© X. Larretxea. Con la tecnología de Blogger.
Mostrando entradas con la etiqueta Lleida. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Lleida. Mostrar todas las entradas

2026/08/21

Bideen zerrendarako lotura

Formiguera-ko horma handiko beste bide labur bat. Oro har, arroka ona da, baina zatitxoren batean eusten duguna kontrolatu behar da. Eskalada bertikala eta teknikoa; garrantzitsua da oinak ongi ipintzea.

Tarte fina L1aren bigarren zatian. Pultsazioak berreskuratzen dira zuhaixkari heltzen zaionean. L2an zati fina lehen erdian dago. Bigarren zatia bertikala da, baina helduleku gehiago ditu. Esan daiteke L2an ez dagoela pasagune gogorrik, baina zailtasun mailan oso jarraia da.

 

Iristeko eta hurbiltzeko: Ikusi hurrengo sarrera.

 

L1 (25 m, 6 aseg., 5c). Ezproitxoa arrakala handiaren ezkerretara. Arrokarekin arreta pixka bat izan behar da. Gero, plaka bertikal bat, pasagune fin batzuekin. 3. eta 5. aseguruen artean tarte fina. Urrutiratzea lehen eta bigarren seguruen artean.

L2 (30 m, 11 aseg., 5c). Plaka bertikal luzea. Azken 5 aseguruetan helduleku gehiago.

L3 (25 m, 6 aseg., 4c). 8-10 m-ko plataforma horizontal batek kanalaren oinarrian uzten gaitu. Ondoren nahiko ondo igotzen uzten duen kanala.



 

Jaitsiera: Oinez.

 

Materiala: 11-12 zinta + bilgunerako materiala. Friendsak eta fisureroak ez dira behar.

Arroka: Kareharria (tillita).

Orientazioa: Hegoa

Iraupena: 1h 30min.

Nork irekia: Josep Godoy eta Jordi Muñoz, 1979ko urtarrila.

Nork birrekipatua: J. Godoy, Ll. Olondriz eta A. Sans, 2017an.

 

Cambiar idioma(Castellano)

 

2026/03/23

Paret de la Formiguerako inguru honetan egon ginen azken alditik, beste bide pare bat ireki dituzte, eta, ingurua ondo ezagutzen ez duen norbaitentzat zerbait korapilotsua izan daitekeenez, bideak adierazten dituen krokis bat egitea erabaki dut.




Bide bakoitzaren banakako sarrea esteka hauetan aurki ditzakezue:

Normal

Vía dels Jesusos o Savina wall

Memoriaselectiva

Lacola

 

Hizkuntza aldatu (Euskara)

2025/12/29

Bideen zerrendarako lotura

Bide bitxia inguru eder batean. Sant Honorat aldera dauden bistak oso politak dira. Horregatik bakarrik merezi du bidea egitea. Orientazioagatik (ipar mendebaldea) egun beroetan igo daiteke oraindik (guri tokatu zitzaigun bezala), ia eskalada guztia itzalpean egiten baita.

Bide erraza, bi zailtasun puntual dituena. Gainerakoa plataforma zabaletan egiten diren trepadak dira, eta zailtasuna hurrengo parabolt non dagoen aurkitzea da, oso ondo mimetizatzen baitira arrokarekin. Horman nabigatzen ibiltzeak interes puntu bat ematen dio eskaladari.

Lehenengo zailtasuna L1ean lurretik irtetea da. Oinetaz fidatzeko pasagune txiki bat dago, lehen paraboltera iristeko. Luzearen gainerakoa zeharkaldi luze bat da, lurretik 5 m-ko altuerara, plataforma on batetik (II). Gainera, oso ondo babestuta dago.

Bigarren zailtasuna, L2ren hasieran dagoena. 6-8 m-ko tarte bertikal labur bat da (4 parabotekin oso ondo babestuta). Hormatxo honen bigarren zatian pixka bat estutu behar da. Euste leku onak daude, baina gutxi oinetarako.

Juan Vidalen krokisean 4 parabolt agertzen dira L4ean, baina guk ez genituen azken 2ak ikusi/aurkitu. Harri solte ugariko eremua da eta, harkaitzarekin mimetizatuta, agian, saltatu egin genituzke.

 

Iristeko eta hurbiltzeko: Ikusi hurrengo sarrera.

 

L1 (35 m, 6 aseg., 4c). Lurretik altxatzeko pasagune txikia. Gero zeharkaldi horizontal bat plataforma batetik, erraza eta ondo babestua (II). Azken 15 metroak oinez egiten dira, bidexka batetik, sabai handi baten azpian dagoen plataforma belartsu zabal batetik. Sabai zabal horren eskuineko izkinan R dago.

L2 (45 m, 7 aseg., 5b). Lehenengo 6-8 metroetan, oso ondo babestuta dagoen zatitxo bertikala (4 parabolt). Etzana den leku batera irteten da. Pixka bat eskuinerantz igo, bilera aurkitzeko goranzko diagonala eginez. Bosgarren parabolta harri-mugarri baten azpian dago (pixka bat berregin genuen; ondo baitator asegurua aurkitzeko; zaila da ikusten txapa txikia duelako).

