© X. Larretxea. Con la tecnología de Blogger.

2022/06/22

Hobetzen doan bidea. Arroka trinkoa, oso kalitate onekoa. Azken luzeko lehen metrotan dagoen horma labur bat izan ezik, plaka etzanetatik eskalatzen da. Gainera arrokak oinentzat oso aproposak diren erlaitz zabalak agertzen ditu. Ongi ekipatua. Eskalatzen jarraitzeko gogoarekin uzten zaitu. Hala ere inguruko beste bideren batekin osa daiteke eguna.

Bideak bilgune modernoak (bi parabolt eta 2 eraztun berriz osatutakoak) eta itxura zaharragoa dutenak konbinatzen ditu. Azken hauek 2 parabolt eta eraztunez osatuta daude, baina txapen ordez plaka metaliko gorri batzuk dituzte. Riglosean aurki daitezkeen bilguneen modukoak dira. Hori gogorarazi zidaten behintzat. Bilgune modernoak ipinita dauden tokiak kontuan izanik, uste dut rapelatzeko prestatuta daudela. Hala ere, erosoagoa eta azkarragoa da oinez jaistea.

Hirugarren bilgunetik bidea uzteko aukera dago. Bilgunearen ezkerrean, 5 metro ingurura, kable bat dago. Kable horrek delikatua izan daitekeen zati txiki bat igarotzeko balio du. Zati hori gainditu ondoren oinez jaistea soilik geratzen da.

Zati batzuetan “zailtasuna” hurrengo asegurua aurkitzean datza (arrokarekin oso ongi mimetizatzen dira). Orokorrean kanalaren zentrotik bi metro inguru ezkerrera kokatuta daude.

Eguzkiak ematen dio, goiz-goizetik. Udaberri eta udazkenerako aproposa. Udaran hobe arratsaldeko azken orduetarako uztea (itzala). Bidearen izena hormaren oinean aurkituko dugun plakatxo metaliko batean dago.

 

Iristeko: Calcena herrira hurbildu. Herria zeharkatu eta hirurehun  metro aurrerago (Tiergatik bagatoz) edota herrira iritsi baino lehen (Cueva de Agredatik bagatoz) bidegurutze eta zubi bat daude. Zubiaren alboan 3-4 kotxerentzat aparkatzeko lekua dago. Aurrerago, errepidearen ertzean aurkitzen diren espazio batzuk aprobetxatuz, aparkatzeko aukera dago ere. Kotxe batentzat edo birentzat tokia duten lekuak dira (beteta egon daitezke).

 

Hurbiltzeko: Kotxea uzten dugun tokitik, errepidez, hormaren oinarrira hurbildu. Guztira 3-5 min beharko ditugu.

 

L1 (35 m, 6 aseguru, 3c). Kanalaren ezker aldetik metro pare bat ingurura igotzen den eta erresalte txikiren bat duen plaka etzana. Arroka trinkoa da eta oinentzako erlaitz ugari aurkezten ditu.

L2 (30 m, 9 aseguru, 4a). Bilgunetik irteteko 3-4 metroko hormatxoa. Euste leku onak ditu. Lehen asegurua ezkutuan dago (ez da ikusten bilgunetik) eta bigarrena erdi ezkutuan (hormatxoaren irteeran, ezkerrean). Lehen hormatxo hori gainditu ondoren, beste bat dago, baina aurrekoarena baino txikiagoa. Ondoren plaka batetik igotzen da. Lehen metroetan zuzen eta ondoren ezker aldera egiten den zeharkaldi gorakor bat eginez.

 

L3 (30m, 8 aseguru, 4b). Plakatxo etzana hasieran. Ondoren plaka bertikal-semikanala. Zati hori gainditu ondoren, luzea eskuinetik ezker aldera igotzen den plaka batean amaitzen da. Luze osoan euste leku onak daude eskuentzat eta erlaitz onak oinentzat.

L4 (15m, 5 aseguru, 4c). Euste leku onak dituen 4-5 metroko horma bertikala hasieran. Kanpo aldera tiratzen du zertxobait. Ondoren zulo ugariko eta arroka trinkoz osatutako plaka. Bilgunea gailurra baino 5 metro lehenago dago. Plaka metaliko gorriak dituzten 3 paraboltez osatuta dago.

