© X. Larretxea. Con la tecnología de Blogger.

2022/11/25

Zailtasun maila mantendua duen bidea (gehien bat lehen 3 luzeetan). Arroka kalitate onekoa da. Ekipamendua ere egokia da, baina aseguruen artean aireak korritzen du. Eskalatzen jakin behar da eta bidea gozatzeko derrigorrezko zailtasun mailan eroso ibili behar da. Bigarren eta hirugarren luzeak niretzat oso politak.

Bideak zertxobait arriskutsuak izan daitezkeen 3 zatitxo ditu. Lehena lehen luzean dago. Bigarren asegurua txapatu ondoren eskuinera eginez igo behar da, justu sabeltxo baten gainean dagoen parabolt baten bila. Txapen arteko urrutiratzea. Zatia ez da zaila, baina erorketa batek lurra jotzea suposatuko luke. Arrisku txiki bat duen bigarren zatia (baina aurrekoarena baino txikiagoa) R2tik irten eta berehala dago. Parabolt batekin babestua dagoen sabaitxo bat gainditu behar da eta ondoren bilgunetik ikusten ez den erlaitz handi batera igo. Bertan bi aukera ditugu. Lehena zuzen igotzea da. Sabaia gainditzeko pasagune fina (hala ere A0 modura egiteko aukera dago). Bigarren aukera, txapatu ondoren eta sabaiaren  azpian dagoen erlaitz txiki bat aprobetxatuz, metro batzuk ezkerrera jotzea da eta ongi ikusten dugunean erlaitz handira igotzea da. Bigarren aukera hau errazagoa da, baina erorketa batek pendulu handi bat egitea suposatuko luke. Niretzat egokiena lehena zuzen igotzea eta bigarrenak ezker aldera egitea da (hori da guk egin genuena). Bakoitzak egokiena iruditzen zaion aukera har dezala. Kontuan ibili behar den azken zatitxoa azken luzean dago. Zertxobait konkortua den horma labur bat dago. Asegurua nahiko behean ipinita dago eta fin ibili behar den zatia hormaren irteeran dago. Ez da zaila,  baina erorketa batek oinarriko erlaitza jotzea suposatuko luke. Aukera hori ekiditeko parabolt bat faltan botatzen da irteeran.

Bilguneak erosoak, bi parabolt eta 2 eraztunez eraikiak. Gainera denek (azkenak izan ezik) beste parabolt bat dute errefortzu modura. Guztia horrek bidetik edozein momentuan erretiratzeko aukera eskaintzen du. Giro lasaia eta Els Estrets aldera bistak zoragarriak. Hurbilketa ere oso polita.

Bere orientazioagatik udaberriko edo udazkeneko goizetarako bide aproposa da edo udarako arratsaldetarako.

 

Iristeko: Ikus hurrengo sarrera.

 

Hurbiltzeko:  Ikus hurrengo sarrera. Hormen aurrean aurkitzen garenean, errekara jaitsi eta egokia ikusten dugun tokitik gurutzatu. Bidezidor malkartsu batetik hormaren oinarrira igo.

 

L1 (35 m, 9 aseguru, 5c). Horma bertikal konkortua hasieran. Ondoren eskuin aldera igo behar da, sabeltxo baten gainean dagoen parabolt baten bila. Urrutiratzea aseguruen artean. Ez da zaila, baina hemen erortzeak lurra jotzea suposatzen du. Ezker aldera igotzen den plaka luze batetik jarraitzen du. Zati fina (euste leku txikiak oin eta eskuetarako) 5. eta 6. aseguruen artean. Ondoren arinki konkortua den horma labur bat gainditu behar da. Estutu beharreko pasagune bat du, baina ongi babestua dago nahiko gertu dauden bi paraboltekin. Plakatik igo eta ur-arrastoaren ezkerrera pasa bilgunea aurkitzeko.

L2 (30 m, 6 aseguru, 5b). Horizontalean ezker aldera egin 2 edo 3 metro eta ondoren dena zuzen plaka bertikal luzetik.

L3 (40 m, 13 aseguru, 5a). Bilgunetik irten eta berehala sabaitxo bat gainditu behar da. Txapatu eta zuzen igo daiteke goian dagoen erlaitz handira (ez da bilgunetik ikusten) edo, txapatu ondoren, 2 edo 3 metro ezkerrera desplazatu sabaitxoaren azpian dagoen erlaitz txiki bat aprobetxatuz eta errazagoa ikusten dugunean igo. Bakoitzak erabaki dezala nahi duen aukera. Plataforman gaudenean ezkerrera egin behar da kanal lauso bat agertzen duen plaka baten oinarrian ipini arte (parabolt 1 lurrean). Plakatik igo. Azken zati aldera bi horma labur gainditu behar dira. Azken plakara irteten da eta bertatik igo behar da eskuineko kanalean dagoen ipuru handi batera iritsi arte (arreta izan behar da harriarekin zati labur batean). Bilgunea aurkitzeko ezkerrera nahikotxo desplazatu behar da.

L4 (25 m, 2 aseguru, 4c). Plaka etzana (zementatuta dagoen korrugado batekin babestua) eta ondoren arinki konkortua dagoen horma laburra. Asegurua nahiko behean dago eta irteeran dago estutu beharreko zatia. Hemen erortzeak oinarriko erlaitza jotzea suposatuko luke. Faltan botatzen da parabolt bat irteeran. Ondoren plaka oso etzan batek bilgunean uzten gaitu. Azken metro hauetan nahiko harri soltea dago. Arreta jarri, gehien bat atzetik jendea badugu. Bilgunea zementatuta dauden bi korrugadoz eraikia.