L3 (35 m, 5 aseg., 4b). Diagonal bat eginez eskuinerantz igo, goian, eskuinean, ikusten den ur-arrasto beltz baterantz. Lehen asegurua R-tik gertu dago. Bigarrena lehenengotik 10 bat metrora dago. Tarte batean horizontalean jarraitu eta hurrengo plataformara igo behar da. Han, hurrengo parabolta aurkituko dugu. Luzeraren azken zatia (ur-arrastoaren eskuinaldean dagoena) pixka bat bertikalagoa da, baina ondo babestuta dago 2 paraboltekin (luzeraren zailtasuna hemen kontzentratzen da). R ur-arrastoaren eskuinaldean.

L4 (35 m, 5 aseg., 4a). R-tik irteteko zertxobait bertikala den zatitxoa. Luzeraren zailtasuna hemen kontzentratzen da. Gero, eskuinerantz igo, arrapaletatik, Ra egiten den ipurua aurkitzeko. Azken zati honetan harri solte asko dago.

Bigarren parabolt txapatu ondoren, ezkerretara ikusten den zuhaitzean bilera egitera joan gaitezke (erreferentziaren batean horrela ikusi dugu), baina R3-ren bertikaletik igaroko ginateke eta lagunaren gainean harriak botatzeko aukera handia egongo litzateke.

 




Jaitsiera: Baselizara igotzeko bidetik, oinez (mugarriak).

5-6 minututan pistan egongo gara. Igoerako leku beretik itzul gaitezke edo, paseo polit bat emanez, Sant Honorat aldera buelta osoa eman. Luzeagoa da, baina ingurua ezagutzen ez bada, merezi duen pasealekua da. Buelta osoa ematea (zutoin adierazle batekin bidegurutze batera iritsi arte) 1h15min eta 1h30min artekoa izan daiteke. Hortik autora beste 30 minutuko jaitsiera gehitu.

 

Materiala: 7 zinta + bilgunerako materiala. R4 osatzeko zinta pare bat.

Arroka: Konglomeratu marroia.

Orientazioa: Ipar mendebaldea.

Iraupena: 1h 45 min.

Nork irekia eta ekipatua: Sergi Villar, Christian Ruiz y Joan Vidal, urria 2021.

Cambiar idioma (Castellano)

2025/12/18

Bideen zerrendarako lotura

Plaka oso etzanetan doan eta oinekin eskalatzen den bidea. Goiko aldean erresalte edo tarte bertikalagoren bat aurkituko dugu. Harkaitza ez da txarra, baina ezin da esan oso ona denik ere. Hain etzana denez, harri solte batzuk daude (goitik erortzen direnak). Hobera egingo du jendea pasa ahala.

Behetik irekitako (eta hornitutako) bidea da. Oro har urrun dauden aseguruak ditu. Pare bat luzeren hasieran (L1 eta L2; gehiago L2an), lehen asegurua urrun dago. Eskalada ez da oso zaila, baina buruz ondo ibili behar da.

Bidea rapelatu ahal izateko ekipatuta dago. R3ra arte, bilera guztiak 2 paraboltez osatuak (horietako bat uztaiarekin edo mailoiarekin). Gero hobe goitik irtetea.

Beste parabolt bat edo bi jarrita estrategikoki luzera bakoitzean, "love climbing" bide batean bihur liteke.

 

Iristeko: Oliana herritik errepidea jarraitu La Seu de Urguell norabidean. Herritik irten, biribilgune batetik igaro eta presako zubira iritsi baino dezente lehenago, eskuinera hartu Ermita del Castell adierazten duen bidegurutzean. Asfaltatutako pista paretetara hurbiltzen da. Bidebanatzea topatzean eskuinera hartu eta pistari ferrataren aparkalekuraino jarraitu.

Hurbiltzeko: Ferratara doan bidea hartu. Minutu batzuen buruan, egurrezko kartel bat aurkituko dugu. Bideak eta haien mailak adierazten ditu. 20 metro aurrerago, bidexka eremu harritsu batetik igarotzen denean, 3 bideren hasiera dago (lehenengo 3ak).

Harrizko mugarriak eta horman markatutako bideen inizialak (EO "Esperó Oliana" entzat; Ex "Entre xáfecs" entzat; ExO "Extra Omnes" entzat). Bideen hasiera 5 metroz (EO eta EX artean) eta 10 metroz (EX eta ExO artean) bereizita dago. "Entre xáfecs" bidearen lehen parabolta ikusten da, nahiko gertu dago. Erreferentzia izan daiteke gainerako bideak identifikatzeko.

Autotik, guztira, 10 minutu inguruko igoera.