 




Jaitsiera: Gailurretik gure aurrean dagoen lepotxora hurbildu. Bertan, eskuin aldera egin behar da eta erresalte txiki bat jaitsi. Hori jaitsi ondoren ageriko bidezidor bat aurkituko dugu. Jarraitu hori. Zertxobait aurrerago beste erresalte bat aurkituko dugu (aurrekoa baino zertxobait handiagoa), hau kate batez hornitua. Katearen laguntzarekin jaitsi eta bidezidorrari jarraituz 7 minututan errepidean egongo gara. Hortik kotxea utzi dugun tokiaren arabera beste 1-5 minutu beharko ditugu kotxera iristeko.

 

Materiala: 10 zinta + bilgunerako materiala. Fisuak eta friendsak ez dira beharrezkoak.

Arroka: Kararria.

Orientazioa: Hegomendebaldea.

Iraupena: 2h.

Nork irekia eta ekipatua:

 

Cambiar idioma (Castellano)


2022/06/16

Oharra: Lehen bi luzeak “Creador de sueños” bidekoak dira eta beste biak “Concepción García” bidekoak.

Bide polita. Lehen bi luzeetan pasagune finak dituzten arroka trinkoz osatutako plaketan eskalatzen da. Lehen luzeari 5c ematen diote, baina lasai-lasai 6a izan daiteke. Hurrengo bi luzeetan (Concepción García bidearenak) arrokaren kalitatea jaitsi egiten da eta euste-leku batzuekin arreta izan behar da (gehien bat azken luzean). Hala ere, azken luzea kanal moduko baten barrutik doanez, bota ditzakegun harriek ez dute arriskurik lineatik kanpo eroriko lirateke eta.

Bidea rapelatzeko prestatuta dago, baina hobe oinez jaistea. Azkarragoa eta erosoagoa da. Atzetik jendea badugu edo beheko bideetan jendea badago, oinez jaisteko asuntoa derrigorrezkoa bihurtzen da. Segurtasunagatik.

 

Iristeko: Morata de Jalón herritik abiatuta hormetara hurbildu eta Pared del Reloj hormara hurbiltzen garen heinea, pistan aurkituko dugun lehen zabalgunean kotxea aparkatu. Bi kotxeentzat lekua dago.   

 

Hurbiltzeko: Oinez bideen oinarriraino igo (7 min).

 

L1 (30 m 8 seg., 5c). Plaka, plaka eta plaka. Pasagune batzuk finak.

Aseguruen artean ezkerrera eta eskuinera, eta eskuinetik ezkerrera mugitu behar da zulo onenak aurkitzeko. Bilgunea iritsi baino lehenago pasagune fina. Hobe eskuinetik. Lehen asegura zertxobait altua.

L2 (30 m, 10 seg., 6a). Bilgunetik eskuin aldera irten. Lehen erresaltea gainditu ondoren diedro ireki moduko bati ekin behar zaio. Ondoren oinetan fidatu behar den pasagune finak dituen plaka dator. Pasaguneren batean oinak asko igo behar dira. Azken metroetan plaka etzanago da eta lasaiago eskalatzen da.

L3 (25 m, 5 aseguru, 5b). Harmailak hasieran. Bigarren aseguruaren parean, eskuinera, dagoen harri bloke handirekin kontuz. Ematen du erortzekotan dagoela. Luzea diedro-babaresa oso polit batekin amaitzen du. Estutu behar da.

L3 (25m, 5 aseguru, 5a). Pitzadura zabalaren ezkerrera dagoen hormatik igo behar da. Euste leku onak, baina arrokak ez du konfiantza handia ematen. Beste aldera pasatzen da (ezkerrera) eta kanal moduko batetik igotzen da. Lehenik diedro motz bat gainditu behar da eta kanaletik jarraituz (harri solteak) irteerako hormatxora iritsiko gara. Euste leku onak, baina hemen ere arrokarekin arreta izan behar da.