 





Jaitsiera: Mugarriak jarraitu eta jaitsiera-kanaletik jaitsi (ikus hurrengo sarrera). Ia kanal guztia oinez jaitsi daiteke. Azken 8 metrotan soka finko bat jarrita dago. Sokatik destrepatu daiteke edo rapel motz bat egin. Kanalaren oinarrira iristeko 15 min inguru beharko ditugu. Gero mugarriak jarraitzea soilik geratzen da. Beste 15 minututan Els Estrets-eko bidean egongo gara. Kotxera itzultzeko, guztira, 40-45 min beharko ditugu.

 

Materiala: 13 zinta  bilgunerako materiala. Friendsak eta fisureroak ez dira behar.

Arroka: Kalitate oso oneko konglomeratua.

Orientazioa Hego ekialdea.

Iraupena: 2h 30 min

Nork irekia: J Carreté eta K Carreté.

 

Cambiar idioma (Castellano)

 

2022/11/13

Bide honen erreferentzia 2015etik dut. Urte horretako abenduan egitera joan ginen (“Jo aqui no hi torno” bidearekin batera) eta sabaia ezin gainditurik geratu ginen. Geroztik, noizbehinka, bideari arrastoa jarraitu diot eta harritu egin nau zein gutxi aipatzen den (nik behintzat, egilearen aipamena izan ezik, ez dut besterik ezagutzen).

Bidea bere albokoaren antzekoa da eta 3 zati bereizgarritan banatuta dagoela esan daiteke. Lehena lehen hiru luzeek osatzen dute. Hirurak plaka etzanetatik doaz eta ez dute inolako zailtasun berezirik. Hori bai, oso ongi ekipatuak daude.

Bigarren zatia L4 luzeak osatzen du. Bere lehen zatia, plaka laranjaren oinarrira iritsi arte, ongi igotzen da. Euste lekuren bat edo besterekin arreta izan behar da, baina ongi ekipatua dago. Plaka laranjan asko estutu behar da. Nire soka-lagunak bistaz 6b-ko maila du eta ez zuen lortu librean ateratzea. Egia da jende gutxi pasa dela eta giltzarri diren euste leku ez daudela magnesioarekin markatuak. Sabaiaren hasieraraino, estutuz, A0 modura igo daiteke nahiko ongi. Sabaiaren irteeran azken aurreko asegurua gertu, baina aldi berean urruti geratzen da. Ez duzu A0 modura iristea  lortzen. Estribo bat behar da edo petzeleko evolv adjust eta panic luze bat (nik erabili nituenak). Aipamen originalean L4 luzeari V/A0 zailtasun maila ematen diote, baina gure iritziz librean 6b baino gehiago atera daiteke eta maila hori ez dutenentza, derrigorrez 5c/A1.

Hirugarren zatia azken bi luzeek osatzen dute. Gozatzeko luzeak dira. Arroka eta euste leku onak. Hobe horrela zapore onarekin amaitzen baituzu bidea sabaian ongi izerditu ondoren. “Suspiros almendrados” bidearekin komuna den azken luzearen azken zatia benetan oso polita. Harria itsatsitako harkoskor txikiz osatuta dago (txitxirioen modukoak). Oso bitxia da. Gailurrera iristea ere oso ederra da. Bat batean, gure aurrean, Els Estrets guztia zabaltzen da.

Bilgune guztiak toki erosotan ipiniak daude eta 2 parabolt eta 2 eraztunez osatuta daude. Horietako batzuetan hirugarren parabolt bat dago errefortzu modura. Jaisteko bidetik edo “Jo aqui no hi torno” bidetik rapelatu behar da.

Erraz identifikatuko dugu bidea R0 bilguneko paraboltaren alboan gezi hori bat margotuta dagoelako eta lehen txaparen alboan bidearen izena. Hau ere pintura horiz margotuta. Ezkerreko bideak txapa grisak ditu eta gureak zilar kolorekoak.

Tokia zoragarria eta oso lasaia.

 

OHARRA! Araututako eskalada. Uztailak 31tik abenduak 15era soilik eskala daiteke. Arau errespetatu.

 

Iristeko: Ikus hurrengo sarrera (Els Ports).

 

Hurbiltzeko: Ikus hurrengo sarrera.

 

L1 (55 m, 6 aseguru, 3b). Plaka etzana. Bigarren aseguruaren parean zertxobait tentetzen da, baina oso gutxi.

L2 (25 m, 7 aseguru, 3b). Plaka etzana.

L3 (30 m, 6 aseguru, 3b). Plaka etzana. Hobe da L2 eta L3 luzeak elkartzea.

L4 (30 m, 20 aseguru, >6b edo 5c/A1). Bilgunetik ezker aldera irten zeharkaldi gorakorra eginez. Diedro handiaren ezkerrean geratzen den plakatik igo. Diedroa gainditu (A0 modura egiteko aukera dago; aseguruak gertu) eta goiko plakara igo (eskuinera). Erraza den plaka labur bat igo eta plaka laranjaren azpian jarriko gara. Sabaiaren hasieraraino igo (A0 modura egin daiteke). Sabaia gainditu (A1)

L5 (25 m, 7 aseguru, 5b edo 4c/A0). Bilgunetik irten eta berehala sabeltxo bat. Bilgunetik lehen asegurua txapa daiteke eta ezkerrera zertxobait desplazatuz bigarrena. Estutu beharreko pasagunea, baina ongi egiten da lehen bi aseguruak jarri baldin baditugu. Hala ere, nahi bada, A0 modura egiteko aukera dago. Kanalaren eskuinera pasatzen da eta euste leku asko aurkezten dituen arroka trinko batetik igotzen da. Azken 8-10 metroak oso etzanak dira (harri solteak). R5 bilgunea erlaitz handian dago, gailurreko hormaren oinarrian.