 

L1 (40 m, 2 aseg., 4b). Hasieran, erresalte labur bat. Gero, plaka etzan luze bat, ezpel eta zuhaixken artean. Horietakoren bat zintaren bat jartzeko balio dezake. Bi aseguru finko bakarrak lehenengo 15 metroetan daude.

L2 (40 m, 4 aseg., 4b). Plaka luze etzana. Lehen asegurua oso goian (12 m ingurura).

L3 (35 m, 3 aseg., 4b). Plaka luze etzana, erdia baino pixka bat goragoen plataforma horizontal handi batez tartekatua. Plataforma handiaren ondoren, plakatxo bat, beste plataforma bat eta azken plakatxoa bat.

L4 (25 m, 5 aseg., 4c). Hormatxo bertikala, 2 parabolt dituena lehenengo 8 metroetan. Gero sabairantz igotzen da plaka etzan batetik. Azkenik, gorantz doan zeharkaldi bat egin behar da, ezkerrerantz, gandorrera ateratzeko. Bilera ferrataren bizi-lerroan edo haren asegururen batean egiten da.

 




Jaitsiera: Gandorra eskuinerantz jarraitu, ferratari jarraituz. Kateak dituen plaka oso etzan eta handi batera iritsiko gara, eta handik jaitsi beharko dugu. Gero oinez jaisten da. Guztira 20 bat minutu kotxera iristeko.

 

Materiala: 5 zinta + bilgunerako materiala. L1erako zinta batzuk eramatea ongi egon daiteke. Friends-en bat eraman daiteke (guk totem berde bat jarri genuen L3an), baina ez dago aukera handirik jartzeko.

Arroka: Kareharria.

Orientazioa: Hegoaldea. Udan bero handia.

Iraupena: 1 h.

Nork irekia: Rem Brescó eta Joan Asín, 2025ean. Behetik irekia.

 

Cambiar idioma(Castellano)

2025/12/08

Bideen zerrendarako lotura

Aurkikuntza txiki handi bat. Leku lasaia (egia da bertatik abuztuan ibili ginela eta bero asko egiten zuela), itzultzeko gogoz utzi gintuena. Gu arratsaldeetan hurbildu ginen, eguzkiak indarra galtzen hasten zuenean, eta, zebilen haize apurrarekin, bero handirik pasa gabe eskalatu genuen.

Garbiketa lana izugarria izan da. Nahikoa da harkaitzean zenbat orban zuri dauden ikustea. Harkaitzari azala kendu zaion eremuak dira. Eskerrak eman nahi dizkiogu Joan Vidali egindako lanagatik. Inoiz elkartzen bagara, nahi dituzun garagardoetara gonbidatuta zaude. Bideei eman dizkien izenengatik, gai horretan aditua dela uste dut. Momentu horretaz gozatzen jakingo genuke.

Luxuzko ekipamendua eta bideen luzera, bidezkoa. Egokia, egun berean 2 edo 3 bide egiteko eta irribarre zabal batekin amaitzeko.

Hemen deskribatutako bi bideetako lehen bi luzeak, oro har, plaka etzanenatik doaz, tarte bertikalagoa den zatiren batekin. L3ak bertikalak dira.

Hormaren oinera iristean, egurrezko kartel bat ikusiko dugu, bide guztien izena eta luzeen graduazioa jasotzen dituena. Gu "Triple Leffe" -tik hasi ginen, eta lehen bi luzeak kartelean jartzen zuena baino errazagoak iruditu zitzaizkigun. Agian oso ongi hornituta daudelako izan zen. Ez da estutasunik pasatzen. Azken luzean konfiatuta sartu ginen, aurreko biak bezala izango zelakoan pentsatuz (kartelak jartzen zuena baino errazagoa), eta, guztiz oker ginen, ederki estutu behar baita. Gainera, harkaitza oraindik "basati" samar dago tarte honetan, eta arrokari arreta gehiago jarri behar zaio. Hobera egingo du jendea pasa ahala.

"Red Ipa" bidean antzeko zerbait gertatu zitzaigun. "Triple Leffe" bidearen antzekoa izango zelakoan geunden, baina L1a kartelean adierazitakoa baino gogorragoa iruditu zitzaigun. Hamargarren eta hamaikagarren aseguruen artean tarte fina du, eta bertan oinekin eta eskuekin fin ibili behar da.  L2 dezente errazagoa iruditu zitzaigun, eta L3 gogorra, aurreko bideko L3aren antzera.

Bideen izenak harkaitzean adierazita daude. Izen batzuk ez dira ondo ikusten, baina bat identifikatuta, erraza da gainerako bideak identifikatzea.

 


Iristeko: Oliana herritik errepidea jarraitu La Seu de Urguell norabidean. Herritik irten, biribilgune batetik igaro eta presako zubira iritsi baino dezente lehenago, eskuinera hartu Ermita del Castell adierazten duen bidegurutzean. Asfaltatutako pista hormetara hurbiltzen da. Bidea banatzen denean ezkerreko adarra hartu. Ermitatik gertu uzten gaitu. Bertan, zabalune handi bat dago hainbat auto aparkatzeko. Behar izanez gero, urez hornitzeko iturri bat ere badago.