 




Jaitsiera: Eskuin aldera eginez gailur aldera igotzen hasi. Horretarako hormaren eskuin ertzari jarraitu. Goian (4 min) pintura urdin-zuriko markak aurkituko ditugu. Horiei jarraitu eta bidezidorretik lepotxo batera jaitsi (7 min). Hortik, eskuin aldera, zuzen jaitsi egokiena ikusten dugun tokitik (bidezidor arrastoak). Kotxera iristeko 20 min inguru beharko ditugu.

Gauzak bidearen oinarrian utzi baditugu, lepotik behera jaitsi eta eskuinean geratzen zaigun gandorraren oinarria inguratu. Igoera xamur baten bideen hasieran utziko gaitu 5 minututan.

Rapelatzen jaisteko aukera dago. Bilgunean 2 parabolt eta 2 eraztunez eraikiak daude (R3 izan ezin; eraztunen partez maillotak).

 

Material: 10 zinta + bilgunerako materiala. Fisuak eta friendsak ez dira beharrezkoak.

Arroka: Kararria.

Orientazioa: Hegomendebaldea.

Iraupena: 2h.

Nork irekia eta ekipatua: ¿?

 

Cambiar idioma (Castellano) 

2022/06/08

Bi minutuko hurbilketa duen bidea. Edozein momentutan egiteko balio dezake, baina eguraldia oso segurua ez denerako oso aproposa da atzera-egitea oso erraza delako eta ez duelako arazorik. Ongi ekipatua dago eta arroka ona da, baina goiko aldean oraindik jende gutxi pasa da eta arroka oraindik zertxobait “basatia” dagoenez blokeren bat edo besterekin arreta izan behar da. Denborarekin, jendea pasa ahal, hobetzen joango da.

Bideko zailtasun aipagarriena lehen luzeko 6a zailtasuna duen pasagunea da (5c/A0). Beste guztiak zailtasun oso eskuragarria du eta gozatu egiten da.

Bigarren luzearen erdi aldera “La gran travesía” bidearekin gurutzatuko gara (berdez margotutako paraboltak). Azken bi luzeetan paraboltak txapak izan beharrean kate-mailak dituzte.

Lehen bi luzeak rapelatzeko prestatuta daude (2 parabolt + 2 eraztun). Hortik aurrera hobe da goitik irtetea eta katez hornituta dagoen bidetik jaistea.

Gailurretik Morata de Jalón aldera dauden bistak zoragarriak dira. Horrengatik soilik pena merezi du igoerak.

 

Iristeko eta hurbiltzeko: Ikus hurrengo sarrera.

 

L1 (35 m,11 aseguru, 6a). Nahiko etzana den plaka batek horma bertikal baten oinarrian uzten gaitu. Hasieran euste leku onak ditu, baina bere erdi aldera pasagune gogorra dago. Pasagune hori gainditu ondoren zailtasuna gutxitzen doa eta bilgunera hurbiltzen garen heinean plaka etzan batetik igotzen da.

Lehen asegurua zertxobait altua (7-8 metrora). Hala ere, nahi bada, alboko bidearen (Edelweis) lehen asegurua erabiltzeko aukera dago.

L2 (35 m, 9 aseguru, 5a). Plakatxoak eta harmailak hasieran. Ondoren, zeharkaldi labur bat eginez, metro pare bat ezkerrera egin behar da. Tarte honetan dago luzeko pasagunetxo gogorrena. Hori gainditu ondoren harri trinkoz osatutako inklinatutako erlaitz handi batera irteten da. Bertan parabolt berde bat eta eskuin aldera adierazten duen gezi berde bat aurkituko ditugu. Kontrako norantzan igo behar da eta ezkerrera xume eginez igo. Beste parabolt berde bat aurkituko ondoren, azken metroak, harmailak izango balira, erresalte motz segida batetik egiten dira.

L3 (30m, 3 aseguru, 3b). Gandorraren ertza aurkitzera, eskuin aldera irten bilgunetik. Ondoren galdorraren eskuin aldetik igotzen da, ertzetik metro batzuk behera. Luze oso etzana. Arroka ona, baina blokeren batekin edo bestearekin arreta izan behar da.