 

L6 (25 m, 10 aseguru, 5b).  Harri potoloz osatutako plaka hasieran, zertxobait etzana. Sabeltxo batera iritsiko gara. Bertan dago luzeko pasagune finena. Ondoren zati erraz batek euste leku onak agertzen dituen plaka batera eramaten gaitu. Goian eskuinera pasa behar da. Azken metroak eskuin aldera egiten den zeharkaldi gorakorra da. Zeharkaldian txitxirioen tamaina duten harkoskorrez osatutako plaka zeharkatzen da. Mikro euste lekuak eutsiz eskalatu behar da. Zaila baino eskalada teknikoa da, oinak ongi jarri behar den horietakoa (eta beraietan fidatu, noski).

 




Jaitsiera: Bidetik edo bere albokoa den “Jo aqui no hi torno” bidetik rapelatuz.

 

Materiala: 20 zinta + bilgunerako materiala. Mailaz justu bagabiltza estribo bat sabaia gainditzeko.

Arroka: Kareharria (konglomeratua).

Orientazioa: Hego ekialdea. Eguzkia goiz goizetik.

Horario: 3h

Nork irekia eta ekipatua: Marisa Huguet eta Ismael Monsonís 2015.

 

Cambiar idioma (Castellano)

 

2022/11/01

Bide polita, bizitzan behin egin behar diren horietakoa. Bigarren eta hirugarren luzeak zoragarriak. Sable txiki batzuk tartekatuta dituzten plaka bertikalak dira, euste leku ugariak dituen arroka trinkoarekin. Azken luzea ere oso polita eta zailtasunean mantendua. Bide osoko arroka kalitate onekoa da eta ekipamendua ere. Bigarren luzeko zailtasuna lehen 5-8 metrotan biltzen da, ondoren gozamena. Azken luzeari bada 6a zailtasuna ematen diotenak, ez pasagune gogorren bat duelako baizik bere lehen 2/3 tan zailtasuna beti 5c inguruan dabilelako eta deskantsatzeko aukera gutxi ematen dituelako.

Ustekabea lehen luzean jaso genuen. Aipamen gehienetan 4c-ko zailtasuna ematen diote, baina guri askoz gogorragoa iruditu zitzaigun. Jada sarrera pasagunetxo arraro bat dut. Gero bi hormen artean igotzen da, lehen metroak eskuineko plakatik eta ondoren ezkerreko hormarekin lagunduz. Hor tximinia-diedro baten igotzen den bezala igo behar da. Agian hotzak harrapatu gintuen edo arazo psikologikoa izan zen, baina biori 4c baino asko gogorragoa iruditu zitzaigun (5a/5b ingurukoa). Gainera, sentsazioa ere ez da oso lasaigarria. Oinen azpian “aire” ugari geratzen da eta gainera erorketa batek kaskateko eder bat suposatuko luke. Gaitz erdi ongi ekipatua dagoela eta plakara irtetean berehala ahazten direla momentu latz horiek. Azken metroetan guri 5c mailakoa iruditu zitzaigun pasagunetxo bat dago (A0 modura egin daiteke).

Bilgunean erlaitz handi eta erosoetan jarrita daude eta batzuk 2 paraboltez osatuta daude eta beste batzuk parabolt batez sendotutako 2 spitez. Giro lasaia eta Congost aldera eta aurrean dauden mendi aldera dauden bistak zoragarriak. Hurbilketa ere oso polita.

Bere orientazio dela eta, bidea egokia da udaberri edo udazkenerako. Udaran ere egin daiteke bero asko ez badu egiten eta egitekotan hobe goizeko freskotasuna aprobetxatuz egitea.

Aipatu behar da bidea ireki zutenean igoeran soilik progresiorako 8 aseguru finko erabili zituztela. Izugarria. Gero jende gehiagok egiteko asmoarekin birrekipatu egin zuten.

 

Iristeko: Pobla de Segur herrira hurbilud eta hortik Sort aldera egin N-260 errepideari jarraituz. Kotxea 299,4 km-an dagoen aparkalekuan utzi. Ikus eskema.

 

Hurbiltzeko: Ikusi eskerma.

Sare elektrikoaren bi dorreak dauden lepora igo (20 min). Moles del Pessóko hormak inguratu (bideak lehenik behera egiten du, gero laua da). Aterpe modura erabil daitekeen kobazulo txiki baten albotik (Cova de la Serp) pasatuko gara. Iristen da momentu bat non bideak norabidez aldatu eta Barranc de Sant Pere aldera egiten duen. Bidetik jarraitu hormara igotzeko balio duen bidezidorraren hasiera adierazten duen mugarria aurkitu arte (40 min inguru kotxetik). Ageriko tokietatik igo (bidezidor arrastoak). Hormaren oinarrira iristeko 10 min inguru beharko ditugu. Beste aipamen batzuk diote R0 bilgunera igotzeko orratzaren ezkerretik egin behar dela. Guri bideak eskuin aldean utzi zigunez, eskuinetik igo ginen.