Hurbiltzeko: Bidezidorrak, hasieran, ezkerrerantz jotzen du, hormak dauden lekuaren kontrako norabidean, baina goi-tentsioko zutoin baten ondoren eskuinera itzultzen da eta ia galerarik gabe bideetara eramango gaitu.

2-3 minutu igo ondoren adi egon behar dugu, bidea bitan banatzen baita. Adi egon behar dugu, banaketa lekua ez baita hain agerikoa. Puntu horretan ezkerreko adarra hartuko dugu, goranzko joera argia duena. Bidezidorretik igo eta berehala hormaren oinean egongo gara.

Kotxetik, igoera guztiak, ez ditu 6-7 minutu baino gehiago behar.


Triple Leffe (70 m, 6a, derrigorrez 5c)

L1 (25 m, 11 aseg., 5a). Plaka etzana, itsasgarritasunezko pasaguneren eta sabeltxoren bat dituena.

L2 (30 m, 14 aseg., 5a). Plaka etzana, bertikalagoak diren bi zatitxoekin. Bata orban zuri handiaren parean eta bestea bilera baino metro batzuk lehenago. Zatitxo horiek euste leku onak dituzte. R sabai handiaren azpian.

L3 (15 m, 12 aseg., 6a). Hasieran sabaia, helduleku onekin, baina pasagune arraroa duen irteera batekin. Gero, halako arrakala lauso batetik igotzen da, eskuinerantz, eta oinak ondo jartzeko pasagune fin batzuk ditu. Hemen harkaitzak ez du hainbesteko konfiantzarik ematen, bainaa seguruen hurbiltasunak zerbait laguntzen du. Luzeraren bigarren zatian, bilgunera hurbildu ahala, plakaren bertikaltasuna jaisten doa eta, beraz, zailtasuna, baina arrokarekin adi jarraitu behar da. Hobera egingo du jendea pasa ahala.

 

Jaitsiera: Bidetik rapelatzen. R3tik R2ra soka batekin jaitsi eta hortik, 60 m-ko bi sokekin, lurrera. Guk ez genuen probatu, baina litekeena da 60 metroko 2 sokekin lurrera tirada batean iristea. Hori egin genuen Red Ipa bidean eta lurreraino iritsi ginen inolako arazorik gabe.

 

Materiala: 14 zinta + bilguenerako materiala. Friendsak eta fisureroak ez dira beharrezkoak.

Arroka: Kareharria.

Orientazioa: Hegoaldea. Udan bero handia.

Iraupena: 1h 15 min.

Nork irekia/ekipatua: Joan Vidal, otsaila 2024.

 




Red Ipa (65 m, 6a, derrigorrez 5c)

L1 (30 m, 15 aseg., 6a). Hormatxo batekin hasten da luzea. Euste lekuak ditu, baina estutu egin behar da (5b). Gero, mini-erresalte batek zatitutako plaka batek ezkerrerantz doan plaka bertikal batean uzten gaitu. Zatitxo fina, helduleku txikikoa eta oinak ondo jartzekoa, 10. eta 11. aseguruen artean. Gero, bilguneraino, plaka etzan egiten dea eta erlaxatuago igotzen da.

L2 (20 m, 12 aseg., 4c). Harri trinkoz osatutako plaka etzana, aseguruak hurbil dituena. Hamargarren asegurutik 1 m ezkerrera egin eta gero diagonalean igo bilgunera.

L3 (15 m, 9 aseg., 6a). Ageriko pitzaduraren eskuinera dagoen plakatxoa igo, estutu behar den plaka bertikalaren azpian jartzeko. Bilgunera hurbildu ahala, hormak bertikaltasun pixka bat galtzen du, eta zailtasuna jaisten doa.

 

Jaitsiera: Bidetik rapelatzen. 60 m-ko 2 sokekin lurrera tirada batean iristen da (58 m inguru).

 

Materiala: 15 zinta + bilgunerako materiala. Friendsak eta fisureroak ez dira behar.

Arroka: Kareharria.

Orientazioa: Hegoaldea. Udan bero handia.

Iraupena: 1h 15 min.

Nork irekia/ekipatua: Joan Vidal, apirila 2024.

 

Cambiar idioma (Castellano)

2025/11/08

Bideen zerrendarako lotura

Juan Gutierrez nekaezinak eta lagunek Memoria Selectiva zonaldean irekitako azken bideetako bat. Oso ondo hornitua eta oso harkaitz onarekin. L1 etzana eta L2 bertikala. Eskalada estiloari dagokionez, inguruko bideen antzekoa da. Plaken eskalada da nagusi.