L4 (25m, 3 aseguru, 4c). Zimurdura pilo bat duen plaka bertikal laburra. Gailurrera iristerakoan altzairuzko klabea duen ipurua aurkituko dugu. Bertan bilgunea egin daiteke, baina 5 metro gorago, eskuinera, bi paraboltez osatutako bilgunea dago.

 




Jaitsiera: Ertza eskuin aldera jarraitu eta hormaren ertza jarraituz  eskuin aldera jaitsi. “Aguja del Olvido” orratzaren gailurraren parera izan arte jaitsi behar dugu. Mugarri bat  eta erresalte labur bat jaisteko balio duen kate zati motz bat ikusiko dugu. Hori jaitsi eta jaisten jarraitu, oinez, hurrengo kateak ikusi arte (mugarria hasieran). Kateek bertikalagoa den zati bat nahiko modu erosoan jaisteko aukera ematen dute. Bidearen oinera iristeko, guztira, 25 min inguru beharko ditugu.

 

 

Materiala: 11-12 zinta + bilgunerako material. Friendsak eta fisureroak ez dira beharrezkoak.

Arroka: Kararria.

Orientazioa: Hegomendebaldea.

Iraupena: 1h 15 min.

Nork irekia eta ekipatua: Jesus Yarza, Javier Ortega eta Javier Vera, azaroa 2016.

 

Cambiar idioma (Castellano)


2022/05/26

Anfiteatro (Plaza de Aragón) handi batez banatutako bi plakaz osatuta dagoen bidea motza. Tarte bat osatzeko edo luzeetan hasteko bide aproposa. Goiko plaketan, bidearen ezkerrera eta eskuinera, bide berriak ekipatu dira (“Lourdes”, “Lucia” eta “Plaza Aragón s/n”).

Jarduera zertxobait laburra suertatzen da, baina 2 luzez osatutako inguruko bideekin osa daiteke. Adibidez “Furtivos” edota “Clandestina” bideekin.

 

Iristeko: Chodes herrian jaiotzen den pista erabiliz hormetara hurbildu eta trenbidearen alboan dagoen aparkalekuan aparkatu.

 

Hurbilketa: Bi minutu eskasean bidearen oinarrian gaude. Ezinezkoa da nahastea. Bidearen izena horman itsatsita dagoen harri zabal batean idatzita aurkituko dugu, Chopera eta Macizo de Ali sektorera damaren bidearen alboan.

 

L1 (35 m, 9 aseguru, 4c). Hasieran oinentzat erlaitz txiki ugari dituen plakak. Ondoren, ezkerretik hobeto egiten den erresalte bat (eskuinetik zikina). Azkenik pasagunetxo finenak dituen plakatxo bat.

L2 (15 m, 0 aseguru, II). Ia oinez egiten da. Hurrengo plakaren oinarrira iristeko trantsiziozko luzea. Bilgunea kankamo bat eta mailloia duen parabolt batez osatuta dago.

L3 (30m, 7 aseguru, 5b). Sabai batez banandutako bi plaka. Pasagunetxoa sabaia gainditzeko. Euste leku inbertitu baten eta ipuru txiki baten laguntzarekin ongi egiten da. Goi aldeko plaka oso polita, zimurrez osatutako euste leku ugariekin.


 

Jaitsiera: Bidetik rapelatzen. R3tik R1era eta hortik lurrera. 60 metroko bi sokekin seguruenik tirada batean lurrera iristeko aukera dago, baina harriak botatzeko aukera handia izango delakoan gaude. Hobe bitan zatitzea.

 

Materiala: 9 zinta + bilgunerako materiala. Fisureroak eta friendsak ez dira beharrezkoak.

Arroka: Kararria.

Orientazio: Hegomendebaldea.

Iraupena: 1h.

Nork irekia eta ekipatua: Jesus Yarza eta Javier Vera, urtarrila 2017.