R0 bilgunera igotzeak hormaren oinarritik trepada lurkara bat egitea suposatzen du. Begetazioa oso gertu dagoenez adarrekin borrokan ibili beharko dugu eta zati nahiko urratzailea da. Azken 5 metroak bertikalagoak dira.

R0ra iristeko, guztira, 1h 5 min behar izan genituen.

Oharra: Hurbilketa Figuereta-ko atseden-lekutik egin daiteke (iturria). Ez dut uste hortik hurbilketa beste lekutik baino luzeagoa denik. Hori bai, itzulia luzeagoa da.

 

L1 (40 m, 12 aseguru, 5c). Pasagune arraroa plakara igotzeko. Urrutiratzea lehen eta bigarren aseguruen artean. Gero tximinia batean bezala igotzen da. Azken zatian diedro baten modura ezkerreko hormarekin lagunduta, baina altuera sentsazio handiarekin. Erortzeak kasketako eder bat suposatuko luke. Plaka batera irtengo gara. Hori gainditzerakoan erlaitz belarkara batera iristen da. Ezkerrera egin eta sabeltxo bati ekin (luzeko pasagune gogorrena). Azken metroak sabeltxo batzuk agertzen dituen plaka erraz batetik egiten dira.

L2 (50 m, 12 aseguru, 5b). Sabeltxoak dituen plaka bertikala. Luzearen zailtasunak lehen hiru sabeltxoetan biltzen dira (lehen 5-8 metroetan). Bilgunetik irteteko lehen sabeltxoa gainditu behar da. Ondorengo biak gogortxoagoak dira. Hobeto igotzen dira, txapatu ondoren, zertxobait ezkerrera desplazatuz (metro bat edo bi) eta bertikalera berriro itzuliz. Luzeko beste zati guztian arrokak euste leku pilo eta onak erakusten ditu. Zati guzti horretan hobe da txapen ezkerretik igotzea. Zati gozagarria (4b/4c inguru beti). Bederatzigarren aseguruan aurkituko dugun horma-sabela hasieran ematen duena baino errazagoa da bere eskuinetik egiten bada. Bilgunera iritsi baino lehen dauden azken metroak emeki ezkerrera eginez igo behar dira.

L3 (40 m, 10 aseguru, 5a). Bilgunearen gainean ikusten den ipuru aldera igo. Ondoren eskuin aldera egin itsasgarritasunezko plaka batetik eta sabel biribil batzuk gainditu. Luze honetan ez ditugu aurrekoan aurkitu ditugun euste leku hain onak aurkituko. Hemen euste lekuak txikiak dira eta handiak direnak biribilduak dira. Ondoren sabeltxo erraz batzuk eta bere eskuinetik ongi igotzen den horma labur bat (zortzigarren aseguruaren inguruan). Sabel-sabai bat bilgunera iritsi baino lehen.

L4 (20 m, 1 aseguru, 3b). Lehen zati erdia oinez igotzen den erlaitz ia horizontal betetik egiten da. Zuhaitzak (egokiak zintaren bat jartzeko). Guk zuhaitzen ezkerretik igo ginen (beste aipamen batzuetan eskuinetik jartzen du). Zati lurkara eta ondoren zertxobait zikina dagoen plaka bat. Faltan bota genuen parabolt bat (guk behintzat ez genuen aurkitu). Bilgunea baino bi metro lehenago zinta bat aurkituko dugu ipuru batean jarrita.

L5 (30 m, 11 aseguru, 5c). Lehen 2/3tan 5c zailtasunean oso mantendua den luzea. Zig-zag txiki bat egin behar da. Lehenik ezker aldera egiten da. Gero eskuinera pasa behar da eta zertxobait gorago berriro eskuinera. Azken herena eramangarriagoa da.

 




Jaitsiera: Mugarriei jarraitu. Lehenik emeki gora eginez. Gero nahiko laua (igoera eta jaitsiera oso txiki batzuekin) Paret del Pessó-ko goi partera iritsi arte. Erreferentzia bezala gure aurrean (Noguera Pallaresa ibaiaren beste aldean) arroila handi bat ikusiko dugu. Hortik eskuin aldera egin behar da kate, grapa eta soka finkoekin ekipaturiko jaitsiera aurkitu arte. Jaitsi behar den lehen zatia nahiko bertikala da. Kateari eutsita jaitsi daiteke, baina hobe 20-25 metroko rapel motz bat egiten bada (guk hori egin genuen). Kanaletik egiten den jaitsiera eramangarriagoa da eta kateari eutsita egiten da (toki batzuetan katearen ordez soka finkoak aurkituko ditugu). Dituen zati bertikalak grapa batzuen laguntzarekin jaisten dira. Bidearen amaieratik kotxera itzultzeko 1 h inguru beharko ditugu.

 

Materiala: 12 zinta + bilgunerako materiala. Friendsak eta fisureroak ez dira beharrezkoak. Zinta luze bat L4-rako.

Arroka: Kalitate oso oneko konglomeratua.

Orientazioa: Hego mendebaldea.

Iraupena: 2h 45 min

Nork irekia: Armand Ballart eta Cesar Perez Hurtado, apirila 1991.

Nork birrekipatua: Cesar Perez Hurtado eta Oriol Soler

 

Cambiar idioma (Castellano)

2022/10/15

Formiguera hormaren hego ekialdeko beste bide bat. Zuzenean igo daiteke egitera, baina hobe “Bob Esponja” bidearekin konbinatzea. Horrela igoera gogor bat eskalada erraz batengatik ordezkatzen dugu.