L1ean, hirugarren aseguruan, ezkerreko ipuruaren alboan dagoen parabolt aldera joan. Bigarren luzerak ez du pasabide gogorrik, baina tarte bat du (7. eta 10. aseguruen artean), zailtasunari dagokionez oso mantendua (5b oso mantendua). Pasaguneren bat konplikatzen bazaizu, 5c zailtasuna duelako  sentsazioarekin amaituko duzu.

Bidea rapelatu ahal izateko ekipatua dago.

 

Iristeko eta hurbiltzeko: Ikusi hurrengo sarrera.

 

L1 (35 m, 9 aseg., 4b). Plakatxoa hasieran. Gero plaka etzan luze bat. Azken zatia, R-ra iritsi aurretik, pixka bat bertikalagoa jartzen da, baina helduleku oso onak ditu.

L2 (35 m, 12 aseg., 5c). Plaka bertikala, helduleku onekin, eskuineko ipuruaren parean jarri arte. Bosgarren parabolta jarrita dagoen lekura iritsi arte, ez da ikusten. Seigarrena seguruan, txapatu ondoren metro bat eskuinera pasa. Ondoren, tarte fin luze bat, 5b zailtasunean oso mantendua. Azken metroetan bertikaltasuna galtzen doa.

 




Jaitsiera: Bidetik rapelatzen edo, oinez, bidezidorretik jaisten. Bidea ezagutzen bada 20 minututan autoan zaude.

 

Materiala: 12 zinta + bileretarako materiala.

Arroka: Kareharria.

Orientazioa: Hegoaldea. Udan bero handia.

Iraupena: 50 min.

Nork irekia/ekipatua: David Dominguez eta Juan Gutiérrez, 2019ko otsaila.

 

 

Cambiar idioma (Castellano)

 

2025/11/07

Bideen zerrendarako lotura

Paret de la Formiguerako beste bide bat. Lehen erdian Multi Montis (torloju auto-kiribiltzaileak, parabolten kasuan ez bezala, arroka hautsi lezaketen tentsiorik sortu gabe instalatzen direnak) eta gainerakoan paraboltak dituen bidea. Eskalada estiloari dagokionez, inguruko bideen antzekoa da. Plaken eskalada da nagusi (bertikalak eta ez hain bertikalak).

Oro har, arroka ona da, L2aren amaieran dagoen tarte labur batean izan ezik; tarte horretan, harkaitzarekin arreta izan behar da. Bada lauza bat hobe dena ez ukitzea. L2 eta L3 zailtasun mailan mantenuak dira, baina L2n zatitxo fin bat dago (7. eta 8. aseguruen artean), eta horretan estutu egin behar da.

Ageriko ur-arrasto beltz eta zabal baten ezkerraldean, bidearen oinean, txapatxo laukizuzen bat duen buril batek adierazten digu bidea non hasten den.

Iristeko eta hurbiltzeko: Ikusi hurrengo sarrera.

 

L1 (20 m, 4 aseg., 4c). Plaka.

L2 (35 m, 12 aseg., 6a). Bileratik eskuinerantz ateratzen da, baina lehen asegurua txapatu bezain laster ezkerrerantz igo behar da, diagonal bat eginez. Hirugarren asegurua uztaiak dituzten bi Montis dira (rapelerako R). Luzeari gradua ematen dion pasagune fina 7. eta 8. aseguruaren artean. Goraxeago, arrokari erreparatu behar zaio (arreta jarri behar zaion lauza). Pasagunetxo kabroia ere bai, bilerara igotzeko. Bilgunea erlaitz eroso batean.

L3 (25 m, 7 aseg., 5c). Plaka bertikala, gehiago pentsarazten dizun pasagune batzuekin. Azken metroetan bertikaltasuna galtzen joaten da.

 




Jaitsiera: Bidetik rapelatzen edo, oinez, bidezidorretik jaisten. 20 minututan, bidea ezagututa, autoan zaude.

 

Materiala: 12 zinta + bilgunerako materiala.

Arroka: Kareharria.

Orientazioa: Hegoaldea. Udan bero handia.

Iraupena: 1h 30 min.

Nork irekia/ekipatua: Xavier Garreta "Garrets" eta Eusebi Codina, 1996ko maiatza.

 

Cambiar idioma (Castellano)

 

2025/07/08

Bideen zerrendarako lotura

Cilindret leku polita bihurtu da eskaladan hasteko. Haurrak edo inoiz eskalatu ez duen jendea eramateko eta inolako estutasunik gabe gozatzeko tarte bat eman nahi dugun beterano zaharrentzat leku aproposa da. Eguraldia segurua ez bada eta zerbait egin nahi badugu ere egokia da, aparkalekutik 3 minutu eskasera baitago. Azkenik, urrutitik hurbiltzen garenontzat, normalean inguruko bide luzeagoak egiteko berandu samar iristen garenontzat, baliabide egokia da tartetxo batean eskalatzeko aprobetxatu nahi badugu.

Militarrek duela urte batzuk burilekin ekipatu eta ireki zituzten bideak dira (buril batzuk gelditzen dira oraindik).