 

Cambiar idioma (Castellano)

 

 

2022/05/14

Bideari buruz Interneten informazio gutxi zegoenez hasiera ikusirik pentsatzen genuen bide osoa ongi ekipatuta egongo zela, baina gauza asko aldatzen da L2an. Lehen 25 metroak nahiko etzanak dira, baina parabolt bakarra dago (lehen erresaltean, bilgunetik 8 m ingurura). Lehen eta bigarren aseguruen arteko urrutiratzea izugarria da (15-20 m ingurukoa). Egia da arrokaren kalitatearekin eta plaka den etzanagatik oso zaila dela zerbait apurtu eta erortzea, baina aseguru pare bat faltan bota genituen zati horretan. Eskerrak friendsak igo genituela. Urrutiratze horretan autobabes pare bat jartzeko aukera dago (tomen urdina eta berdea jarri genituen), baina katxarreatzen eta tokiak aurkitzen jakin behar da. Leku aproposak ez badira aurkitzen psikologikoki estualdi ederra pasa ahalko da.

Azken bilgunea eraztunik gabe. Malloiren bat eraman.

 

Iristeko eta hurbiltzeko:  Ikus hurrengo sarrera. Eskuineko sektorera hurbiltzeko onena C bidezidorra, muinoari buelta osoa ematen diona, jarraitzea da.

 

L1 (20 m, 5 aseguru, 4c). Horma motz bat hasieran, 4-5 m ingurukoa, 2 paraboltekin babestua. Bigarren aseguruaren azpian, justu bere azpian, dago pasagunea ematen ahalbidetzen duen euste leku ona. Euste lekua zertxobait altu geratzen da eta trukua beheko zuloa alderantziz, behetik gora, hartzea da. Horreko oinak zertxobait igotzea ahalbidetzen dizu eta horrela  euste lekura iritsi zaitezke. Jarraian eskuin aldera igotzen den euste leku onak dituen plaka. Gandor etzan batera irteten da. Azken metroak (5 edo 6) asegururik gabe arroka trinkoz osatutako plaka etzan batetik.

L2 (40 m, 4 aseguru, 5b). Parabolt batez babesturiko erresalteraino iritsi arte (urrutiratzea) plaka etzan bat. Ondoren, diedrotxo-kanal batera iritsi arte, berriro plaka etzan bat. Diedrotxoan totem urdin bat ipintzeko aukera dago. Berriro plaka etzanetik igotzen jarraitzen da horma bertikal baten oinarrira iritsi arte (hemen totem berde bat jartzeko aukera dago, baina zertxobait kili-kolo). Horma bertikala ongi kokatutako hiru aseguruekin babestua. Lehen asegurua jarri ondoren hobeto igotzen da zertxobait ezker aldetik.

L3 (35m, 1 aseguru, 3c). Ipuru aldera igo (zintaren bat jartzeko aukera) eta ondoren eskuineko gandortxotik igotzen jarraitu. Bertan dago luzeko parabolt bakarra. Ondoren plaka zabal eta oso etzan bat. Azken zati honetan autobabeseren bat jartzeko aukera dago.





Jaitsiera: Bidetik rapelatuz.

 

Materiala: 6-7 zinta + bilgunerako materiala. Friends joko bat L2rako.

Arroka: Kararria. Tillita trinkoa.

Orientazioa: Hego ekialdea.

Iraupena: 1h.

Nor irekia eta ekipatua: ??

 

Cambiar idioma (Castellano)

 

 

2022/05/06

Uste genuena baina gogorragoa suertatu da bidea. Behetik irekia. Eskalada mota aldetik luze oso desberdinak (plaka, gandorra, horma…)

Lehen luzeko horma-makurgune laburra gainditzeko estutu behar da (kanpora botatzen du) eta azken luzeari 6a zailtasuna ematen diogu. Lehen metroak ongi eskalatzen uzten ditu, baina zailtasunean oso mantendua eta paso fin ugari dituen plaka bertikala  da. Luzearen erdia egin ondoren gauza lasaituko dela pentsatzen duzu, baina oker zaude, estutzen jarraitu behar da. Ia amaiera iritsi arte ez du treguarik ematen.