Plaka bertikal eta ez hain bertikaletatik eskalatzen da. Arroka orokorrean ona da eta ongi ekipatua dago. Beste bideren bat egiteko gogoarekin geratzen bagara bidea rapela daiteke (bilguneak horretarako prestatuak; 2 parabolt + 2 eraztun) eta alboan dagoen “El niño los peines” bidea egin,

 

Iristeko, hurbiltzeko eta jaisteko: Ikus hurrengo sarrera.

 

L1 (25m, 9 aseguru, 5b). Plaka bertikal bat hasieran. Pasagune fina hirugarren eta laugarren aseguruen artean. Errazagoa da, nahiz eta horrela ez dirudien, eskuinetik egiten bada. Ipurua gainditu ondoren bertikaltasuna gutxitzen da. Bigarren zatiko plaka emeki eskuinera eginez igotzen da.

L2 (25 m, 8 aseguru, 5c). Plaka etzana hasieran. Lehen asegurua urruti. Hala ere, bertara iristeko zatia zertxobait etzana da. Ondoren diedro etzan batera igotzeko horma labur bat (bertan dago estutu beharreko pasagunea). Diedroa eskuin aldera igotzen da.

 


 


Materiala: 9 zinta + bilgunerako materiala. Friendsak eta fisuretoak ez dira behar.

Arroka: Kareharria.

Orientazioa: Hego ekialdea. Goiz-goizetik eguzkiak ematen dio.

Iraupena: 1 h (denbora horri “Bob Esponja” egiteko behar diren 30 minutuak gehitu behar zaizkio).

Nork irekia eta ekipatua: David Palau, 2021

 

Cambiar idioma (Castellano)

 

2022/10/08

Oso bide polita. Ongi bereizten diren bi zati ditu. Lehenak, L1 eta L2ak osatzen dutenak, euste leku ugari ditu eta arroka zimurra du. Plaketatik eskalatzen da gehien bat, baina horma txiki batzuk eta erresalte batzuk ere aurkituko ditugu. Bigarren zatia (L3 eta L4) itsasgarritasunezko plaka izugarri batez osatuta dago. Etzana da eta oinekin eskalatu behar da. Arrakalak dituen zati labur batzuk aurkituko ditugu eta baita ere babaresa moduan igo behar den zatitxo bat. L3 luzeari maila ematen dio zailtasuna hirugarren eta laugarren aseguruen artean. Gaitz erdi toki egokienean oinak orekatzen eta pasagunea gainditzen ahalbidetzen duen zulo txiki bat dagoela (bi edo hiru hatz sartzen dira) tartean. Lehen eta bigarren zatiaren artean 20 m inguru oinez egin behar dira (jaitsiera modura erabiltzen den bidezidorretik gora eginez).

Arroka bikaina eta ongi ekipatua. Paraje hau ezagutzeko lehen aukera egokia.

 

Iristeko eta hurbiltzeko: Ikus hurrengo sarrera.

 

L1 (25 m, 6 aseguru, 4c). “Postontzilandia” den plaka hasieran. Ondoren aseguruak zertxobait urrutiratuta dituen plaka fin bat. Euste leku onak dituen horma labur bat jarraian eta azkenik arrakalak dituen plaka oso etzana. Bilgunea erresalte motz baten oinarrian aurkituko dugu (2 parabolt).

L2 (20 m, 4 - 5 aseguru, 4a). “Postontziz” betetako plaka batek bereizten dituen bi erresaltez osatutako luzea. Hormaren goiko ertzean aurkituko dugu bilgunea (katez lotutako 2 paraboltez osatua). Bost metro aurrerago, ertzaren beste aldean aurkituko dugun zuhaixka batean ere, jaisteko erabiltzen den bidezidorrean, egin daiteke bilgunea (R2bis). Aukerazko bi bilgune horien arteko zatia parabolt batekin babestua dago.

 

Jaisteko erabiltzen den bidetik, gora eginez, 20 metro inguru egin eta R2tris bilgunea aurkituko dugu (eraztuna duen kimiko bat).

 

L3 (35 m, 10 aseguru, 5b). Plaka erraza hasieran. Ondoren zeharkaldi horizontal labur bat egin behar da ezker aldera. Zati honetan arroka leun-leuna da. Gaitz erdi toki egokienean zulo txiki bat (bi edo hiru hatzentzat) dagoela. Plakaren gainean orekatzen ahalbidetzen du. Zulo hori ez balego, pasagunea askoz gogorragoa izango zen. Arrakalak dituen plaka batek eta babaresa labur batek bilgunea baino lehenago dagoen azken plakatxoan uzten gaitu. Bilgunea katez lotutako bi paraboltez osatua.

L4 (25 m, 7 aseguru, 5a). Hasieran, pitzadura horizontal handira iritsi arte, postontziak dituen itsasgarritasunezko plaka. Ondoren arrakalak dituen beste plaka bat, baina amaieran pasagune finak dituena. Bilgunea katez lotutako bi paraboltez osatua.

 




Jaitsiera: Zertxobait igo eta bidezidorra aurkituko dugu. Hortik jaitsierako bide nagusira hurbildu (5 min) eta kablea eta grapak dauden tokitik jaitsi. Kotxera  itzultzeko, guztira, 15 min inguru beharko ditugu.