Duela 10-15 bat urte bide bakarra zegoen (Per la canalla), baina urte hauetan beste lerro batzuk berrekipatzen joan dira eta orain askoz joko gehiago ematen du. Bideak oso ondo hornituta daude, eta arroka, oro har, oso ona da, zatitxo oso txiki batzuk izan ezik.

 

Iristeko eta hurbiltzeko: Ikusi hurrengo sarrera.

Bidezidorretik gora egin. Zurezko bi eskailera-zatitxo batzuk baino hamar metro aurrerago, ezkerrera igo, hormaren oinarrira hurbiltzeko. Autotik 3 minutu dira.

 

1 - Vía espero cilindret (5b, 55 m, derrigorrez 5a)

Cilindret-aren ezkerreko aldetik doan bidea da. Bidezidorraren ezkerraldean hasten da, egurrezko eskailerak amaitu aurretik. Bidearen pasabiderik gogorrena lurretik irtetea da. A0 modura egiteko aukera dago. L1eko diedro bertikalak eusteleku onak ditu eta lehen begiratuan dirudiena baino errazagoa da. Bilerak rapelatzeko egokituak daude.

L1 (30 m, 9 seg., 5b). Pasagune arraroa lurretik irteteko. Gero diedro bertikal bat eusteleku onekin. Diedroa gaindituta, harmailetatik igotzen da, ezkerrerako joera txikiarekin. Bloke handira iristean, bilgunea 2-3 metro ezkerrera aurkituko dugu. Zeharkaldi horizontal labur bat egin behar da.

L2 (25 m, 9 seg., 4c). Helduleku onak dituztenak arroka zimurtsu eta urratzaileko bi plaka bertikal, plataforma batek bereizita. Lehenengo plaka bigarrena baino pixka bat gogorragoa da.

Nork irekia eta ekipatua: Juan Gutierrez eta David Delgado, maiatza 2019.




2 - Punyetera broca (4b, 50 m, derrigorrez 4b)

Bigarren bidea ezkerretik hasita. Lehenengo metroetan harkaitzarekin arreta izan behar da. Gero, alboko bideen antzeko eskalada.

L1 (30 m, 9 seg., 4b). Zeharkaldi laburra ezkerrerantz, erlaitz batetik. Arreta jarri beharreko harkaitza tarte honetan, baina seguruak gertu daude eta ez da apururik pasatzen. Bloke handiko zati bertikal labur bat zuzen igo. Harmailetatik jarraitu bilgunera arte.

L2 (20 m, 9 seg., 4b). "Trevallant per la jubilació" bidearen L2a.

Nork berrekipatua:???

 

2b – Zuzeneko sarrera (5b)

Tarte bertikal laburra, hiru parabolt dituena, bidera zuzenago sartzeko. Irekitzaileek emandako maila. Ez daukat eginda.

Nork berrekipatua: Collectiu Jabalis Senderistes, apirila 2025.

 

3 - Treballant per la jubilació (4c, 50 m, derrigorrez 4c)

Cilindret-eko erdiko bideetako bat. R1etik ezkerrera metro batzuk mugitu behar da, ondoan dagoen beste bilera batera.

L1 (30 m, 8 seg., 4c). Zuzen igo. Laugarren aseguruaren ondoren, 2-3 metro inguru eskuinera mugitu. Gero zuzen igo harmailetan gora. Luzeraren zailtasuna lehen 3-4 seguruetan kontzentratzen da.

Ezkerretara 5 bat metro mugitu, L2.aren oinarrian jartzeko.

L2 (20 m, 9 seg., 4b). Erdialdera zatitxo bertikal bat duen plaka, baina aseguruak gertu ditu tarte horretan.

Nork berrekipatua: Juan Ramón Segura y Pepe de Cervera, 2019.

 

4 – Per la canalla (5a, 50 m, derrigorre 4b)

Ekipamendu modernoarekin Cilindret-eko lehen bidea. Arroka eta ekipamendua luxuzkoak. Irteerako bi aukera daude. Ezkerrekoa, bidearen jatorrizkoa, pixka bat gogorragoa da, baina seguruak gertu daude. Errazago egin nahi badugu, eskuinetik irten gaitezke.

L1 (25 m, 12 seg., 4b). Plaka etzana, oin eta eskuetarako euskarri ugarirekin. Oso saneatua jendearen joan-etorriagatik.

L2 (25 m, 10 seg., 5a). Plaka etzana hasieran. 3 metro inguruko hormatxo bertikal batek, helduleku onekin eta aseguruak gertu dituela, azken plakan uzten gaitu, eta horrek bileran.

Nork berrekipatua:???

 

4b – Per la Mainada (4b, 50 m, derrigorrez 4a)

L2 (25 m, 8 seg., 4b). "Per la Canalla" bidearen irteteko bigarren aukera, eskuinetik,. Plaka etzana helduleku onekin.

Nork berrekipatua: Lluis Alóndriz, Sergi Miranda eta Juan Ramón Segura, 2012.