 

Iristeko eta hurbiltzeko: Ikusi hurrengo sarrera.

 

L1 (20 m, 3 aseguru, 5c). Euste leku oneko plaka nahiko etzana hasieran. Lehen eta bigarren aseguru artean urrutiratzea, baina autobabesak jartzeko nahiko aukera daude. Ondoren horma-makurgune labur bat. Euste lekuak ditu, baina kanpo aldera botatzen du. Azken asegurutik bilgunera doan tartea zertxobait expoa da, gehien bat bigarrenarentzat zailtasun maila aldetik justu bazabiltza. Eskuin aldera egiten du eta erortzen bazara pendulu eder bat daukazu.

L2 (25 m, 5 aseguru, 4b).  Eskuin aldera irten. Gandorrera igotzeko pasagunetxo bat. Ondoren harri-bloke handiz osatutako gandor zabala. Blokeren bat edo besterekin arreta izan behar da.

L3 (30m, 1 aseguru, 3c). Azken plaka handira iristeko egin behar den trantsiziozko luzea. Lehen 15 metroak oinez egiten dira. Ondoren 5 m inguruko plakatxo etzana, parabolt batekin babestua. Bilgunea erlaitz eroso batean.

L4 (30m, 11 aseguru, 6a).  Bilgunetik ezkerrera ikusten den parabolt lerroa jarraitu behar da. Bilgunetik irten eta 3-4 metro ezkerrera desplazatu parabolt lerroaren bertikalaren azpian jartzeko eta igotzen hasi. Lehen metroak ongi egiten dira, baina hirugarren-laugarren asegurutik aurrera oinak ongi jartzea funtsezkoa duten pasagune finak aurkituko ditugu. Plaka bertikala da eta zailtasuna mantendua da. Txapen artean eskalatu behar da. Hori bai, noizbehinka deskantsatzea ahalbidetuko diguten euste lekuak aurkituko ditugu.

 





Jaitsiera: Bidea rapelatzeko prestatuta dago. Bilgune guztiak bi parabolt eta bi eraztunez osatuta daude. Aukera hori egokia da hormako beste bideren bat egin nahi bada. Oinez jaisteko atzean dagoen bidezidorra aurkitu eta oinez jaitsi. Kotxera iristeko guztira 25 min inguru beharko ditugu.

 

Materiala: 11 zinta + bilgunerako materiala. Fisu edota friends joko bat L1 luzerako.

Arroka: Kararria.

Orientazioa: Hegoa.

Iraupena: 1h 30 min.

Nork irekia (behetik): David Dominguez eta Juan Gutierrez, otsaila 2014.

 

Cambiar idioma (Castellano)

 


2022/04/30

“Bob Esponja”  ongi ekipatutako bide erraza da. Umeak eramateko, eskalatzen hasteko edota Formiguerako hego hormara hurbiltzeko balio dezake. Aldapa guztia igotzea aurrezten duzu eta gainera beroketa burutzen duzu. Hori da guk egin genuena. Luze homogeneoena lehena da. Beste biak aurrekoarekin alderatuta zailtasunean nahiko antzekoak dira, baina maila ematen dioten pasagunetxo bana dituzte. Hala ere, asegurua beti gertu izango dugu eta ez da estutasunik pasatzen. Arroka ona. Lehen bi bilguneak eraztunekin rapelatzeko prestatuta daude. Giro hezearekin lehen luzeko plaka etzana hezea eta zertxobait labainkorra egon daiteke.

“Bob Esponja” bidetik “El niño los peines” bidera igotzeko nahikoak dira, oinez, 2 min eskas. Bidea lehorra badago ez du pena merezi katuak kentzea ere.

Bidea aurkitzeko hormaren oinarria amaieraraino jarraitu. Bertan bistako parabolt lerro bat ikusiko dugu eta lerro horri jarraituz zinta bat duen zuhaixka bat. “Los hijos del Palau” bidea da. Gure bidea metro batzuk eskuinera geratzen da eta, hasieran, ezproi moduko batetik doa. Lehen asegurua begetazioak ezkutatzen du. Bide honetako bilguneak ere rapelatzeko prestatuta daude (2 parabolt + 2 eraztun). Inguruko beste bide bat egin nahi badugu rapelatzea da aukera erosoena.