 

Materiala: 10 zinta + bilgunerako materiala. Friendsak eta fisureroak ez dira beharrezkoak, baina beraiekin jolastu nahi baldin badugu lehen zatiko arrokak pitzadura eta zulo ugari ditu. Bigarren zatian erabiltzeko aukera gutxi.

Arroka: Kalitatezko kareharri grisa.

Orientazioa: Hegoa.

Iraupena: 1h15min

Nork ikeria eta ekipatua: Jordi Canals, Toni Vilaseca eta Santi Sanz, urria 2019.

 

Cambiar idioma (Castellano)

 

 

2022/09/30

Mendia eta eskalada elkartzen dituen jarduera. Lekua polita da eta Oloteko bailara aldera dauden bistak ere.

Guk “Coll de Bracons” (GI-5273 errepidea) lepotik hurbildu ginen. Beste aipamen batzuk Juanetas herritik igotzen dela diote, baina hortik desnibela handiagoa da (lepotik egiten direnak baino 500 m desnibel gehiago). Coll de Braconsetik hurbilketa luzeagoa izan arren, oso erosoa da eta gehiena baso barrutik egiten denez, beti itzalpean egiten da.

Bideak oso itsasgarritasun oneko arroka du, baina delikatua eta erraz xaflatzen dena. Aseguruak hurbil daudenez, 5a mailatik gorako zailtasuna duten zatiak A0 modura egiteko aukera ematen dute eta ez da estualdi handirik pasatzen. Gainera jende asko pasatutakoa da eta arroka nahiko saneatua dago. Hori bai, zein euste lekua hartzean dugun beti arretarekin egin behar da.

Behetik ikusita ezproiak bertikala dirudien arren, zereginean sartu ondoren altuera sentsazio gutxi dago. Gainera, luze denek edo ia denek zati lurkara etzanak edota horizontalak dituzte. R5eraino bilguneak rapelatzeko prestatuta daude (2 parabolt + 2 eraztun). Hortik aurrera hobe da goitik irtetea.

 

Iristeko: Olot herri aldera hurbildu. Herrira iritsi baino 5 km lehenago (hego aldetik etorrita) errotonda handi bat dago eta zertxobait aurrerago Juanetas herrira igotzeko bidegurutzea. Errepideari jarraituz “Coll de Bracons” lepora iristen da. Kotxea uzteko tokia dago (5-6 kotxeentzat).

 

Hurbiltzeko: Kotxea uzten den tokiaren aurrean, parez-pare, harrizko erresalte bat dago. Bertatik igo behar da. Metro batzuk igo eta berehala aurkituko dugu agerikoa den bidezidorra. Puigsacalm eta Font de Tornadissa adierazten duten poste bat dago.

Lehen 10 minutuak, Tossels-eko bidegurutzeraino (zuhaitz batean dago ipinita seinalea), goraka dira. Bidegurutzera iristerakoan zuzen jarraitu behar da (ez hartu eskuinera). Hortik aurrera bidezidorrak emeki gora egiten du noizbehinka jaitsiera eta igoera labur batzuekin. Ordu erdi ingurura “Collada de Sant Bartomeu” lepora iritsiko gara. Eskuinera egin behar da. Igoera labur baten ondoren bideak emeki beheraka egiten du. Joera hori ia iturrira iritsi arte mantentzen du. Iturrira iritsi baino zertxobait lehenago bidegurutze bat dago eta bertan iturria adierazten duen poste bat dago. Iturria metro batzuk aurrerago aurkitzen da (4 min). Ur fresko eta gardena (kotxetik 1 ordu inguru). Iturrian basoa amaitzen da.

Basotik irten eta bidetik igo. “Rasos de Manter” jartzen duen poste adierazle batera iritsiko gara (1h 20min) eta zertxobait gorago, soroetatik igoz, beste bat “Ras de les Civaderes” jartzen duena (1h 25min). Aurrerago bidea berriro basoan sartzen da (zuhaitz gabeko zati batzuk ere badira) eta desnibel handirik gabe “Cami del Pas dels Burros” poste adierazlera iritsiko gara. Zertxobait aurrerago dago bidegurutzea.

Hasieran jaitsiera nahiko malkartsua. Ondoren orokorrean Puigsacalmeko hego ekialdeko horma nagusiaren azpitik doan eta nahiko horizontala den bidezidorra (igoera eta jaitsiera txiki batzuk baditu hala ere). Bidea tarte batzuetan airetikoa da, baina erraza da arreta pixka bat jarrita eta kontu apur batekin ibilita. Lehenengo jaitsieran soka finkoa duten zati batzuk daude (suposatzen dut bustia dagoen une horietarako). Ezproiaren azpian jartzeko 50 min inguru beharko ditugu bidegurutzetik (2h 20 min kotxetik). Iritsi garela jakingo dugu zertxobait aurrerago bidezidorrak norabidez aldatzen duelako eta metro batzuk aurrerago kate batekin babestutako zati bat agertzen duelako.

Bidezidorretik bidearen oinarrira igotzea geratzen da oraindik. Agerikoa den tokitik igo behar da ezproia. Trepadatxoren bat badago. Bidezidorretik erlaitz erraldoi eta zabalera 8-10 minutuko igoera beharko dugu. Kotxetik, guztira, 2h 30 min inguru dira (hori bai, erritmo lasaian).