 

5 – Via Aubesa (4c, 45 m, derrigorrez 4b)

Cilindret-en ekipatutako azken bideetako bat. Albokoen antzekoa, harkaitzari eta ekipamenduari dagokienez. Bigarren luzeko "mokoan" arrokari arreta pixka bat jarri behar zaio, baina ez da estutasunik pasatzen, ondo ekipatua baitago eta eusteleku onen bat baitu. Albesako lagunei eskainitako bidea. Bidea hobeto identifikatzeko, txapak gorriz margotuta daude.

L1 (20 m, 5 seg., 4b). Plaka etzana, oin eta eskuetarako eusteleku onekin. Aseguruek pixka bat urruntzen dute, baina ez dago arazorik arrokaren kalitateagatik.

L2 (25 m, 6 seg., 4c). Erdian zatitxo bertikal bat ("moko" moduko bat) duen plaka. Zatitxo horretan arrokarekin arreta pixka bat izan behar da, baina ondo babestuta dago.

Nork berrekipatua: Collectiu Jabalis Senderistes, otsaila 2024.

 

6 – Via del racó (5c, 45 m, derrigorrez 5a)

Ziur aski, Cilindret-eko biderik "gogortxoena" “Via Espero cilindret” bidearekin batera. Lehenengo luzeak, bigarren asegurutik irteteko, oinetan fidatu beharreko pasagune bat du. Bigarren luzean laugarren asegurua txapatu ondoren, ez zuzen jarraitu sabairantz. Zeharkaldi erabat horizontala egin behar da eskuinerantz, 3-4 metro ingurukoa, sabaiaren bertikalean jartzeko.

L1 (20 m, 6 seg., 4c). Oin eta eskuetarako eusteleku onak dituen plaka. Oinetan fidatu beharreko pasagunea, bigarren asegurutik irteteko.

L2 (25 m, 12 seg., 5c). Amaiera aldera sabai labur bat duen luzea. Plakatik igo eta laugarren aseguruan 3-4 metroko zeharkaldi bat egin eskuinera, erabat horizontalean, sabaiaren bertikalean jartzeko. Sabaian eta azpian dagoen plakatxoan estutzeko pasagune labur batzuk daude. Aseguruak gertu daude eta ez da estutasunik pasatzen. A0 moduan egiteko aukera dago.

Nork berrekipatua: Centre Excursionista de la Segarra, urria 2019.

 




Jaitsiera: Atzetik oinez edo bidetik rapelatuz (bilguneak 2 parabolt + 2 uztaiez hornituak).

 

Materiala: 8-12 zinta, egingo dugun bidearen arabera + bilgunerako materiala. Friendsak eta fisureroak ez dira behar.

Arroka: Konglomeratua.

Orientazioa: Hego-ekialdea, Espero cilindret bidea izan ezik, hegoaldea dena.

Iraupenak: 45-50 minutu inguruak.


Cambiar idioma (Castellano)


2025/07/07

Bideen zerrendarako lotura

Collegatsera hurbildu gara Marc Oilé, Mariona Orfila eta Armand Ballart egileen Guia d 'Escalada Collegats, Baix Pallars, Conca de Dalt liburuaren eta beste erreferentzia batzuen informazioarekin. Hasiera batean, bost gehi mailako bide bat aurkitzeko ideia genuen, baina gure sorpresa handia izan zen. Izerdi ederrak bota genituen lehen luzean. Gainera, ez da hain erraza tranpa egitea, estutu egin behar da. Gero, Interneteko beste erreferentzia batzuk bilatuta ohartu nintzen jada bazela jendea maila gehiago ematen ziona. Adibidez, Luichyk 6b bat ematen dio (derrigorrez 6a) lehen luzeari. Nire ustez errealitatera gehiago hurbiltzen den zailtasun maila. Beraz, esan daiteke erreferentzia batzuetan agertzen dena baino gogorragoa dela bidea.

Bideak ekipamendu zaharra (spitak eta burilak) eta modernoa (paraboltak) konbinatzen ditu. Bidean ez dago buril askorik, eta daudenek "coca-cola"-zko txapak dituzte. Egia esan behar baldin bada, ez dute konfiantza handirik ematen. L1 oso gogorra, estutzekoa eta L7 gogorra eta teknikoa, lehen aseguruak burilak direlarik. Ez da lasai arnasten nahiko goian dagoen parabolta txapatu arte. Dauden ipuru on pare batean zintak jartzen baditugu (guk egin ez genuen gauza) lasaiago eskalatuko litzatekeela uste dut. Gainera, ziur nago ipuruek hobeto eusten diotela eroriko bati burilek baino. L5 eta L6 gozatzekoak. L2 eta L3, bi pasagune puntual gogorrekin (L2 Rra igotzeko eta L3n pitzadura batean eta goiko blokeetan). Arroka, oro har, kalitate onekoa. Azken luzean kalitatea zertxobait jaisten da.