Bi bideak konbinatuz eskalada egun polit bat irteten da.

 

Iristeko: St Llorenç de Montgai herrira hurbildu eta Formiguerako aparkalekuan kotxea utzi.

 

Hurbiltzeko: Erreka alboan doan bidezidorra jarraitu. Lehen bidegurutzean (ferrata adierazten duen horretan) eskuinera hartu eta zuzen igotzen jarraitu. Kotxetik 5 min ingurura bidearen hasieran egongo gara. Metro batzuk aurrerago “Bob Esponja” bidetik jaisteko edo Formiguerako hego hormara igotzeko bidezidorra ikusiko dugu.

 

Bob Esponja (4c, 95 m, derrigorrez 4a)

L1 (20m, 7 aseguru, 3c). Itsasgarritasunezko pasagunetxoren bat duen plaka etzana. Eskalada motan homogeneo den luzea da.

L2 (20 m, 5 aseguru, 3c). Harmailez osatutako gandorra. Maila ematen dion pasagunetxoa laugarren aseguruaren parean. Lehen bi luzeak elkartzeko aukera dago.

L3 (25 m, 7 aseguru, 5b). Erdian zati bertikal bat duen gandor horizontala. Eskalada polita arroka onean. Maila ematen dion pasagunetxoa laugarren aseguruaren parean. Zati bertikala gainditu ondoren bilguneraino azken metroak oinez egiten dira.

 





El niño los peines (5c, 60 m, derrigorrez 5b)

L1 (30m, 10 aseguru, 5c). Gandor moduko bat hasieran, zertxobait zikina eta non oinekin eskalatzen den (lehenengo asegurua begetazioak ezkutatzen du). Ondoren zeharkaldia eskuin aldera ageriko arrasto zurira iristeko. Arroka ongi garbitu dutela nabari da, baina euste leku batzuk ongi aztertu behar dira oraindik. Aurrean arrasto zuri bertikala dugu, arroka on eta trinkoarekin. Arrastoa eskalatzen uzten da, baina pasagune gogortxoren bat badu. Azken metroak plaka etzanago batetik egiten dira.

L2 (30 m, 7 aseguru, 4b). Plaka etzana hasiran. Azken metroetan plaka tentetzen joaten da, baina ez gehiegi.

 


 


Jaitsiera: Mugarriak jarraitu eta ageriko bidezidorretik jaitsi.

Orain ezin da trenbidea gurutzatu. Hesi metaliko bat dago eta ateek kandadua jarrita dute. Metro batzuk jaitsi behar dira eta azpitik zeharkatu. Errekarentzat eginiko tunel handia erabili behar da trenbidea azpitik gurutzatzeko. Erosoa eta trenbidea gurutzatzea baino arrisku gutxiagokoa. Kotxera itzultzeko, guztira, 20 min inguru beharko ditugu.

 

Materiala: 10 zinta + bilgunerako materiala. Fisureros eta Friendsak ez dira beharrezkoak.

Arroka: Karaharria.

Orientazioa: Hegoa. Goiz-goizetik eguzkiak ematen dio.

Iraupena: 30min “Bob Esponja” biderako eta 1 h “El niño los peines” biderako.

Nork irekiak eta ekipatuak: “Bob EsponjaJuan Gutierrez,  azaroa 2011 eta “El niño los peines” Juan Gutierrez, abuztua 2019.

 

Cambiar idioma (Castellano)


2022/04/24

Gandorraren izena Joan Manel Remacharen omenez da. Bere oroimenez bidearen hasieran plaka handi bat jarrita dago.