Oharra: Cami del Pas dels Burroseko bidea erabili beharrean Puig dels Llops aldera bide arruntetik hurbiltzen bagara (Puigsacal gailurra inguratuz) eta hortik ezproiaren oinarrira jaisten bagara, hurbilketa 30-40 minututan moztu daitekeela uste dut.

 


Erlaitz erraldoi eta zabaletik zertxobait gorago dagoen beste erlaitz batera igo behar da (trepada). Bertatik hasten da bidea. Lehengo paraboltak berehala ikusten dira.

 

L1 (25 m, 3 aseguru, 4b). Diedro antzeko bat hasieran. Ondoren gandor horizontal zati labur bat sabai handiaren azpian dagoen bilgunera iristeko.

L2 (15 m, 5 aseguru, 5c). Bilgunearen eskuinetik irten. Hasieran hormatxo bertikala eskalatzen uzten da, baina gero, ezker aldera egin behar denean eta sabai gainetik pasa behar denean, estutu egin behar da. Aseguruak gertu. A0 modura egin daiteke.

L3 (25 m, 7 aseguru, 5c).  Orokorrean euste leku onak dituen ageriko diedro luzea. Azken metroak ezproitxo batetik egiten dira.

L4 (30 m, 7 aseguru, 6a edo 5a/A0). Hasieran, harri handi eta biribilez osatutako ezproitxoa. Bilgunetik begiratuta, erraza dirudi, baina bertan zaudela ohartzen zara bideko zatirik gogorrena dela. Pasagune arraroa hasieran. Eskuentzat ia ezer ez duen sabel biribila. Borrokatuta A0 modura egin daiteke. Hori bai, altuera sentsaziorik ez dago eta  horrek lasaiago ibiltzea suposatzen du (niretzat behintzat). Zati hori gainditu ondoren, eremu lurkara batetik,10 m inguru ezkerrera egin behar da luzearen bigarren zatiari ekiteko. Ezkerreko horman dagoen pitzadura baten laguntzarekin igotzen den sabeltxo bat. Gero diedro ireki bat gainditu behar da bilgunera iristeko.

L5 (35 m, 12 aseguru, 5c). Bilgunearen eskuinean dagoen pitzaduratik igo. Ondoen plakatxo oso etzana. Bere ertzetik igotzen da (lurkara). Ondoren kanal-diedro etzan bat eta jarraian plaka biribildu bat, hau jada bertikala. Moko batera irteten da. Bere eskuinetik inguratu eta gandor lurkara erraz batetik bilgunera iritsiko gara.

L6 (55 m, 2 aseguru, II). Gandor zabal batetik oinez igotzen da. Lehen zatian zertxobait goraka egiten du, baina gero gandor zabal eta horizontala da. Bilgunea azken hormatxoaren oinarrian egiten da, parabolt batean.

L7 (25 m, 1 aseguru, 3b). Erresaltea. Ondoren gailurreraino eramango gaituen eta oinez igotzen den gandorra. Ez dago bilgunerik (edo behintzat guk ez genuen aurkitu). Azken zati hori erraza da eta nahikoa da bigarrenari gorputzen aseguratuta.

 





Jaitsiera: Oinez, ageriko bidetik. Itzulian Puigsacalm gailurra egiteko aukera dago. Gailurra eginez, guztira, 1h 30 min inguru behar dira kotxera itzultzeko.

 

Materiala: 12 zinta + bilgunerako materiala. Friendsak eta fisureroak ez dira beharrezkoak.

Arroka: Itsasgarritasun handia duen hareharri grisa, baina arreta eskatzen duena.

Orientazioa: Hego ekialdea.

Iraupena: 2h

Nork irekia: Josesp Juvanteny, Pilar Fabregó eta Ricard Rodriguez, abuztua 2009.

 

Cambiar idioma (Castellano)

 

 

2022/09/23

Bide ederra. Arroka eta ekipamendua oso onak. Jarraitzeko gogoarekin geratzen zara. Inguruan beste bide bat egin ondoren eguna osatzeko bide aproposa izan daiteke. Baita ingurutan ibilita denborarekin justu bagabiltza ere bide aproposa izan daiteke, azkar egiten baita. Bideak “postontzilandia” den arroka mota erakusten du hainbat tokitan. Zailtasunean nahiko homogeneoa da, 4b/4c inguruan ibili daiteke, baina baditu luzeei zailtasuna ematen dieten pasagunetxo batzuk.  Bilguneak toki erosoetan, katez lotutako bi paraboltez osatuak.

 

Iristeko eta hurbiltzeko: Ikus hurrengo sarrera.

 

L1 (35 m, 8 aseguru, 5a). Eskuinera eginez diagonalean igotzen den plaka zimurtua hasieran. Txapen eskuinetik “postontzilandia”. Ondoren postontzi ugari agertzen dituen plaka bertikala. Aseguruen eskuinetik hobeto igotzen da. Azken asegurutik ezker aldera jo behar da. Hemendik bilguneraino asegururik gabe 10 m inguru egin behar dira, baina oso zati etzana eta erraza da. Zintak eramaten baditugu zati horretan dauden ezpeletan zintaren bat jar daiteke.

L2 (30 m, 10 aseguru, 5a). Ezker aldera irten. Txapen eskuinean pitzadura bat ikusiko dugu. Tentagarria da, baina hobe da plakatik igotzea (aseguruen ezkerretik) pitzadura itsua baita eta oso euste leku gutxi ditu. Ondoren plakatik ezker eskubira eta eskunetik ezkerrera mugitzen ibili behar da agerikoena dena bilatzeko. Bi pasagunetxo daude non zertxobait gehiago estutu behar den. Lehenengoa zazpigarren aseguruaren inguruan eta bigarrena azken aseguruan.