Ezpel eremua zeharkatzen duen trantsizio-luzea ez da inondik inora II edo III bat, erreferentzia batean baino gehiagotan ikusi dudan modura. 4-5 metroko lur-horma bertikala bat da, oso bertikala. Eskerrak sustrai batzuetan heldu eta zintaren bat jarri daitekeen, bestela gaindiezina izango litzateke.

Bilerak leku erosoetan parabolt  eta spit batez eraikiak. Ez dago ikusiz kontakturik mantentzeko aukera luze gehienetan (L2, L5 eta L7an izan ezik), eta errepidearen zaratak traba egin dezake komunikatzeko orduan.

Horman margotutako aurkituko dugu bidearen izena, hori bai, oso lausoa. Lehen asegurua nahiko altu dago.

 

Iristeko eta hurbiltzeko: Ikusi hurrengo sarrera.

Igoerako bidea hormara hurbiltzen denean, soilgune txiki batean hormaren oinarriari hurbiltzeko aukera ikusiko dugu. Jarraitu hormaren oinarria (ezpelekin borrokan) eta 2-3 metroko lur irtengune bat topatuko dugu. Berau igo eta metro batzuk aurrerago, plataforma lurkara batean, bidearen hasiera dago. U.B. letrak + gezi bat, bloke inkrustatu batean margotuta (oso lausoa; ia ez da ikusten). 50 bat metro inguru bidetik.

 

L1 (40 m, 11 aseguru, 6a+). Lehen asegurua lurretik 6-7 metrora. Horma bertikala, hasieran bolo onekin. Gero sabel txiki eta kabroi bat, eta ondoren sabai bat, non estutu behar den. Plaka etzan labur batek bigarren sabai baten azpian uzten gaitu. Honetan ere estutu egin behar da (niri lehenengoan baino gogorragoa iruditu zitzaidan). Azken metroak plaka batetatik jada errazago. Plataforma zabal eta eroso batean dago bilgunea.

L2 (40 m, 9 aseguru, 5c). Harri trinkoz osatutako plaka etzana, harmaila batzuetara igotzeko. Harmailetatik eskuinera egin, plakatxo bati eta kanal labur bati ekin, bi plaka labur bertikalen oinarrian jartzeko. Pasagune gogorra bigarrenean dago. Estutzeko pasagunea, bilerara igotzeko.

L3 (25 m, 6 aseguru, 5c). Eskuinerantz irten goranzko zeharkaldia eginez. Pitzadura pasagune arraro batekin. Harmaila batzuek pasagune gogorren bat dute erresalte bertikal labur batzuetan uzten gaituzte.

L4 (30 m, 1 aseguru, 4a). Parabolt batekin babestutako plakatxo batetik irteten da. Euri-urak higatutako ezpelen arteko bide-kanala. Oinez igotzen da, 4 m inguruko lur-horma bertikal batekin topo egin arte. Eskerrak heldu ahal zaien sustrai batzuk dauden (baina ez lasai igotzeko bezain beste). Sustrai horietan ipintzeko 3 edo 4 zinta eramatea komeni da.

L5 (45 m, 11 aseguru, 4b). Harri trinkoz egindako plaka luze etzana, helduleku onak dituena (boloak). Lehenengo asegurua altu samarra da (5 bat metrora).

L6 (40 m, 5 aseguru, 4b). Bi sabel txiki, bakoitza buril batekin babestua. Bigarren sabela gaindituta, etzana den plaka handi batera ateratzen da. Erdi oinez eta lau hankatan  igotzen da. Urrutiratzea aseguruen artean, baina tartea erraza da.

L4 (40 m, 7aseguru, 5c). Zeharbidean ezkerrerantz irten, etzana den plakan dagoen erlaitz txiki batetik, sabai txiki baten azpian jarri arte (buril bat oinarrian). Zeharbidea zerbait expo da. Sabaiaren gainean ipuru bat dago. Konfiantza handiagoa emango luke hor zinta luze bat jartzeak burila erabiltzea baino. Fisura-diedro bertikal handira hurbildu. Pasagune gogorren bat eta besteren bat teknikoa, oinak ondo jartzeko. Azken metroakj errazagoak. Azken bilera deseroso samarra (lurrean).

 




Jaitsiera: Ikusi hurrengo sarrera.

Eskularru batzuk eramatea ondo dator bizi-kablearekin kanaletik behera jaisteko. Bidearen amaieratik autoraino jaisteko 35 minutu inguru beharko ditugu.

 

Materiala: 11-12 zinta + bilgunerako materiala. Zintak batzuk eramatea komeni da ipururen bat lotzeko eta trantsizio-luzerako.

Arroka: Collegats-eko konglomeratua.

Orientazioa: Hegoa. Bere orientazioagatik udako arratsaldeetarako aproposa.

Iraupena: 3 h

1. igoera: César P. Hurtado eta R. Sánchez, 1990eko iraila.

Nork berrekipatua: Cesar P. Hurtado..

 

Cambiar idioma (Castellano)