Azken 5 metroak izan ezik bideak arroka ona du eta ongi ekipatuta dago. Azken zati hori 3 paraboltekin babestuta dago, baina estutu behar da. Bigarren luzea da, dudarik gabe, luze bertikalena, zailena eta zailtasunean mantenduena dena. Txapen artean eskalatu egin behar da. Bigarren eta laugarren aseguruen artean tranpa egin daiteke eta, asko luzatuta, A0 moduan egin. Bostgarren eta seigarren aseguruen artean, niretzat  beraien artean nahiko urrun, ezker aldera eginez igo behar den plaka fin bat dago eta bertan ere eskalatu behar da. Gainera erorketa ez da ona, sabai baten goiko ertzetik igo behar delako. Bi aseguru horien artean beste bat faltan bota nuen. Maila derrigorrezkoa.

Hurbilketa “super luzea”, 30 segundokoa. Bai, ez nahiz nahastu, gehienez jota hogeita hamar segundo dira. Itzulia ere oso erosoa.

 

Iristeko: Sant Llorenc de Montgai herrira hurbildu eta gandorraren aurrean aparkatu. Pare bat kotxeentzat lekua dago.

 

Hurbiltzeko: Bertan dauden 3 edo 4 grapa metaliko erabiliz bide ertzean dagoen erresaltea igo. Kate batek irteera egiten laguntzen du. Bidearen hasieran oroimen-plaka handi bat dago.

 

L1 (30m, 7 aseguru, 5a). Plaka fin batekin hasten da. Lehen asegurua nahiko altua. Behin lehenengoa txapatu ondoren lasaiago igotzen da. Euste leku onak dituen kanal-pitzadura batetik jarraituz bloke handi batera iritsiko gara. Bere eskuinetik gainditu eta 2 bloke handien ezkerretik zuzen igo. Bilgunea erlaitz handi eta eroso batean dago.

L2 (25 m, 7 aseguru, 5c). Hirugarren asegururaino plaka oso bertikala. Ondoren 2-3 metro eskuinera egin behar da ertz batetaraino. Ertz horrek pasagune finak dituen plakari sarrera ematen dio.

Azken metroak ezkerrera egiten den zeharkaldia da. Ez da oso zaila, baina esposatua da. Bilgunea erlaitz handi batean. Gure ezkerretara, bi edo hiru metrotara, beste bilgune bat dago. Rapelatutako ekipatua dago, kate batez lotutako bi paraboltez gehi eraztun batez.

Seigarren asegurua baino zertxobait gorago beste bilgune bat aurkitzen da, baina leku deseroso batean dago. Hobe zeharkaldia egin eta erlaitzean bilgunea egin.

L3 (35 m, 9 aseguru, 5b). Bilgunetik zuzen gorantz irten. Euste leku oneko horma laburra. Erreferentzia batzuk diote bidea ezkerrean geratzen den katedun bilgunearen ezkerretik jarraitzen duela, baina guk zuzen egin genuen logikoagoa ikusten baikenuen. Eskuinera egiten duen zeharkaldi xume bat eginez jarraitu behar da iltze batera iritsi arte. Ondoren zuzen gora ezproiaren ertzetik ongi babestutako plaka errezetatik. Azken metroak kanpora botatzen duen horma batetik egiten dira. Bertan azken aldiz estutu beharko dugu. Zati horretan ezkerreko arroka txarra da, baina eskuinekoa sendoa da.

 





Jaitsieera: Beti eskuinera eginez, bidezidorra jarraitu. Lau minutura pista moduko batera iritsiko gara. Eskuinera egin. Metro batzuk aurrerago gorantz jotzen duen bidezidorrean bihurtzen da. Bideari jarraituz, 8 min ingurura, zertxobait jaitsiz, kotxeentzat aproposa den pista batera iritsiko gara. Pistari jarraituz errepidera iritsiko gara eta bertatik kotxea utzi dugun tokira. Guztira 20 min inguru.

 

Materiala: 9 zinta + bilgunerako materiala. Zailtasun mailarekin justu bagabiltza egokia izan daiteke Friends joko bat, gehienbat L2 rako. Hala ere, trastoak jartzeko guk nahiko genituzkeen baino toki gutxiago dago.

Arroka: Kareharria.

Orientazioa: Hegoa.

Iraupena: 1h45min.

Nork irekia eta ekipatua: Quim Lores eta Andreu Cots, ekaina 1971.

 

Cambiar idioma (Castellano)