera hurbildu eta Casa de Piedra alboan aparkatu.

 

Hurbiltzeko: Iraupen eskiko pistak erabiliz Arnales trokartera hurbildu. Uharra zeharkatu baino lehen, justu bere ertzean, gehiegi zehazten ez den bidezidorra jaiotzen da. Hartxingaditik igo mugarriak jarraituz bidearen oinarrira iritsiko gara. Guztira kotxetik 10 min inguru beharko ditugu (5 min uharrera iristeko eta beste 5 min hartxingadia igotzeko).

 

L1 (30m, 13 aseguru, 5c edo A0/4b).  Harri handira igoz lehen parabolta txapa daiteke. Lehen plakara igotzeko pasagunetxo bat (5b; A0 moduan egiteko aukera). Lehen plaka gainditu ondoren, ezker aldera, ia horizontalean, zeharkaldia egin behar da. Ondoren goroldio apur bat duen plaka etzana. Goroldioak ez du trabarik egiten. Jendea pasa ahala garbitzen joango da. Azken metroak emeki gora egiten duen erlaitz-pitzadura batetik egiten dira (ezker aldera).

L2 (45 m, 14-16 aseguru, 5c edo A0/4c). Lehen hormara iristeko bloke handi batzuen artean zeharkaldi moduko bat egin behar da. Horman bigarren asegururaino ongi igotzen da. Guk egin genuenean, A0 moduan errazago egiteko, azken bi paraboltek zintak jarrita zituzten. Ondoren eskuinetik ezkerrera igotzen den itsasgarritasunezko plaka etzana. Bigarren horma lehenengoa baino zertxobait errazagoa (5b). Bigarren eta hirugarren aseguruen artean pinu txikitxo bat dago zintarekin A0 moduan errazago egiteko.

L3 (50 m, 9 aseguru, 3a).  Transiziozko luzea. Emeki gora egiten duen 40 m inguruko zeharkaldia lurrak hartutako zatiekin. Erraza da, oso ongi ekipatua dago, baina arroka trinkoko zati bat faltan botatzen da. Azken 5 metroak zuzen igo aldapa lurkara batetik.

L4 (40 m, 15 aseguru, 5b edo A0/4b).  Itsasgarritasunezko bi plakatxo polit 1 m inguruko koska batez banandurik. Bertan dago pasagunea. Ez da pasagune gogorra, baina bai arraroa. Eskuentzat gauza gutxi eta oinak asko igo behar dira eta beraietaz asko fidatu. Bigarren plakako lehen aseguruak pasagunea A0 modura ematea ahalbideratzen du. Harmaila eta blokez osatutako zati batetik jarraitzen da eta azkenean euste leku onak dituen ezproi-plaka batetik igo behar da. Bilgunea oso txoko polit eta bitxi batean kokatuta dago. Plataforma handi batean dago, justu uharraren gainean, oso leku politean.

L5 (30 m, 9 aseguru, 4b). Hasieran kanal-tximinia bat. Bertan euste leku batzuekin arreta  izan behar da. Gainditu ondoren eremu lurkara bat zeharkatu behar da eta azken plaka bertikal bati ekin. Bilgunea harri-bloke handi baten erpinean, kanal lurkara jaitsi baino lehenago.

L6 (25 m, 2 aseguru, II). Transiziozko luzea. Zertxobait jaitsi eta kanal lurkara handia zeharkatu. Zintak dituzten pinu eta urki batek pasagunea babesten dute. Ondoren aldapa lurkara batetik igo behar da (lau hanketan). Aldaparen ezker aldean harriak daude. Azken metrotan soka finko bat aurkituko dugu. Aldapatik igotzeko hobe harrietatik igotzea. Garbiago dago eta harriren bat botako balitz, ez dago arriskurik, bilgunera ez baita iristen. Bilgunea 3 pinu handietako batean egiten da (hobe erdikoan egitea).

L7 (20 m, 10 aseguru, 4c). Eskuinetik ezkerrera igotzen den itsasgarritasunezko plakatxo bat hasieran. Beste aldean (ezkerrean) dagoen plaka handira pasa behar da. Euste leku oneko plaka bertikala. Hori gainditzean bilgunea pinu handi batean aurkituko dugu.

 





Jaitsiera: Metro batzuk igo. Bi pinu elkartzen dituen soka finko batek materiala kendu ahalko dugun eremu batean utziko gaitu.

Trokarteko ertzetik igo gutxi zehaztutako bidezidor bati jarraituz (mugarri batzuk). Zonalde horizontal batera iristean (10 min inguru igo ondoren) erreka 3-4 besotan bananduta dagoela eta busti gabe zeharkatzeko aukera erraza dagoela ikusiko dugu.

Erreka zeharkatu eta bide zehatzik jarraitu gabe, ezker aldera eginez, pinuak ez diren zuhaitz batzuetara bideratuz igotzen jarraitu. Beste 10 min pasa ondoren Garmo Negrora igotzen den bidea aurkituko dugu.

Bide horretatik jaitsi. Kotxera iristeko, guztira, 50-55 min inguru beharko ditugu.

 

 

Materiala: 14-16 zinta + bilgunerako materiala. Zinta pare bat. Fisureroak eta friendsak ez dira beharrezkoak.

Arroak: Granitoa. Lurkara zati nahikotxo. Arroka trinkoko zatietan, kalitateko arroka.

Orientazioa: Hego-eki aldea.

Iraupena: 2h15min.

Nork irekia eta ekipatua: Sueño vertical, abuztua 2020.

 

Cambiar idioma (Castellano)