 


                                            

Jaitsiera: Bilgunetik bi metro eskuinera eraztun bat duen kimiko bat dago eta zertxobait aurrerago erresalte txiki bat igotzeko ferratetako grapa bat. Hori gainditu ondoren, “K” eta “Tardor Calenta” bideak amaitzen diren ingurura igoko gara. Bertatik, bidezidorrari jarraituz, bidezidor nagusira jaitsi (5 min) eta kable eta grapak dauden tokitik jaitsi. Kotxera itzultzeko 15 min inguru beharko ditugu.

 

Materiala: 10 zinta + bilgunerako materiala. Friendsak eta fisureroak ez dira beharrezkoak, baina beraiekin “jolastu” nahi baldin badugu, harkaitzak aukera handiak ematen ditu pitzadura eta zulo ugari baititu.

Arroka: Kalitatezko kareharri grisa.

Orientazioa: Hegoa.

Iraupena: 45min

Nork irekia: Santi Sanz, 2019ko amaiera aldera.

 

Cambiar idioma (Castellano)

 





2022/09/19

Bide oso polita. Kareharria kalitatekoa, oso kalitate onekoa. Luxuzko ekipamendua (kimikoak). Bilguneak katez lotutako bi kimikoz osatuak eta toki erosoetan jarriak.

Bideak “postaontzilandia” modura izendatzen ditudan zatiak ditu. Toki horietan postontzi baten moduko euste leku ugari agertzen ditu harkaitzak. Euste lekua hartzen duzunean hortik kamioi batekin zintzilika zaitezkeelako sentsazioa izaten duzu. Luze guztiak politak dira, baina L2 eta L3a benetan ederrak dira.

Bidearen hasieran R0 dago. Bere oinarria gorriz margotuta duen kimiko handi bat da. Justu bere gainean “M” letra aurkituko dugu harkaitzean markatuta (marka txikia da eta hasiera zaila da ikustea/aurkitzea).

Oharra: Bideak guk egin ez genuen beste luze bat du (L5). Aipamen oker bat geraman eta egin gabe utzi genuen. Aitzakia ona itzuli eta bidea berriro egiteko. 

 

Iristeko eta hurbiltzeko: Ikus hurrengo sarrera.

 

L1 (30 m, 8 aseguru, 5a). Hasieran, motzondoraino iritsi arte, harmailak. Zati hau begetazioz zertxobait jantzia dago, baina ez du molestatzen. Ondoren plakatxo batek estutu beharreko pasagunea duen sabel batean uzten gaitu. Guk eskuinetik egin genuen, baina bidea egin ondoren irakurritako aipamen batean, ezkerretik hobe dela zioten (hori dela eta bi aukerak marraztu ditut krokisean). Azken metroetan zati lurkara bat zeharkatzen da. Azken metro horiek joera gorakorra duen zeharkaldi bat dira (eskuin aldera). Zortzigarren asegurua, goian eta ezkerrean dago, ia bilguneko erlaitz oinarriaren altuera parean.

L2 (30 m, 8 aseguru, 5b). Ezker aldera egiten duen pitzadura polita bat igo behar da hasieran. Euste leku onak ditu. Ondoren “postaontzilandia” den plaka bertikala. Azken kimikoan dago luzearen pasagunea. Hobe ezkerreko pitzaduratik plakatik baino.

 

Ia horizontalean 10 m inguru ezkerrera egin arrakalez beteriko plakaren azpian jartzeko. Bilgunea aurkituko ditugun bi kimikoetako edozeinean egin daiteke (1,5 m inguru bananduta daude). Lehenengoari gorputzetik aseguratzeko aukera ere badago, lekuak hori uzten baitu.

 

L3 (25 m, 7 aseguru, 5a). Arrakalez ostutako plaka ederra. Noizbehinka baditu euste leku onak. Plaka gainditzean ezkerrera egin behar da eta horma labur bati ekin. Bertan dago luzeko pasagune gogorrena. Azken metroak euste leku onak dituen plaka batetik egiten dira.

L4 (25 m, 6 aseguru, 5b). Ageriko diedroa. Ondoren erdian kanal-pitzadura moduko bat agertzen duen ezproia.

Oinez 20 m inguru igo aurrean dugun hormaren oinarriraino. Bilgunea kimiko handi batean egin daiteke.

L5. Guk ez genuen egin. Azken bilgunetik bidezidorrari jarraituz ezkerrera egin behar da.


 



Jaitsiera: Oinez bidezidorretik. Zailtasunen bat duten zatiak altzairuzko kable batez osatutako bizi-lerroarekin daude babestuta eta destrepatu behar direnak ferratetan aurkitzen diren moduko grapekin.

 

Materiala: 8-10 zinta + bilgunerako materiala. Friendsak eta fisureroak ez dira beharrezkoak, baina beraiekin “jolastu” nahi baldin badugu, harkaitzak aukera handiak ematen ditu pitzadura eta zulo ugari baititu.

Arroka: Kalitatezko kareharri grisa.

Orientazioa: Hegoa.

Iraupena: 1h45min

Nork irekia: Antoni Alarcón eta Joan Baraldes, urria 2016.

Nork garbitua eta birrekipatua: Santi Sanz, ekaina 2019

 

Cambiar idioma (Castellano)